Φερνάντο Μπελούτσι στο Athletiko: «Σκέφτηκα πολύ να επιστρέψω στον Ολυμπιακό, θα ήταν διαφορετικά» (video)

Ο Φερνάντο Μπελούτσι στο Athletiko, σε μία συνέντευξη που ξεκινά από τα χρόνια στον Ολυμπιακό και φτάνει έως τη ζωή του σήμερα, που είναι εντελώς διαφορετική και πολύ πιο ροκ!

Ο Φερνάντο Μπελούτσι στο Athletiko / Designer Manos Perdikakis
Ο Φερνάντο Μπελούτσι στο Athletiko / Designer Manos Perdikakis

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Άλλοι τον λάτρεψαν από την πρώτη επαφή του με την μπάλα. Άλλοι εντυπωσιάστηκαν στην αρχή, όμως, περίμεναν πολλά περισσότερα. Όλοι τους, όμως, αναγνωρίζουν πως ο Φερνάντο Μπελούτσι είχε εκείνο το «κάτι», που φέρνουν συνήθως μαζί τους παίκτες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και κυρίως, από τη Λατινική Αμερική.

«Από την Ελλάδα έχω τις καλύτερες αναμνήσεις», παραδέχθηκε από τις πρώτες κιόλας φορές της επικοινωνίας μας. Ήταν Ιανουάριος του 2008, όταν ο Ολυμπιακός δαπάνησε 7.500.000 ευρώ για να τον αποκτήσει και σήμερα, η ζωή του δεδομένα έχει αλλάξει πολύ, αλλά ένα πράγμα παραμένει αναλλοίωτο: η αγάπη για το ποδόσφαιρο.

Από το Ρίο Κουάρτο της Αργεντινής, των 160.000 κατοίκων, περίπου 12.000 χιλιόμετρα μακριά από τον Πειραιά και 600 από το «ασφυκτικό» Μπουένος Άιρες, ο 42χρονος πια Φερνάντο Μπελούτσι μιλά στο Athletiko για τον εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής του.

Το δικό του ροκ μπαρ, η ενασχόλησή του με το YouTube, όσα θυμάται από τον ενάμιση χρόνο στη χώρα μας και τον Ολυμπιακό, σε μία συνέντευξη με «άρωμα» Αργεντινής, λίγο πριν την πρεμιέρα της στο Μουντιάλ του 2026.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα του μπαρ και του YouTube;

«Η ιδέα του Clube Atlético Rock and Roll Streaming προέκυψε στην τελευταία μου περίοδο ως ποδοσφαιριστής, εδώ στο Ρίο Κουάρτο. Ο τελευταίος μου σύλλογος πριν αποσυρθώ, ήταν η Εστουδιάντες ντε Ρίο Κουάρτο. Στα 40 μου τραυματίστηκα στο γόνατο, έσκισα τον χιαστό και τότε, μαζί με έναν φίλο που είναι ιδιοκτήτης του χώρου όπου όλες οι rock μπάντες έρχονται στην πόλη, αρχίσαμε να τους παίρνουμε συνεντεύξεις, να κάνουμε μια χαλαρή κουβέντα, μιλώντας με τους μουσικούς, τόσο για ποδόσφαιρο, όσο φυσικά και για τη μουσική τους, την επικαιρότητα και τη ζωή τους.

Η βασική ιδέα ήταν να μοιραζόμαστε μια χαλαρή στιγμή, έξω από τη δουλειά τους. Η αλήθεια είναι ότι είμαστε πολύ χαρούμενοι, γιατί οι μουσικοί έχουν πολύ καλή διάθεση και τους αρέσει να μιλούν για ποδόσφαιρο. Από εκεί βγάζουμε πολύ αστεία πράγματα: τρώμε ένα μπάρμπεκιου, μετά το βράδυ πάμε να δούμε το live, οπότε είναι κάτι πολύ όμορφο που με βοήθησε να βγω από μια δύσκολη στιγμή, όπως ένας τραυματισμός. Πραγματικά είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτό και τώρα ανοίξαμε κι ένα μπαρ στη γωνία του γηπέδου της Εστουδιάντες ντε Ρίο Κουάρτο, που έχει την ίδια ιδέα: να συνδυάζει ποδόσφαιρο και μουσική. Βάλαμε μια γιγαντοοθόνη στην είσοδο για να μπορεί ο κόσμος να βλέπει τους αγώνες και εκεί».

