Χωρίς τρίποντο αλλά και χωρίς παράπονο

Ούτε το τοπικό ντέρμπι σαν παιχνίδι, ούτε ο ΠΑΟΚ σαν αγωνιστική παρουσία άξιζαν να μείνουν στο μηδέν απόψε στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Μια αναμέτρηση που είχε σχεδόν όλα όσα προβλέπει ο χαρακτηρισμός της. Δυνατές μάχες, δυνατά μαρκαρίσματα, νεύρα, πάθος, φάσεις, κάρτες, ευκαιρίες, αλλά και υψηλή ένταση με γρήγορο ρυθμό για το μεγαλύτερο διάστημά της.

Μέσα σε όλον αυτόν τον ποδοσφαιρικό χαμό εντός αγωνιστικού χώρου, ο Δικέφαλος δεν άλλαξε τίποτα από αυτά που έχει μάθει να αποδίδει. Παρά το εκτεταμένο rotation του Ραζβάν Λουτσέσκου, έβγαλε και στην πράξη τον αέρα του ανώτερου, με μεθοδικό και στρωτό παιχνίδι, δημιουργώντας τις απαιτούμενες φάσεις για φύγει νικητής από το γήπεδο. Δεν πάει όμως πάντα έτσι.

Δεν μπορεί να υπάρχει παράπονο από το αγωνιστικό πρόσωπο και την προσπάθεια που κατέβαλαν παίκτες και προπονητής. Ο Ρουμάνος τεχνικός φρέσκαρε όσο μπορούσε, προχώρησε λελογισμένα και στα σωστά χρονικά σημεία στις αλλαγές που έπρεπε. Δυστυχώς, οι τελικές προσπάθειες δεν έβρισκαν την εστία, κι όταν την έβρισκαν υπήρχε ένας Αθανασιάδης να κόψει τη φόρα.

Με Πέλκα, Ζίβκοβιτς και Γιακουμάκη να δίνουν ρέστα στην πίεση ψηλά, στις ανακτήσεις μπάλας και στη δημιουργία, ο ΠΑΟΚ δεν πήρε πράγματα από τους πιο ξεκούραστους. Ο Ντεσπόντοφ σπαταλά την ευκαιρία του ματς, ο Ζαφείρης νευρικός και με λάθη, κράτησε τον Οζντόεφ πιο πίσω αλλά δεν έδωσε τα ίδια δημιουργικά.

Οι αλλαγές δεν μπόρεσαν να δώσουν κάτι εναλλακτικό, πέρα από κάποιες προσπάθειες του Τάισον. Παρόλα αυτά, οι «ασπρόμαυροι» συνέχισαν να το παλεύουν, το ίδιο μεθοδικά, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Το ήθελαν πολύ, το έδειξαν, το κατέθεσαν στο γήπεδο.

Ναι, υπάρχουν δυο χαμένοι βαθμοί στο Χαριλάου. Όπως για όλους τους διεκδικητές του τίτλου. Ναι, ο ΠΑΟΚ τους άξιζε αλλά δεν τους πήρε. Ναι, «σκάλωσε» μετά από καιρό. Δεν άλλαξε όμως τίποτα στην προσέγγισή του, τίποτα στο υγιές που βγάζει μέσα στο χορτάρι. Μένει για λίγο με το σφίξιμο της ισοπαλίας και κοιτάει μπροστά.