112 χρόνια αφοσίωσης αλλά και ελπίδας για τα καλύτερα που έρχονται

Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για τα γενέθλια του Άρη, την αλλαγή που έχει συντελεστεί σε μπάσκετ και ΑΣ και τι θα διώξει την κατάθλιψη.

112 χρόνια αφοσίωσης αλλά και ελπίδας για τα καλύτερα που έρχονται

Για τον οπαδό που υποστηρίζει μια ομάδα, αυτή στη συνείδησή του είναι η πιο σπουδαία στον πλανήτη. Το πιο όμορφο δευτερεύον πράγμα που δίνει το χρώμα και τον τόνο στη ζωή του. Που κάνει την καρδιά του να χτυπάει δυνατά ακόμη και όταν απογοητεύεται.

Ανήμερα μιας πολύ σημαντικής μέρας για τη χώρα αλλά και την Ορθοδοξία, έχει τα γενέθλιά του ο Άρης που συμπληρώνει 112 χρόνια ζωής. Ένας σύλλογος που στο πέρασμα αυτών των 112 ετών πέρασε μέσα από Συμπληγάδες, βίωσε χαρές και λύπες, φάνηκε κάποια στιγμή να λυγίζει από τα προβλήματα αλλά δεν έπεσε ποτέ. Δεν έσπασε. Σηκώθηκε και ονειρεύεται να δει τα όνειρά του να παίρνουν εκδίκηση.

Από τον αντίστοιχο περσινό εορτασμό, στον ένα χρόνο που μεσολάβησε, υπάρχουν κάποια πράγματα που έχουν αλλάξει στον εμβληματικό σύλλογο της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης. Τα δυο από τα τρία πιο σημαντικά τμήματα του οικοδομήματος έχουν περάσει σε μια νέα εποχή. Εποχή που γεννά ελπίδα και αισιοδοξία για το αύριο. Αρχικά η μάνα του συλλόγου. Ο Ερασιτέχνης Άρης που εδώ και λίγους μήνες έχει μια νέα διοίκηση από ανθρώπους που έχουν οικονομική επιφάνεια, όρεξη και ένα πλάνο που υπόσχεται αναδιοργάνωση όλων των τμημάτων ώστε αρχικά αυτά να βρεθούν εκεί που τους αρμόζει, δηλαδή στην Α1 και στη συνέχεια να πρωταγωνιστούν. Αρωγός στην προσπάθεια αυτή έγινε η ρύθμιση των χρεών που δίνει τη δυνατότητα στο σύλλογο να αναπνεύσει οικονομικά. Προφανώς και δεν λύθηκαν ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα, αλλά έγινε το πρώτο σπουδαίο βήμα…

Ο Σιάο έδιωξε την κατάθλιψη

Κάτι αντίστοιχα σπουδαίο συντελείται εδώ και λίγους μήνες στο τμήμα τοτέμ του συλλόγου. Το μπασκετικό του παρακλάδι που πέρασε στα χέρια του Ρίτσαρντ Σιάο και μοιάζει αυτή τη στιγμή να αποτελεί τον Φάρο για το όλο το σύλλογο. Ο νεαρός επιχειρηματίας έσωσε ένα τμήμα που ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας παλεύοντας κάθε χρόνο με τα χρέη και έδειχνε να μην έχει προοπτική. Με τον νεανικό του ενθουσιασμό, την τρέλα που έχει για το άθλημα και τις διεθνείς γνωριμίες του, έχει καταφέρει μέσα σε λίγους μήνες να πετύχει εκπληκτικά ποσοστά συσπείρωσης δίνοντας όραμα και προοπτική. Μια απλή ανάρτηση του… κολλητού του Γιάννη Αντετοκούνμπο, προσφέρει διεθνή ακτινοβολία και κάνει το club να αποτελεί πόλο έλξης χορηγών και λίαν συντόμως αθλητών μεγαλύτερου βεληνεκούς που μαζί με την σταδιακή αναβάθμιση του θρυλικού Παλέ, πριονίζουν καλύτερες μέρες στις εγχώριες αλλά και τις διεθνείς διοργανώσεις.

Το μπάσκετ δείχνει το δρόμο

Ο ασθενής είναι ξεκάθαρα το ποδόσφαιρο. Το πιο λαοφιλές και προβεβλημένο τμήμα, μοιάζει βυθισμένο στην κατάθλιψη. Μια απλά επίσκεψη στα δυο γήπεδα, σε Κλεάνθης Βικελίδης και Παλέ, αρκεί για να καταλάβει κάποιος τις διαφορές. Τον άνεμο αισιοδοξίας που πνέει στο ένα και την απογοήτευση που βλέπεις στα πρόσωπα των φίλων του Άρη, όσων ακόμη αντέχουν να πηγαίνουν, στο Βικελίδης.

Τον δρόμο για την επόμενη μέρα στην ΠΑΕ δείχνει ξεκάθαρα το τμήμα μπάσκετ. Η έλευση του Σιάο γεννά και τρέφει την ελπίδα για κάτι αντίστοιχο και στο ποδόσφαιρο που θα αναγεννήσει την ελπίδα και θα συσπειρώσει ξανά τον κόσμο. Και είναι καθήκον του Ερασιτέχνη να συνεχίσει την προσπάθεια για ένα καλύτερο αύριο, όχι επαιτώντας αλλά απαιτώντας. Έχοντας από πίσω ως διαπραγματευτικό όπλο μια ομάδα με πλούσια ιστορία, μια τεράστια και διψασμένη για επιτυχίες λαϊκή βάση που θα σπεύσει να στηρίξει κάτι που θα δώσει όραμα, ένα ισχυρό brand name και ένα μπασκετικό τμήμα ενωμένο και έτοιμο για… εκτόξευση.

Μέχρι τότε, παρά την δεδομένη απογοήτευση, ο δρόμος είναι…μονόδρομος. Της ανιδιοτελούς στήριξης και της συνεχούς μεταλαμπάδευσης των ιδεωδών του σπουδαίου αυτού συλλόγου στη νέα γενιά που θα πάρει τη σκυτάλη.
ΑΡΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