Εκπαιδεύοντας τον εαυτό του!
Ο high end ηλεκτρονικός πίνακας του ΟΑΚΑ έγραφε το τελικό σκορ… 84-71… Οι παίκτες του Παναθηναϊκού, μάλλον ανέκφραστοι και χωρίς πολλά χαμόγελα πρωταγωνιστούσαν στο οπαδικό τελετουργικό της νίκης “πασπαλίζοντας” με τα δάχτυλά τους το intro του ρυθμού της εξέδρας και οι ψυχές ήταν ελαφρώς πιο ανάλαφρες.
Η δουλειά απέναντι στη Βίρτους είχε γίνει, και ο Παναθηναϊκός είναι ξανά διεκδικητής της κούπας. Στο θυμικό των οπαδών του. Προ ελάχιστων ημερών, στο ίδιο θυμικό κυριαρχούσε το συναίσθημα της διάλυσης.
Είναι δική σου επιλογή να αποφασίσεις αν θες να ακολουθήσεις τη λογική του πανηγυριού και του καφενείου, ή μίας πιο ορθολογικής προσέγγισης, που δεν καταστροφολογεί μετά από ήττες, ούτε ράβει πρόωρα αστέρια μετά από νίκες.
Και πολύ περισσότερο είναι δική σου επιλογή αν θες τη μία μέρα να αποθεώνεις τους παίκτες που (κυριολεκτικά) μετά από δύο ημέρες κρίνεις ως ανεπαρκείς.
Η πιο σημαντική ημέρα της νίκης επί της Βίρτους για τον Παναθηναϊκό (που δεν έχασε την Ευρωλίγκα εξαιτίας της ήττας από τον αιώνιο αντίπαλο, ούτε την κέρδισε στις 8 Ιανουαρίου κόντρα στου Ιταλούς) είναι η επόμενη… Όταν οι παίκτες κάτσουν στην αίθουσα για να δουν το βίντεο του αγώνα της προηγούμενης.
Εκεί, αρκεί ο Αταμαν να προβάλει μία φάση. Μία συγκεκριμένη φάση:
Στα 3’18 πριν τη λήξη της τρίτης περιόδου, ο Κέντρικ Ναν αστοχεί σε ένα δύσκολο off balance σουτ από τη γωνία. Η Βίρτους τρέχει να πιάσει τον Παναθηναϊκό στον ύπνο… Ο Μόργκαν διεμβολίζει Χουάντσο και Οσμαν μέσα στη ρακέτα και αναζητά την πάσα στη γωνία για ένα ανοιχτό σουτ. Ο Ναν όμως, τρέχοντας σαν να μην υπάρχει αύριο, μετά το δικό του άστοχο σουτ, προλαβαίνει τον Χάκετ και κλέβει τη μπάλα…
Σε ένα και μοναδικό στιγμιότυπο επικεντρώνεται όλη η φετινή εικόνα των πράσινων… Οι οποίοι πρέπει να αποφασίσουν, όχι τι μπορούν να είναι, αλλά τι θέλουν να είναι! Όπως ακριβώς το έγραφε και το πανό στις εξέδρες του ΟΑΚΑ, σε μία από τις πιο λαμπρές στιγμές της οπαδικής έκφρασης ιστορικά: Έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες. Απαιτείται μόνο μία απόφαση: Τι θέλουν ο Αταμαν και οι παίκτες του Παναθηναϊκού να είναι!
Απέναντι στους Ιταλούς, ο Παναθηναϊκός επί της ουσίας εκπαίδευσε τον εαυτό του για να βαδίσει στον μονόδρομο που ανοίγεται μπροστά του.
Η ενέργεια που έβγαλε στην άμυνα, η αποφασιστικότητα, το hustling και η διεκδίκηση κάθεν κατοχής είναι στοιχεία αδιαπραγμάτευτα τούδε και στο εξής με ορίζοντα τον Μάιο, Οι παίκτες του Αταμαν και ο ίδιος φυσικά, βρήκαν μία πρώτη τάξεως ευκαιρία, σε πραγματικές συνθήκες δεδομένου ότι το ματς με τη Βίρτους είχε το δικό του ειδικό βάρος μετά τις 3 ήττες στα 4 τελευταία ματς εντός έδρας, να εκπαιδεύσει τον εαυτό του και να χτίσει συνήθειες ενόψει της συνέχειας. Μονόδρομος! Κι αν σε αυτό το μονοπάτι ο Παναθηναϊκός ευτυχήσει να έχει τον πολυτιμότερο της βαρδιάς, Ρισόν Χολμς σε αυτό το elite επίπεδο αμυντικής κι επιθετικής παρουσίας, το έδαφος θα λειάνει ακόμα περισσότερο.
