Αν πρόλαβες τη μεγάλη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, έζησες γαμάτα παιδικά χρόνια
Για μια ολόκληρη γενιά φιλάθλων, η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, που επιστρέφει στη La Liga, δεν ήταν μόνο μια ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά η απόδειξη ότι τα όνειρα μπορούν να νικήσουν τη λογική.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια ήταν το ποδοσφαιρικό παραμύθι μιας ολόκληρης γενιάς. Μια ομάδα από μια πόλη 240.000 κατοίκων που κατάφερε να γίνει πρωταθλήτρια Ισπανίας, να φτάσει στα ημιτελικά του Champions League και να πάρει όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο μαζί της στο Ριαθόρ.
Και τώρα που επιστρέφει ξανά στο προσκήνιο, οι αναμνήσεις όσων έζησαν εκείνα τα χρόνια, ξυπνούν.
Διότι αν μεγάλωσες στα late 90s και στα πρώτα χρόνια των 00s, η Ντέπορ ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια ακόμη ισπανική ομάδα. Ήταν συναίσθημα.
Η αρχή της μεγάλης Ντέπορ
Όλα άρχισαν το 1991. Για 18 ολόκληρα χρόνια η Ντεπορτίβο ήταν χαμένη στις μικρές κατηγορίες. Μέχρι που εμφανίστηκε ο Αρσένιο Ιγλέσιας.
Ο άνθρωπος που την ανέβασε ξανά στη La Liga και έβαλε τα θεμέλια για κάτι που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Μέσα σε λίγα χρόνια η Ντεπορτίβο από επαρχιακός σύλλογος μετατράπηκε σε διεκδικήτρια τίτλου.
Καθοριστικός όμως ήταν και ο Αουγούστο Σέσαρ Λεντόιρο. Ο εμβληματικός πρόεδρος που ανέλαβε τη διοίκηση στα τέλη της δεκαετίας του '80, έσωσε τον σύλλογο από οικονομικά προβλήματα και ξεκίνησε μια φιλόδοξη προσπάθεια που έμελλε να αλλάξει την ιστορία της ομάδας. Χωρίς το όραμά του, η «Σούπερ Ντέπορ» πιθανότατα δεν θα υπήρχε ποτέ.
Και τι ομάδα έφτιαξε... Μπεμπέτο, Μάουρο Σίλβα, Φραν, Ντονάτο, Νάιμπετ.
Το χαμένο πέναλτι του Τζούκιτς
Το 1994 άγγιξαν το θαύμα. Το πρωτάθλημα θα κρινόταν στην τελευταία αγωνιστική. Στο τελευταίο λεπτό. Σε ένα πέναλτι. Ο Μίροσλαβ Τζούκιτς έστησε την μπάλα, σούταρε και αστόχησε. Η Μπαρτσελόνα πήρε τον τίτλο.
Η εικόνα του Σέρβου να καταρρέει στο χορτάρι έγινε μία από τις πιο σκληρές στιγμές στην ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Για τους φίλους της Ντέπορ ήταν μια πληγή που δεν έκλεισε ποτέ.
Αλλά οι μεγάλες ιστορίες δεν τελειώνουν έτσι. Έναν χρόνο αργότερα ήρθε το πρώτο Copa del Rey και η επιβεβαίωση πως η Ντεπορτίβο δεν ήταν πυροτέχνημα.
Η «Σούπερ Ντέπορ» του Ιρουρέτα
Και μετά ήρθε η χρυσή εποχή, η εποχή του Χαβιέρ Ιρουρέτα, η εποχή που γεννήθηκε η περίφημη «Σούπερ Ντέπορ»,ο Ντζαλμίνια που έκανε πράγματα που δεν δίδασκε κανένα εγχειρίδιο ποδοσφαίρου, ο Μάουρο Σίλβα που έλεγχε τα πάντα στο κέντρο, ο Ντιέγκο Τριστάν που σκόραρε για πλάκα, ο Χουάν Κάρλος Βαλερόν που έβλεπε πάσες που οι υπόλοιποι δεν μπορούσαν καν να φανταστούν, ο Ρόι Μακάι που εκτελούσε με μία επαφή.
Και η Ντεπορτίβο άρχισε να κοιτάζει στα μάτια τους γίγαντες.
Το αποκορύφωμα ήρθε το 2000. Μια μικρή ομάδα από τη Γαλικία κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας αφήνοντας πίσω της την Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Για όσους γεννήθηκαν στα 90s, η Ντεπορτίβο ήταν επίσης σχεδόν μόνιμη κάτοικος του Champions League. Γιουβέντους, Μίλαν, Άρσεναλ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όποιος κι αν ήταν απέναντι, η Ντέπορ δεν φοβόταν. Το Ριαθόρ είχε γίνει ένα από τα πιο δύσκολα γήπεδα της Ευρώπης.
Το έπος κόντρα στη Μίλαν
Και μετά ήρθε εκείνη η νύχτα. Η νύχτα που έκανε τη Ντεπορτίβο αθάνατη.
Απρίλιος του 2004. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Μίλαν έχει νικήσει 4-1 στο πρώτο παιχνίδι. Απέναντι βρίσκονται ο Πάολο Μαλντίνι, ο Κακά, ο Αντρέι Σεβτσένκο, ο Αντρέα Πίρλο. Στον πάγκο των «ροσονέρι» ο Κάρλο Αντσελότι.
Όλοι θεωρούν την πρόκριση τελειωμένη. Όλοι εκτός από τη Ντέπορ. Στο Ριαθόρ συνέβη κάτι που ακόμη και σήμερα μοιάζει εξωπραγματικό: 4-0.
Παντιάνι.
Βαλερόν.
Λούκε.
Φραν.
Η Μίλαν διαλύθηκε. Η Ντεπορτίβο έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία του Champions League που ανέτρεψε ήττα τριών γκολ σε νοκ άουτ φάση και πέρασε στα ημιτελικά. Όσοι το είδαν δεν το ξέχασαν ποτέ. Και όσοι δεν το είδαν, ψάχνουν τα highlights για να καταλάβουν πώς στο καλό συνέβη.
Δύο χρόνια νωρίτερα είχε προηγηθεί ένα ακόμη έπος, το περίφημο «Centenariazo».
Τελικός Κυπέλλου Ισπανίας μέσα στο Σαντιάγο Μπερναμπέου. Η Ρεάλ Μαδρίτης των galacticos γιόρταζε τα 100 χρόνια της και ετοίμαζε φιέστα. Η Ντεπορτίβο είχε άλλη άποψη. Νίκησε 2-1 μέσα στο σπίτι της «βασίλισσας» και χάλασε τη μεγαλύτερη γιορτή της ιστορίας της. Ένα αποτέλεσμα που ακόμη πονά τους Μαδριλένους.
Αυτή ήταν η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, ένα κομμάτι των παιδικών (ή για κάποιους των νεανικών) μας χρόνων.
Ήταν οι βραδιές που περιμέναμε να δούμε τον Βαλερόν να ζωγραφίζει, τον Μακάι να σκοράρει, τον Τριστάν να διαλύει άμυνες και τον Ντζαλμίνια να κάνει πράγματα που έμοιαζαν βγαλμένα από βιντεοπαιχνίδι.
Αν, λοιπόν, πρόλαβες να δεις αυτούς τους παικταράδες που φορούσαν τη φανέλα με το μπλε και το λευκό, το Ριαθόρ να βράζει και τη Μίλαν να λυγίζει μέσα στη Γαλικία, τότε ναι, έζησες γαμάτα παιδικά χρόνια.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Συγγνώμη κύριε, ποιος είστε;
