Η μεγάλη διαφορά είναι μία και βγάζει μάτι!

Δύο εξαιρετικές ομάδες, με παικταράδες, έδωσαν την καλύτερή τους παράσταση κατά τη διάρκεια των φετινών τελικών της Stoiximan GBL, ειδικά με όσα έκαναν στο πρώτο ημίχρονο του Game 3, στο ΣΕΦ. Εμφανίσεις εντυπωσιακές, δεδομένων των απουσιών και της συσσωρευμένης κόπωσης από την υπερπροσπάθεια όλης της χρονιάς, αλλά και των τελευταίων ημερών.

Για μια ακόμα φορά, ωστόσο, δεν μας άφησαν να τους απολαύσουμε χωρίς εξωγενείς παρεμβάσεις. Πραγματικά η κατάσταση έχει κουράσει... Είναι άχαρο να πρέπει να εξηγήσεις πράγματα που ουσιαστικά είδαν όλοι από τις τηλεοράσεις τους, αλλά δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) όλοι να καταλάβουν.

Και δεν σκοπεύω να προσπαθήσω να αναλύσω μία προς μία ή έστω μια σειρά αποφάσεων. Θα παραθέσω μια σειρά από νούμερα της στατιστικής και όποιος καταλάβει.

Έχουμε και λέμε λοιπόν... Στο Game 1 ο Ολυμπιακός είχε 18/31 δίποντα, 7/28 τρίποντα, 17 ασίστ, 7 κλεψίματα και πέτυχε 36 πόντους μέσα από τη ρακέτα, ενώ ο Παναθηναϊκός 16/35 δίποντα, 13/31 τρίποντα, 17 ασίστ, 9 κλεψίματα και πέτυχε 30 πόντους μέσα από τη ρακέτα,. Στο Game 2 ο Ολυμπιακός είχε 14/28 δίποντα, 6/23 τρίποντα, 16 ασίστ 2 κλεψίματα και πέτυχε 26 πόντους μέσα από τη ρακέτα, ενώ ο Παναθηναϊκός 17/33 δίποντα, 9/30 τρίποντα, 20 ασίστ, 9 κλεψίματα και πέτυχε 20 πόντους μέσα από τη ρακέτα. Στο Game 3 ο Ολυμπιακός μέτρησε 23/34 δίποντα, 10/25 τρίποντα, 23 ασίστ, 6 κλεψίματα και πέτυχε 46 πόντους μέσα από τη ρακέτα, ενώ ο Παναθηναϊκός 26/37 δίποντα, 10/27 τρίποντα, 18 ασίστ, 8 κλεψίματα και πέτυχε 44 πόντους μέσα από τη ρακέτα.

Τι παρατηρούμε στα παραπάνω στατιστικά; Ότι με μικρές αποκλίσεις, βλέπουμε πως οι δύο ομάδες είχαν παρόμοιους αριθμούς στις προσπάθειες που πήραν για σουτ, με τους Πειραιώτες να σουτάρουν 17 περισσότερα δίποντα από τρίποντα, όσα ακριβώς και το Τριφύλλι! Κρατάμε, άρα, πως ο Ολυμπιακός δεν χτυπάει πολύ περισσότερο από μέση και κοντινή απόσταση, όσο «λέγεται» από 'δω κι από 'κει.

Πάμε να δούμε και τις στατιστικές κατηγορίες που υπήρχαν μεγάλες διαφορές. Στα ριμπάουντ κυριάρχησε ο Ολυμπιακός(38 παραπάνω συνολικά στα 3 ματς), αλλά ταυτόχρονα έκανε και πολλά λάθη (14 παραπάνω). Στοιχεία που εξισορροπούν τις κατοχές των δύο ομάδων. Για όσους δεν το γνωρίζουν, οι έξτρα κατοχές κάθε ομάδας προκύπτουν από τον αριθμό των επιθετικών ριμπάουντ, αφαιρώντας τα λάθη που έκανες κι έδωσαν έξτρα κατοχή στον αντίπαλο. Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, είχε 4 περισσότερες κατοχές όλες κι όλες από τον Παναθηναϊκό στον πρώτο τελικό, άλλες 4 στον τρίτο τελικό, ενώ οι «πράσινοι» είχαν 10 περισσότερες κατοχές στον δεύτερο τελικό. Συνολικά δηλαδή, στη διάρκεια των τριών αγώνων, η ομάδα του Εργκίν Αταμάν έχει δύο κατοχές παραπάνω. Απόλυτη ισορροπία κι εδώ...

