Έζησε αντισυμβατικά και «έφυγε» στα 24 του - Το τραγικό τέλος του «Τζέιμς Ντιν του ποδοσφαίρου»

Ο Τζίτζι Μερόνι αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές και ρομαντικές φιγούρες στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Ο Τζίτζι Μερόνι υπήρξε τραγικ΄ή φιγούρα του ιταλικού ποδοσφαίρου/Screenshot
Ο Τζίτζι Μερόνι υπήρξε τραγικ΄ή φιγούρα του ιταλικού ποδοσφαίρου/Screenshot

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Το όνομά του Tζίτζι Μερόνι έχει μείνει συνδεδεμένο όχι μόνο με το σπάνιο ταλέντο του, αλλά και με την τραγικά πρόωρη απώλεια ενός ποδοσφαιριστή που θεωρήθηκε «καλλιτέχνης» μέσα στο γήπεδο. Τον αποκαλούσαν Ιταλό Τζορτζ Μπεστ και Τζέιμς Ντιν του ποδοσφαίρου.

Γεννήθηκε το 1943 στη Γένοβα, σε μια Ιταλία που προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια της μετά τον πόλεμο. Από μικρή ηλικία έδειξε ότι δεν ήταν ένας... συνηθισμένος ποδοσφαιριστής. Είχε εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, έμφυτη δημιουργικότητα και έναν τρόπο παιχνιδιού που βασιζόταν στην έμπνευση και όχι στη σκληρή τακτική πειθαρχία.

Ένα σπάνιο ταλέντο «γεννήθηκε» στην Τζένοα

Άρχισε την καριέρα του στην Τζένοα και πολύ γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι επρόκειτο για ένα σπάνιο ταλέντο. Η ικανότητά του να περνά αντιπάλους με απρόβλεπτες ντρίμπλες τον έκανε να ξεχωρίζει σε μια εποχή που το ιταλικό ποδόσφαιρο ήταν κυρίως αμυντικό και αυστηρά δομημένο.

Η μεγάλη του καταξίωση ήρθε όταν μεταγράφηκε στην Τορίνο. Εκεί έγινε βασικό στέλεχος και αγαπημένος των φιλάθλων, όχι μόνο για τα γκολ και τις ασίστ του, αλλά για τον τρόπο που έπαιζε: ελεύθερα, δημιουργικά και σχεδόν «καλλιτεχνικά».

Το παρατσούκλι του, «La Farfalla Granata» (η Πορφυρή Πεταλούδα), δεν ήταν τυχαίο. Ο Μερόνι έμοιαζε να «πετά» στο γήπεδο, με κινήσεις γεμάτες φαντασία, κάτι που έσπαγε τα στερεότυπα της εποχής. Ήταν από τους πρώτους Ιταλούς ποδοσφαιριστές που αντιμετωπίστηκαν ως σύμβολα στυλ και όχι απλώς ως αθλητές.

Ο Μερόνι ήταν σύμβολο στυλ και ελευθερίας

Αρνήθηκε να δώσει δείγμα σε έλεγχο ντόπινγκ, άφησε τα μαλλιά του μακριά, αν και ανύπανδροι συζούσε με την σύντροφό του, μια Πολωνοϊταλίδα ηθοποιό που γνώρισε σε μπαρ στη Γένοβα, η οποία στη συνέχεια τον παράτησε για να παντρευτεί έναν σκηνοθέτη. Ο Μερόνι εμφανίστηκε στην εκκλησία την ημέρα του γάμου στην Ρώμη ελπίζοντας ότι η νύφη θα πει «όχι» στον σκηνοθέτη και θα φύγει μαζί του. Η ηθοποιός παντρεύτηκε κανονικά, αλλά τελικά εγκατέλειψε τον σκηνοθέτη λίγο μετά τον γάμο για να γυρίσει στην αγκαλιά του Μερόνι, που λάτρευε τη τζαζ διότι έλεγε πως τον κρατούσε απελευθερωμένο.

Ο Μερόνι δεν περιοριζόταν στο ποδόσφαιρο. Ζωγράφιζε, αγαπούσε την τέχνη, τη μόδα και είχε έντονη προσωπικότητα που δεν ταίριαζε με την παραδοσιακή εικόνα του ποδοσφαιριστή της δεκαετίας του 1960.

Συχνά εμφανιζόταν με εκκεντρικά ρούχα, κάτι που προκαλούσε αντιδράσεις σε συντηρητικούς κύκλους. Παρ’ όλα αυτά, οι νεότεροι φίλαθλοι τον λάτρευαν, βλέποντάς τον ως έναν «επαναστάτη» που έφερνε κάτι διαφορετικό στο ποδόσφαιρο.

Η μοιραία νύχτα

Η ζωή του Μερόνι κόπηκε απότομα στις 15 Οκτωβρίου 1967. Μετά από έναν αγώνα της Τορίνο προσπάθησε να διασχίσει τον δρόμο μαζί με τον συμπαίκτη του. Εκείνη τη στιγμή παρασύρθηκε από αυτοκίνητο.

Ο οδηγός του FIAT 124 που χτύπησε τον Μερόνι ήταν 19 χρόνων και ονομαζόταν Ατίλιο Ρομέρο. Ήταν οπαδός τη Τορίνο και στον τοίχο του δωματίου του είχε αφίσα του ειδώλου του. «Στην αρχή βίωσα τα πάντα λες και έχουν συμβεί σε κάποιον άλλον. Έβλεπα τη φωτογραφία μου στα πρωτοσέλιδα, αλλά ήταν πολύ μεγάλη η τραγωδία για να αποδεχτώ ότι σχετιζόμουν κι εγώ. Με τον καιρό όμως, ο πόνος ήρθε και δινόταν όλο και πιο μεγάλος.

Έπρεπε να περάσουν τουλάχιστον δέκα χρόνια για να σταματήσω να έχω συνέχεια εφιάλτες» είπε ο Ρομέρο πολλά χρόνια μετά «ομολογώντας» ότι η ενοχή για τον θάνατο του Μερόνι θα τον ακολουθεί ως το τέλος της δικής του ζωής. Πήγε και παραδόθηκε στο αστυνομικό τμήμα μόνος του, δικάστηκε και απαλλάχθηκε...

Ο θάνατός του ήταν ακαριαίος και σόκαρε ολόκληρη την Ιταλία. Ο Μερόνι ήταν μόλις 24 ετών και θεωρείτο ήδη ένας από τους πιο υποσχόμενους ποδοσφαιριστές της γενιάς του.

Η Τορίνο βυθίστηκε στο πένθος. Η ομάδα του έχασε έναν παίκτη-σύμβολο, ενώ το ιταλικό ποδόσφαιρο έχασε έναν από τους πιο δημιουργικούς του εκφραστές.

Τον Ιούνιο του 2000 την προεδρία της Τορίνο ανέλαβε ο 52χρονος τότε Ατίλιο Ρομέρο. Όχι, δεν ήταν συνωνυμία και συνεπωνυμία... Ήταν ο οδηγός του FIAT 124, αυτός που το βράδυ της 15ης Οκτωβρίου 1967 προκάλεσε το θάνατο του Μερόνι.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google