Ξεκίνησες πλάι σε Πασαρέλα, Ορτέγα, Γκαγιάρδο. Πώς ήταν εκείνα τα χρόνια στη Ρίβερ;

«Η περίοδός μου στη Ρίβερ, με τον Πασαρέλα προπονητή και με τόσες προσωπικότητες ως συμπαίκτες, ήταν απολαυστική και πολύ σημαντική. Ήμουν πολύ νέος και πραγματικά είχα συμπαίκτες από τους οποίους έμαθα πάρα πολλά, όπως τον Γκαγιάρδο και τον Ορτέγκα, που ήδη είχαν μεγάλη εμπειρία. Ήταν πολύ σημαντικό για την καριέρα μου, γιατί άρχισε να με διαμορφώνει ως ποδοσφαιριστή, να καταλαβαίνω πολύ περισσότερο το παιχνίδι. Όταν έρχεσαι από τις ακαδημίες έχεις πολλή ενέργεια και πολλή όρεξη, αλλά όταν έχεις τέτοιους συμπαίκτες, μαθαίνεις κάθε μέρα».

Η Αργεντινή θα πάει πολύ καλά στο Μουντιάλ

Πώς είναι η ζωή μετά το ποδόσφαιρο;

«Είναι διαφορετική. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα σαν το ποδόσφαιρο, σαν το να είσαι επαγγελματίας, σαν το να ζεις από το άθλημα για το οποίο γεννήθηκες, αλλά εγώ το εκμεταλλεύομαι. Απολαμβάνω πολύ περισσότερο την οικογένεια, που με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτή τη νέα ιδέα του streaming και του bar. Με στήριξαν και βρήκα σε αυτόν τον χώρο κάτι που με διασκεδάζει, που με κάνει χαρούμενο και που μου δίνει πολλή ενέργεια. Οπότε, προς το παρόν, το ότι σταμάτησα να παίζω δεν με έχει δυσκολέψει τόσο».

Η Αργεντινή πώς θα τα πάει στο Μουντιάλ;

«Θεωρώ πως θα πάει πολύ καλά. Κράτησε τη βάση του προηγούμενου Μουντιάλ, στο οποίο γίναμε πρωταθλητές κόσμου, με μεγάλες εμφανίσεις και μεγάλους παίκτες, και πέρα από αυτό εμφανίστηκαν πολλοί νέοι, με όρεξη για διάκριση και ένταση. Πιστεύω ότι υπάρχει ένας ωραίος συνδυασμός εμπειρίας και νεότητας. Θα είναι ένα διαφορετικό Μουντιάλ, γιατί υπάρχουν πάρα πολλές ομάδες σε σύγκριση με τα προηγούμενα, αλλά πιστεύω ότι θα είμαστε πρωταγωνιστές και θα δώσουμε μάχη. Ελπίζω, το όνειρο όλων των Αργεντίνων, δηλαδή να ξαναπάρουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο, να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να συμβεί».

Ο Φερνάντο Μπελούτσι με τη φανέλα της Ρίβερ Πλέιτ το 2006 / Πηγή: Intime
Ο Φερνάντο Μπελούτσι με τη φανέλα της Ρίβερ Πλέιτ το 2006 / Πηγή: Intime

Τι θυμάσαι από τα χρόνια σου στην Ελλάδα;

«Όταν ήρθα στην Ελλάδα, το πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν το πάθος του κόσμου για το ποδόσφαιρο, για τους παίκτες. Για τους δικούς τους παίκτες. Από την αρχή μου έδειξαν τεράστια αγάπη και μετά την υποδοχή, έφτασα στο προπονητικό κέντρο, που ήταν πολυτέλεια. Ένας πανέμορφος χώρος, όπου δεν μας έλειπε τίποτα.

Η ποιότητα όλων των ανθρώπων, και μετά στην καθημερινότητα, η συγκίνηση των φιλάθλων όταν έβλεπαν εμάς τους παίκτες στον δρόμο. Πραγματικά μου άρεσε η καθημερινότητα, γιατί ένιωθα ότι ο κόσμος ήταν παρόμοιος με εμάς τους Αργεντίνους. Είμαι πάντα ευγνώμων στον κόσμο που μου έχει χαρίσει μέχρι και αντικείμενα, τα οποία έως σήμερα, αναμνηστικά του συλλόγου κυρίως, τα οποία κρατάω. Πολλές φορές μας σταματούσαν και μας έδιναν φαγητό. Είναι χειρονομίες του κόσμου πολύ όμορφες, αξέχαστες, και με τη γυναίκα μου τις ζήσαμε πάρα πολλές φορές εκεί».

