Για ποια σταθερότητα μιλάμε; Με 43 παίκτες σε 6,5 μήνες τι και πώς να βρει ο Παναθηναϊκός...

Το ψυχοβγαλτικό... ένα βήμα μπρος και δύο πίσω του Παναθηναϊκού ως προς τα αποτελέσματα και τις εμφανίσεις του, συνεχίστηκε και το βράδυ της Τετάρτης (4/2), στον πρώτο ημιτελικό του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο (στον μοναδικό ρεαλιστικό στόχο που έχει απομείνει στο «τριφύλλι»), όπου οι «πράσινοι» αποδείχθηκαν για άλλη μία φορά κατώτεροι των περιστάσεων και ηττήθηκαν -σχετικά εύκολα μάλιστα- με 1-0. Έχοντας πλέον να ανέβουν και ένα «βουνό» στη ρεβάνς της προσεχούς Τετάρτης (11/2) στην Τούμπα κι αναζητώντας μία υπερβατική βραδιά, προκειμένου να ανατρέψουν τα δεδομένα και να πάρουν το «εισιτήριο» για τον τελικό. Αφού περάσουν πρώτα κι απ' το μεγάλο ντέρμπι της Κυριακής (8/2, 21:00) με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.

Η φωτογραφία της στιγμής, ωστόσο, απλώς δεν... πείθει, πως ο Παναθηναϊκός είναι σε θέση να κοντράρει μία ομάδα η οποία έχει αρχές, αρχή, μέση και τέλος και λειτουργεί υποδειγματικά στο γήπεδο, έχοντας πέρα από ποιότητα, τη συνοχή και στιβαρότητα που τους προσφέρει η παρουσία του ίδιου προπονητή στο «τιμόνι» της εδώ και μία πενταετία.

Απ’ την άλλη πλευρά υπάρχει ο Παναθηναϊκός στον οποίο ο Ράφα Μπενίτεθ συνεχίζει να κάνει «πειράματα» και πράγματα που προκαλούν ερωτηματικά και σαφώς «σηκώνουν» πολύ μεγάλη κουβέντα: Διαρκείς εναλλαγές προσώπων και σχηματισμών/συστημάτων από αγώνα σε αγώνα, επιλογές που εκπλήσσουν ως προς τη χρησιμότητά τους, όπως το να ξεκινήσει απ’ το... πουθενά βασικός ο Μπόκος στο Περιστέρι (σε μία ομάδα που δεν έχει την παραμικρή σταθερά, είναι... αστείο και μόνο να εγείρει κανείς αυξημένες απαιτήσεις από ένα 18χρονο παιδί) ή να «κλείσει» το τελευταίο 25λεπτο του ημιτελικού με τον ΠΑΟΚ με τον Γιώργο Κάτρη στο «6» (!) και τον Τάσο Μπακασέτα δίπλα του, ενώ στον πάγκο παρέμειναν σε καθεστώς «DNP» οι Ρενάτο Σάντσες και Μανώλης Σιώπης.

Ο Μπενίτεθ «τρέχει» ήδη τον τέταρτο μήνα στον πάγκο του Παναθηναϊκού και το «τριφύλλι» αναζητά ακόμη αγωνιστική «ταυτότητα». Ουδείς είχε την απαίτηση να διεκδικήσει τον τίτλο με τις συνθήκες που είχαν ήδη διαμορφωθεί όταν ανέλαβε τα ηνία των «πράσινων». Και ναι, δεν είναι «εύκολη» η διαδικασία των μεγάλων αλλαγών στο ρόστερ ενώ η σεζόν προχωράει και η ομάδα είναι... εν κινήσει με ανοικτές τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως το δεύτερο μισό της σεζόν μπορεί να γίνει πεδίο πειραματισμών και «δοκιμαστικού» σωλήνα για τον Παναθηναϊκό. Με αλλοπρόσαλλες επιλογές, δοκιμές, αλλαγές από αγώνα σε αγώνα, που πρώτα απ’ όλα μπερδεύουν την ίδια την ομάδα του. Αυτή η έλλειψη σταθερότητας, σε ένα αγωνιστικό τμήμα που πασχίζει να βρει μία αρχή, για να πάει ακολούθως στη... μέση και να ψάξει να βρει το τέλος και το φως στο τούνελ της.

Η λάθος «μετάφραση» των στόχων

Εάν τα υψηλά κλιμάκια του οργανισμού του Παναθηναϊκού έχουν μεταδώσει προς τον Ράφα Μπενίτεθ την αίσθηση πως «...δεν μας νοιάζει τι θα γίνει φέτος και που και πως θα τερματίσουμε φέτος τη σεζόν, πάμε να φτιάξουμε κάτι απ’ το μηδέν», ο τρόπος με τον οποίο το έχει «μεταφράσει» όλο αυτό ο Ισπανός τεχνικός είναι τουλάχιστον λανθασμένος. Διότι η ομάδα είχε κaι έχει στόχους ακόμη στην εφετινή σεζόν, τους οποίους όχι μόνο κινδυνεύει να μην «ακουμπήσει» καν, αλλά φλερτάρει με ένα ανεπανάληπτο και ιστορικό «κάζο», εφόσον μείνει ΚΑΙ εκτός της πρώτης τετράδας και των playoffs.

