Από τις νοσταλγικές φωτογραφίες, στο σχεδιασμό του… σήμερα!

Αλλά η πραγματική κουβέντα δεν είναι πια η παραμονή. Η πραγματική κουβέντα αρχίζει τώρα. Γιατί η επόμενη χρονιά είναι ορόσημο. Και ακόμη περισσότερο, ορόσημο είναι το καλοκαίρι που ήρθε. 

Ο Αστέρας χρειάζεται restart σε βάθος. Χρειάζεται ξεκάθαρη στελέχωση. Χρειάζεται νέο οργανόγραμμα. Χρειάζεται ανθρώπους με ρόλους, ευθύνη και παρουσία. Χρειάζεται ποδοσφαιρική ταυτότητα και καθαρή κατεύθυνση. Και όλα αυτά με σεβασμό στο παρελθόν και στα πρόσωπα που τον κράτησαν 20 χρόνια στη Super League.

Η φετινή σεζόν έδειξε ότι μόνο το όνομα και η σταθερότητα των προηγούμενων χρόνων δεν αρκούν πλέον. Το ελληνικό ποδόσφαιρο αλλάζει, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν και οι ομάδες που δεν εξελίσσονται, κινδυνεύουν.

Γι’ αυτό το καλοκαίρι ίσως αποδειχθεί το πιο σημαντικό των τελευταίων ετών για τον οργανισμό.

Και μέσα σε όλα αυτά, ήρθε και μια φωτογραφία να θυμίσει κάτι βαθύτερο.

Ο γιος του Μπάκου, δίπλα στον πατέρα του στα αποδυτήρια πριν από καμιά 20αριά χρόνια. Μια εικόνα που δεν είναι νοσταλγία. Είναι συνέχεια.

Γιατί ο Αστέρας δεν είναι μια ομάδα «περαστικής» επένδυσης. Δεν είναι ένα project λίγων ετών. Είναι ένα κομμάτι ζωής δύο οικογενειών, του Μπάκου και του Καϋμενάκη, που βρέθηκαν δίπλα στον σύλλογο από τις πιο μικρές κατηγορίες μέχρι τη σταθερή παρουσία στη Super League.

Και ίσως αυτή η φωτογραφία να λέει περισσότερα από χίλιες δηλώσεις. Οπως λέει και το ταξίδι του γιου του Καϋμενάκη από το εξωτερικό, για λίγες ώρες, για να δει, έναν από τους τελικούς των πλέι αουτ!

Ολα αυτά δείχνουν παρελθόν, δέσιμο, ευθύνη. Αλλά κυρίως δείχνουν μέλλον.

Γιατί οι ομάδες που αντέχουν στον χρόνο είναι εκείνες που έχουν συνέχεια, όχι μόνο σε διοικήσεις και χρήματα, αλλά σε νοοτροπία και πίστη.

Και το χτίσιμο δεν ξεκινά τον Αύγουστο. Ξεκινά τώρα.

Από τις αποφάσεις του καλοκαιριού. Από τη δομή. Από το πλάνο. Από τους ανθρώπους που θα είναι μπροστά.

Για να μη ζήσει ξανά η ομάδα μια χρονιά φόβου. Αλλά μια χρονιά προοπτικής!