Είχες χριστεί διεθνής με την Αργεντινή. Πώς πήρες την απόφαση να έρθεις στην Ελλάδα;

«Η απόφαση να πάω στον Ολυμπιακό δεν ήταν εύκολη φυσικά, γιατί όπως λες, ερχόμουν από καλές σεζόν, από κάποιες κλήσεις στην εθνική, από το να παίζω σε μία από τις καλύτερες ομάδες της Αργεντινής, αλλά όταν εμφανίστηκε η δυνατότητα μου άρεσε, γιατί έβλεπα ότι ήταν μια οργανωμένη ομάδα, μια ομάδα νικητών, όπου θα μπορούσα να μάθω πολλά και να εξελιχθώ ποδοσφαιρικά. Φυσικά, ρώτησα και για τη ζωή εκεί και τι έλεγε κάποιος Αργεντίνος, και με ενθουσίασε από την αρχή. Θεωρώ πως ήταν ένα μεγάλο βήμα στην καριέρα μου».

Η παρουσίαση του Φερνάντο Μπελούτσι με τον Ολυμπιακό / Πηγή: Intime
Η παρουσίαση του Φερνάντο Μπελούτσι με τον Ολυμπιακό / Πηγή: Intime

Με τους προπονητές εδώ, πώς τα πήγες;

«Η αλήθεια είναι ότι είχα πάντα πολύ καλή σχέση, αν και στην αρχή δυσκολευτήκαμε λίγο με τους Έλληνες προπονητές να τους καταλάβουμε. Είχαμε, όμως, και τον προπονητή Άλε Κάσερες που ήταν Ουρουγουανός, οπότε μας έκανε διερμηνεία και μας διευκόλυνε πάρα πολύ. Πάντα θα είμαι ευγνώμων και σε αυτόν. Αλλά και οι τρεις προπονητές ήταν σημαντικοί στην καριέρα μου: και ο Σεγούρα και ο Λεμονής και ο Βαλβέρδε. Από όλους έμαθα. Αν και με έβαλαν σε διαφορετικές θέσεις, προσπάθησα πάντα να ανταποκριθώ και να προσαρμοστώ στη θέση που με χρησιμοποιούσε ο καθένας τους, και έχω όμορφες αναμνήσεις από τις συζητήσεις, από τη στήριξη που μας έδιναν».

Στην Πόρτο έζησες τα καλύτερά σου χρόνια, έτσι;

«Ναι, εκεί είχα την καλύτερη ποδοσφαιρική μου στιγμή, όπου ένιωθα πολύ καλά σωματικά, είχα ήδη εμπειρία, και είχα βρει ένα πολύ όμορφο στυλ παιχνιδιού. Το Europa League ήταν σαφώς το πιο σημαντικό τρόπαιο που κατέκτησα, πλάι στο πρώτο που πήρα στη Νιούελς, που πιστεύω ότι ήταν η ομάδα της ζωής μου. Όσον αφορά στην Πόρτο και το Europa League, ήταν ο πιο σημαντικός τίτλος, όπου είχαμε μια μεγάλη ομάδα με μεγάλες προσωπικότητες και ανταγωνιστήκαμε ισχυρούς συλλόγους. Αυτός ήταν ο πιο σημαντικός τίτλος μου».

Φερνάντο Μπελούτσι και Ραδαμέλ Φαλκάο κρατούν το τρόπαιο του Europa League το 2011 / Πηγή: IMAGO
Φερνάντο Μπελούτσι και Ραδαμέλ Φαλκάο κρατούν το τρόπαιο του Europa League το 2011 / Πηγή: IMAGO

Υπήρχαν στιγμές που έφτασες κοντά στο να επιστρέψεις στην Ελλάδα;

«Θα μου άρεσε πολύ να επιστρέψω στον Ολυμπιακό. Πριν επιστρέψω στην Αργεντινή το σκέφτηκα πολύ, είχα περισσότερη όρεξη, γιατί είχα ήδη περισσότερη εμπειρία στην Ευρώπη, ήμουν πολύ πιο ολοκληρωμένος παίκτης και ίσως θα ήταν υπέροχο να ξαναφορέσω αυτή τη φανέλα και να κατακτήσω ξανά τίτλους με τον Ολυμπιακό. Μερικές φορές, όμως, το ποδόσφαιρο σε πάει σε άλλους δρόμους και δεν έγινε. Ο Ολυμπιακός θα είναι για πάντα στην καρδιά μου και τον ευχαριστώ για τις τόσες εμπειρίες».