Ποιο είναι το στοιχείο και το νούμερο που κάνει την τεράστια διαφορά και κρίνει τον φετινό Πρωταθλητή, ενώ δεν δικαιολογείται από όλα τα υπόλοιπα στατιστικά στοιχεία; Καλά το μαντέψατε! Οι βολές...

75-27 είναι οι βολές που έχουν εκτελέσει Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, σε τρία ματς με συνολική διαφορά 6 πόντων υπέρ των «ερυθρόλευκων»... Μάλιστα, στο ΣΕΦ η κατάσταση είναι ακόμα πιο ακραία, μιας και με 8 κατοχές παραπάνω συνολικά στα 2 ματς, ο Ολυμπιακός μετράει 43 βολές περισσότερες (61-18)!

Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του...

Σωματική και ψυχολογική κόπωση

Όσο για το τί έγινε στο ματς; Σε αντίθεση με το προηγούμενο παιχνίδι, ο Παναθηναϊκός δεν ξεκίνησε καθόλου καλά το αμυντικό του πλάνο πάνω σε Φουρνιέ και Βεζένκοφ. Κυρίως στην πικ εν ρολ άμυνα πάνω στον Γάλλο, ο οποίος ζεστάθηκε από νωρίς και βρήκε 10 πόντους στα πρώτα 8 λεπτά, οδηγώντας τον Ολυμπιακό στο +8 (23-15). Μεγάλο ρόλο έπαιξαν και τα επιθετικά ριμπάουντ (του Μιλουτίνοφ κατά κύριο λόγο), από τα οποία οι γηπεδούχοι πήραν 10 πόντους. Ταυτόχρονα, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, που έκανε εξαιρετική δουλειά στην επίθεση, χρεώθηκε με 3 φάουλ σε λιγότερο από έξι λεπτά.

Ο Ολυμπιακός βρέθηκε ξανά στο +8 με το ξεκίνημα της δεύτερης περιόδου (29-21), αλλά με τον Σλούκα στο παρκέ ο Παναθηναϊκός βρήκε ηρεμία, σωστές αποφάσεις και μεγάλα σουτ. Ταυτόχρονα το δεύτερο rotation του Μπαρτζώκα δεν ανταποκρίθηκε στην επίθεση, με τους φιλοξενούμενους να μειώνουν σταδιακά κι εν τέλει να προσπερνούν με 3 (38-41), χάρη σε τρίποντο του Χουάντσο. Σε εκείνο το σημείο, όμως, που ο Ολυμπιακός πάσχιζε επιθετικά, βρήκε 6 σερί βολές και έκλεισε μπροστά το πρώτο ημίχρονο (45-43).

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, ενόψει του δεύτερου μέρους ήταν πως οι «πράσινοι» είχαν φορτωθεί ήδη με πολλά φάουλ. Από 3 ο Χουάντσο και από 2 οι Γκραντ, Ρογκαβόπουλος (ο μεγάλος άτυχος της βραδιάς), Λεσόρ και Σλούκας, ενώ από τον Ολυμπιακό είχαν πρόβλημα μόνο οι Γουόκαπ και Πίτερς με δύο φάουλ έκαστος. Αυτός είναι κι ένας λόγος που στην επανάληψη δεν μπορούσαν να πιέσουν αποτελεσματικά στην μπάλα. Άλλωστε το διαιτητικό τρίο φρόντισε να κάνει ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, βγάζοντας οριστικά εκτός αγώνα τον Ναν με το τρίτο και τέταρτο φάουλ του λίγο αργότερα, με τον Αμερικανό να έχει θολώσει και να αστοχεί και σε εύκολα για τον ίδιο σουτ. Αν και ο Παναθηναϊκός πάλεψε να μείνει στο ματς μέσα από την επίθεσή του, με τους Σορτς, Γκραντ και Χέιζ-Ντέιβις να κάνουν υπερπροσπάθεια, στο τέλος το φάουλ του Μιλουτίνοφ που δεν καταλογίστηκε στον Αμερικανό φόργουορντ κι αυτό που δόθηκε στον Φουρνιέ, τέλειωσαν οριστικά το ματς.

Ανάλυση ενόψει του Game 4 θα επιχειρήσω να κάνω αύριο, ωστόσο, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ για τους «πράσινους». Πέρα από τα προβλήματα τραυματισμών, είναι εμφανή τα σημάδια της σωματικής κόπωσης, αλλά και της ψυχολογικής κόπωσης από το αίσθημα της αδικίας που νιώθουν όλο και πιο έντονα.