Η ευημερία της EuroLeague προκαλεί την εξάντληση των πρωταγωνιστών της
Παρά τις «κραυγές» παικτών και προπονητών, η EuroLeague αποφάσισε να διατηρήσει το πρόγραμμα των αγώνων της. Με την απορία για τη διάθεση της λίγκας να υπάρχει ακόμα.
Με την ολοκλήρωση και της διαδικασίας των Play-In της EuroLeague, η κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, μπαίνει στην τελική της ευθεία. Με την έναρξη των playoffs του πρωταθλήματος να βρίσκεται πλέον στη γωνία! Σιγά σιγά, η χρονιά μπαίνει στη φάση της έκβασής της.
Ωστόσο, ήδη η EuroLeague Basketball έχει διαμορφώσει τα πλάνα της για την επόμενη σεζόν. Στο διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού, αποφασίστηκε ήδη, τη σεζόν 2026/2027, 20 σύλλογοι να παραμείνουν στην EuroLeague και οι αγωνιστικές να παραμείνουν επίσης ως έχουν. Δηλαδή 38 «στροφές», με αρκετές «διαβολοβδομάδες» στις επάλξεις για τις ομάδες.
Σίγουρα όμως, μια τέτοια κίνηση, γεννάει αρκετά ερωτήματα, ως προς τη διάθεση της EuroLeague απέναντι στους ανθρώπους που την αποτελούν, τη στελεχώνουν και την κάνουν αυτό το παγκόσμιο προϊόν που είναι. Πώς γίνεται παίκτες και προπονητές να «φωνάζουν» και να μην αλλάζει τίποτα;
Οι «κραυγές» της ELPA που δεν έπιασαν τόπο...
Με το που γνωστοποιήθηκε η είδηση για τη διατήρηση της regular season της EuroLeague στη φετινή μορφή της, η ELPA, Ένωση παικτών της διοργάνωσης, εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, εκφράζοντας τον δεδομένο προβληματισμό της για την αντιμετώπιση που είχαν τα παράπονά της.
Κυρίως όμως, το ερώτημα επικεντρώνεται στο γιατί δεν υπήρξε καμία αλλαγή; Ιδίως αν βασιστούμε στο γεγονός ότι η χρονιά που διανύσαμε στην EuroLeague, ήταν θεωρητικά... μεταβατική, με δοκιμές για την αποτελεσματικότητα του νέου φορμάτ.
«Μετά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της EuroLeague Basketball (EB) στις 14 Απριλίου 2026, η Ένωση Παικτών EuroLeague (ELPA) χαιρετίζει τις συνεχιζόμενες φιλοδοξίες ανάπτυξης της EB και την αναγνώριση θεμάτων που αφορούν τους παίκτες στις συζητήσεις με τους συλλόγους, εκφράζει όμως την ξεκάθαρη απογοήτευσή της για το γεγονός ότι ο αριθμός των αγώνων της κανονικής περιόδου θα παραμείνει αμετάβλητος στους 38 για τη σεζόν 2026–27.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, δεδομένου ότι η EB είχε προηγουμένως υποδείξει πως η τρέχουσα μορφή θα ήταν μεταβατική, συνδεδεμένη αποκλειστικά με τη σεζόν 2025–26. Η απόφαση διατήρησης της υφιστάμενης δομής δεν αντιμετωπίζει επαρκώς τις αυξανόμενες σωματικές και ψυχικές απαιτήσεις που επιβαρύνουν τους παίκτες.
Πολλοί παράγοντες, όπως ο αυξημένος κίνδυνος τραυματισμών, η συσσωρευμένη κόπωση, η ψυχική επιβάρυνση και η μειωμένη αποκατάσταση, δεν αποτελούν απλώς θεωρητικές ανησυχίες αλλά καθημερινές πραγματικότητες για τους παίκτες σε όλη τη λίγκα, με άμεσες επιπτώσεις στην ποιότητα, την ακεραιότητα και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της διοργάνωσης».
Ωστόσο, η ανακοίνωση της ELPA, δεν παραμένει στο θεωρητικό κομμάτι ούτε επικεντρώνεται σε αυτό, αλλά προτείνει ορισμένες λύσεις στη διοργανώτρια Αρχή. Οι οποίες δεν παρουσιάζονται απλά ως επιλογές, αλλά ως μια αναγκαία συνθήκη η οποία πρέπει να πραγματοποιηθεί. Πάση θυσία. Λύσεις που επί της ουσίας διασφαλίζουν ή έστω περιορίσουν, την καταπόνηση των παικτών, από τα συνεχή ταξίδια, τους συνεχείς αγώνες και πάει λέγοντας...
Από τον ELPA, υπογραμμίζεται πως η EuroLeague σε σχέση με άλλα κορυφαία μπασκετικά πρωταθλήματα, βρίσκεται πίσω όσον αφορά την τυποποιημένη φροντίδα των παικτών, την ποιότητα των μετακινήσεων, τα περιβάλλοντα απόδοσης και τη διαχείριση του φόρτου εργασίας. Δεν υπάρχει EuroLeague, χωρίς τους ανθρώπους που την κάνουν αυτό που είναι. Τους παίκτες. Και πρέπει πάση θυσία, να προστατευτούν από ένα πρόγραμμα που τους υπερφορτώνει και τους φθείρει, τόσο αγωνιστικά, όσο και ψυχικά. Ιδίως σε μια περίοδο όπου η ψυχική υγεία αποτελεί ένα μείζον ζήτημα, με πολλές εκφάνσεις, με τις έρευνες να διεξάγονται πλέον με εντυπωσιακό τρόπο.