Η Βίρτους παρόλα αυτά, ήταν ο κατάλληλος αντίπαλος, την πιο κατάλληλη στιγμή. Μία ομάδα με σκληρό χαρακτήρα, με πολύ άκληρη άμυνα, ταυτόχρονα όμως μία ομάδα που είναι πιο επιρρεπής της Ευρωλίγκας στο λάθος και μία ομάδα που άργησε πολύ να κάνει challenge δεδομένες αγωνιστικές αδυναμίες των πράσινων.
Σε όλο το πρώτο ημίχρονο, οι Ιταλοί επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν το off screen παιχνίδι τους, παίζοντας στην επίοθεσή τους πολύ παθητικά σε όλα τα pick n roll, αναζητώντας λύσεις κυρίως μακριά από τη μπάλα με τους εξαιρετικούς σουτερ που είχαν. Με αυτόν το μοτίβο, οι Ιταλοί δεν μανιπιούλαραν την άμυνα του Παναθηναϊκού, δεν την ανάγκασαν σε μεγάλες περιστροφές και έτσι δεν ανέδειξαν τη δεδομένη αδυναμία του σε αυτό.
Απέναντι σε μία ομάδα που μετά το pick n roll δεν (κατά βάση) δεν απειλούσε με τον χειριστή, ο Παναθηναϊκός είχε πλάνο, το οποίο υλοποίησε ιδανικά.
- Με τον μοναδικό χειριστή που θα μπορούσε να απειλήσει μετά το pnr, τον Κάρσεν Έντουαρντς, ο Παναθηναϊκός είχε σαφή κατεύθυνση… Δυναμικό hedge, μέχρι και το blitz έκανε με τον Χολμς και τον Ναν στην πρώτη φάση του αγώνα, Ίσως αυτό ήταν το καλύτερο hedge που κατέληξε σε blitz (παγίδα στον χειριστή) σε ολόκληρη τη φετινή σεζόν. Με τον εκπληκτικό, σε όλη τη διάρκεια του ματς, Χολμς, να δίνει ρεσιτάλ στον τρόπο με τον οποίο (πρέπει να) λειτουργεί ο ψηλός στο hedge και τον Ναν να αποδεικνύει ότι όταν θέλει, μπορεί.
- Απέφυγαν τα αλόγιστα hedge μακριά από τη γραμμή του τρίποντου (όπως συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις) έχοντας απόλυτο και κυριαρχικό έλεγχο της άμυνάς τους, χωρίς να μπαίνουν δίχως λόγο σε αχρείαστες περιστροφές.
- Παίκτες που μέχρι πρότινος αντιμετώπιζαν πρόβλημα σε αυτή την άμυνα, κατέθεσαν ψυχή κι ενέργεια στην άμυνα off screen, όπως ο Σορτς και ο Ναν που αποκάλυψαν έναν αμυντικό εαυτό που ήταν κρυμμένος μέχρι σήμερα. Η Βίρτους προσπαθούσε να βρει λύσεις off screen αλλά, εις μάτην.
- Εκτός από τον Έντουαρντς, στα PNR με τους υπόλοιπους χειριστές ο Παναθηναϊκός είχε αποφασίσει να παίξει drop, ή αλλαγές και με εξαίρεση δύο κακές επικοινωνίες του Χολμς με τον Ναν (ένα κάρφωμα του Ακελε κι ένα τρίποντο από τον Παγιόλα), ειδικά ο Αμερικάνος σέντερ έχει δώσει ρεσιτάλ ανάγνωσης, αντίληψης και αντιμετώπισης.
Είναι χαρακτηριστικό πάντως, ότι στις 30 κατοχές PNR που είχε η Βίρτους μέχρι να κρθεί το ματς λίγο πριν το τέλος του, μόνο σε ελάχιστες από αυτές, ο χειριστής δεν λειτούργησε παθητικά. Τόσο ο Χάκετ, όσο και ο Τέιλος ή ο Παγιόλα, έπαιζαν με οριζόντια βήματα μετά το Pick και σχεδόν ποτέ κάθετα. Κι αυτό γιατί είχαν στο μυαλό τους να αναζητήσουν τις οff screen επιλογές.
Ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε πρόβλημα στο δεύτερο ημίχρονο σε δυο καταστάσεις: Όταν ο χειριστής πήγαινε αντίθετα από το Pick (το έκανε ο Τέιλορ δυο φορές), και στις περιπτώσεις που το PIck γινόταν στις 45 μοίρες από την πλευρά που στη γωνία της δυνατής πλευράς ο Ιβάνοβιτς έστηνε έναν παίκτη (δύο μπροστά ένας πίσω όπως λέγεται χαρακτηριστικά).
Αλλά αυτά ο Παναθηναϊκός έχει χρόνο να τα δουλέψει… Το παιχνίδι με τη Βίρτους ήταν ένα θαυμάσιο φροντιστήριο και η συνέχεια έχει ένα και μοναδικό δεδομένο. Η διάθεση και η αμυντική παρουσία με τους Ιταλούς είναι απλά μονόδρομος. Οτιδήποτε άλλο θα βάλει σε κίνδυνο την παρουσία του στο Φάιναλ Φορ.