Ξεκινήσατε μαζί στη Νιούελς και παραμένετε στενοί φίλοι. Μιλάω για τον Νάτσο Σκόκο, που άφησε το στίγμα του παίζοντας στην Ελλάδα.

«Ναι, με τον Νάτσο ήμασταν μαζί τις ακαδημίες της Νιούελς, μετά κατακτήσαμε τίτλους μαζί. Είχαμε μεγάλη φιλία με όλη την οικογένεια και θα μου άρεσε πολύ να μοιραστώ χρόνο στον Ολυμπιακό μαζί του, αλλά εκείνος ήταν ήδη μεγάλη μορφή στην ΑΕΚ εκείνη την περίοδο. Έχουμε βρεθεί πολλές φορές για ασάδο και με τις οικογένειες μας, αλλά ποτέ δεν του πρότεινα να έρθει στον Ολυμπιακό, γιατί είχε ήδη πολύ καλή πορεία, και νομίζω ότι για τον κόσμο της ΑΕΚ ήταν ήδη από τότε, σαν ήρωας».

Είσαι ικανοποιημένος από όσα έζησες κι έκανες στον Ολυμπιακό;

«Πιστεύω ότι το πέρασμά μου από τον Ολυμπιακό ήταν πολύ θετικό. Ήταν η πρώτη φορά που έφυγα από τη χώρα για να παίξω σε ευρωπαϊκή ομάδα, με διαφορετική ποδοσφαιρική φιλοσοφία. Μόλις μάθαινα πώς είναι το ποδόσφαιρο και πιστεύω ότι προσαρμόστηκα καλά, έπαιξα σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, πέτυχα αρκετά γκολ, προσπάθησα πάντα να επιβάλω το νοτιοαμερικανικό, αργεντίνικο στυλ με καλό ποδόσφαιρο. Έχω όμορφες αναμνήσεις, παραστάσεις από σημαντικά παιχνίδια και υπήρχε ωραία σύνδεση με τον κόσμο. Μέχρι σήμερα πολλοί μου γράφουν και είμαι πάντα ευγνώμων».

Πάντα στην καρδιά μου ο Ολυμπιακός

Σίγουρα, σε θυμούνται και για το εκείνο το δοκάρι από τα 30+ μέτρα στο ματς με την Τσέλσι, πάντως.

«Εκείνο το σουτ στο δοκάρι με την Τσέλσι θα μπορούσε να ήταν ένα από τα πιο όμορφα γκολ της καριέρας μου. Ήταν ένα όνειρο για μένα να παίξω στο Champions League και ειδικά απέναντι σε τέτοιου επιπέδου αντιπάλους. Θυμάμαι επίσης ότι εκείνο το παιχνίδι είχε ήδη κριθεί και μπήκα λίγο για να “αναστατώσω” την ομάδα, και σε ένα φάουλ που μου κάνουν ο Τέρι και ο Ντρογκμπά, κάπως εκνευρίστηκαν. Υπάρχουν και μερικές φωτογραφίες που με βρίζουν, αλλά ήταν όνειρο για μένα, όπως είπα, να παίζω τέτοιου είδους παιχνίδια. Γι’ αυτό ήμουν τόσο έντονος».

Όταν σε ρωτούν για την Ελλάδα, τι σκέφτεσαι;

«Γενικά από την Ελλάδα έχω τις καλύτερες αναμνήσεις. Θυμάμαι όταν πήγαινα στην προπόνηση δίπλα στη θάλασσα με το αυτοκίνητο. Εκείνη την ηρεμία. Ευχαριστώ πάντα που μπόρεσα να γνωρίσω όλη την κουλτούρα, την ιστορική πλευρά και που οι γονείς μου και η οικογένειά μου γενικότερα, μπόρεσαν να γνωρίσουν ένα κομμάτι της ιστορίας της ανθρωπότητας. Πραγματικά έχω πάντα στην καρδιά μου την Ελλάδα, τον κόσμο, τους φίλους του Ολυμπιακού και όλα τα όμορφα που ένιωσα, με τον τρόπου που μου φέρθηκαν».

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google