«Με ακόμη μία σεζόν με πυκνό αγωνιστικό πρόγραμμα, η ELPA τονίζει ότι οι βελτιωμένες συνθήκες εργασίας και απόδοσης δεν είναι πλέον προαιρετικές – είναι αναγκαίες. Η συνεχιζόμενη εμπορική ανάπτυξη της EB και τα αυξανόμενα έσοδα των συλλόγων πρέπει να συνοδεύονται από ανάλογες επενδύσεις στη βελτίωση των συνθηκών για τους παίκτες, συμπεριλαμβανομένων, αλλά όχι περιοριστικά, των εξής:
• Συνολική βελτιστοποίηση των μετακινήσεων (συμπεριλαμβανομένης της ευρύτερης χρήσης charter πτήσεων)
• Υποχρεωτική παρουσία εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού σε επίπεδο συλλόγου σε όλη τη λίγκα
• Βελτίωση των υποδομών αποκατάστασης, προπόνησης και απόδοσης
• Προστασία στον προγραμματισμό των αγώνων για τη διασφάλιση της υγείας των παικτών
Στην παρούσα φάση, η EuroLeague υστερεί σε σχέση με άλλες κορυφαίες αθλητικές λίγκες όσον αφορά την τυποποιημένη φροντίδα των παικτών, την ποιότητα των μετακινήσεων, τα περιβάλλοντα απόδοσης και τη διαχείριση του φόρτου εργασίας. Η βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να τοποθετηθούν η υγεία των παικτών, η αγωνιστική τους ικανότητα και η μακροχρόνια διάρκεια της καριέρας τους στον πυρήνα του αναπτυξιακού μοντέλου της λίγκας».
Δεν είναι μονάχα οι παίκτες, αλλά και οι προπονητές
Φυσικά, δεν είναι μονάχα η ELPA η οποία πήρε θέση για τα όσα έλαβαν χώρα τη φετινή σεζόν στην EuroLeague. Ούτε ένας, ούτε δυο, αλλά πολλοί προπονητές την αγωνιστική περίοδο που διανύουμε μίλησαν για το πρόγραμμα της διοργάνωσης, χαρακτηρίζοντάς το βάναυσο.
Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως ένας τεχνικός δεν έχει να διαχειριστεί μονάχα μια «διαβολοβδομάδα». Έχει να αντιμετωπίσει επίσης τις υποχρεώσεις για το εγχώριο πρωτάθλημα, τη σωματική κόπωση των αθλητών του, τις ψυχικές καταπτώσεις τους και μεγάλα ταξίδια, που αντί διευκολύνουν την ομάδα σαν ομάδα, πολλές φορές κάνουν τα πράγματα αρκετά πιο δύσκολα.
Ένας προπονητής που έχει να... ισορροπήσει στο ίδιο χέρι, πρόγραμμα EuroLeague, πρόγραμμα FIBA, πρόγραμμα εγχώριας λίγκας και αναγκάζεται μέσα σε έξι μήνες να δίνει πάνω από 50 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις, σίγουρα δεν μπορεί να βλέπει με θετικό μάτι την παραμονή του φορμάτ ως έχει. Και για αυτό αρκετοί μέσα στη σεζόν, εξέφρασαν τον προβληματισμό τους.
- Μπαρτζώκας: «Με τόσα συνεχόμενα παιχνίδια, η ομορφιά του παιχνιδιού παύει να είναι αυτή που ξέρουμε και περιορίζεται».
- Αταμάν: «Είμαστε αναγκασμένοι να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας με αυτόν τον τρόπο. Είμαι κουρασμένος, οι παίκτες είναι κουρασμένοι, είναι γελοίο πρόγραμμα».
- Σκαριόλο: «Η αύξηση των αγώνων είναι λάθος. Η τρέχουσα κατάσταση δεν επιτρέπει στις ομάδες να δουλέψουν όπως θα ήθελαν».
- Γιασικεβίτσιους: «Στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και στο μπάσκετ γενικότερα, δεν μπορούμε να παίξουμε πέντε παιχνίδια σε εννέα ημέρες, έτσι καταστρέφονται οι παίκτες».
Η δήλωση Σκαριόλο, είναι μια από αυτές που έχουν το περισσότερο... αντίκτυπο. Όσο περισσότεροι αγώνες, τόσο λιγότερη δουλειά. Η Ευρώπη και συγκεκριμένα η EuroLeague, θέλοντας και μη, δεν είναι NBA. Δεν μπορεί δηλαδή μια νίκη ή μια ήττα, να μην έχει καμία απολύτως σημασία στο τέλος της ημέρας.
Ο Αλφόνσο Ρέγιες, πρόεδρος της Ένωσης παικτών της Ισπανίας και αδερφός του θρυλικού Φελίπε Ρέγιες, χαρακτήρισε επίσης το υπάρχον φορμάτ της EuroLeague, ως ένα φορμάτ που δεν μπορεί να στηριχθεί όπως έχουν πλέον τα πράγματα. «Δεν πρέπει να σκοτώνεις την κότα που κάνει τα χρυσά αυγά», είπε χαρακτηριστικά.
Εφόσον το ίδιο το μότο της EuroLeague, είναι «Every Game Matters», τότε θα έπρεπε από τον εκάστοτε ιθύνοντα να υπάρχει μέριμνα, ώστε για το κάθε παιχνίδι να υπάρχει η ανάλογη προετοιμασία και να διεξάγεται υπό ανάλογες συνθήκες... σημαντικότητας.