Εάν όλο αυτό το έχει μεταφέρει προς τον Μπενίτεθ ο Φράνκο Μπαλντίνι, μην έχοντας προφανώς σε απόλυτο βαθμό (ως ένας άνθρωπος μακριά απ’ την ελληνική πραγματικότητα) τη συναίσθηση της κατάστασης και των συνθηκών, θα πρέπει ο υπόλοιπος οργανισμός, απ’ τον ιδιοκτήτη της ομάδας Γιάννη Αλαφούζο, μέχρι τον Στέφανο Κοτσόλη, τον Τάκη Φύσσα και τα υπόλοιπα υψηλόβαθμα στελέχη, να εξηγήσουν στον 65χρονο τεχνικό πως θα πρέπει να υπάρχει ένα μίνιμουμ απαιτήσεων μέσα σ’ αυτή τη μεταβατική περίοδο των μεγάλων αλλαγών.

Αφενός για να μην δημιουργούνται εύκολα «άλλοθι» που περνούν μέσα στην ομάδα (διότι όλο αυτό έχει ήδη «περάσει» στα αποδυτήρια) κι αφετέρου για να μην κινδυνέψει να «καεί» (και) το συγκεκριμένο πρότζεκτ (και μαζί του κι ο Μπενίτεθ), προτού καλά-καλά αυτό μπει σε μία σειρά.

Η έλλειψη ταυτότητας και οι 43 παίκτες

Είναι ευθύνη του Μπενίτεθ, απ’ την στιγμή που θα ολοκληρωθούν οι μεταγραφές κι ο πρώτος κύκλος των αλλαγών του ρόστερ, να αρχίσει πλέον να βρίσκει ΣΤΑΘΕΡΕΣ στον Παναθηναϊκό. Και να δώσει (επιτέλους) στην ομάδα του μία ταυτότητα μέσα στο γήπεδο. Να γνωρίζει πως η κεντρική φιλοσοφία της είναι αυτή, παίζει αυτό, υπηρετεί αυτές κι αυτές τις αρχές και πορεύεται έχοντας συγκεκριμένο και ξεκάθαρο πλάνο στον αγωνιστικό χώρο.

Διότι αυτό το λίγο απ’ όλα -σήμερα πάμε σε ποδόσφαιρο κατοχής, αύριο σε high press για όσο αντέξουμε, παραμεθαύριο σε... καμινάδες 50 και 60 μέτρων προς τον Τεττέη για να «φτιάξει» κάτι κ.ο.κ., είναι τουλάχιστον αντί-ποδοσφαιρικό. Το... λίγο απ’ όλα, παραπέμπει σε... παραγγελία και όχι σε ομάδα η οποία πασχίζει για να βρει κάτι ποδοσφαιρικό για να «πιαστεί» μέσα στο γήπεδο.

Και πώς να τη... βρει αυτή την σταθερότητα ο Παναθηναϊκός, όταν απ’ την εκκίνηση της σεζόν -έχοντας κάνει δύο αλλαγές προπονητή- έχει χρησιμοποιηθεί 43 παίκτες, ήτοι σχεδόν 4 ενδεκάδες! Δεν είναι... ERROR 404 του λάπτοπ, αλλά πραγματικότητα. Ο Παναθηναϊκός έχει χρησιμοποιήσει σε 6,5 μήνες μπάλας συνολικά 43 ποδοσφαιριστές, μαζί με τα νεαρά παιδιά που μπήκαν αλλαγές στο ματς με τη Ρόμα (Σκαρλατίδης και Τερζής), αλλά και τους Κάτρη, Αντίνο και Κοντούρη που προστέθηκαν τις τελευταίες 10 μέρες στην αγωνιστική εξίσωση.

Απ’ αυτούς δε τους 43 παίκτες, οι 40 έχουν χρησιμοποιηθεί απ’ τον Ράφα Μπενίτεθ μέσα σε 3 μήνες και κάτι μπάλας, μέσα σε 22 αγώνες (12 νίκες, 5 ισοπαλίες, 5 ήττες) σε Stoiximan Super League, Κύπελλο Ελλάδας και Europa League.

Απ’ αυτούς οι 4 είναι οι «μικροί» -όπως ο Τερζής κι ο Σκαρλατίδης ή πριν εβδομάδες οι Νεμπής και Ζέκα- που μπήκαν κάπως... απότομα με ολιγόλεπτες συμμετοχές λόγω των απουσιών που είχε το «τριφύλλι» τις τελευταίες εβδομάδες. Αλλά και οι 39 υπόλοιποι παίκτες που έχουν αγωνιστεί περισσότερο δεν είναι... λίγοι. Ο δε αριθμός θα «μεγαλώσει» κι άλλο το επόμενο διάστημα, με την ενσωμάτωση του Χάβι Ερνάντεθ και του Μουσά Σισοκό (όταν αποθεραπευτεί), συν τον Λούκας Τσάβες στο τέρμα που θα πάρει κάποια στιγμή την ευκαιρία του, αλλά και την τελευταία μεταγραφή του Αντριάνο Γιάγκουσιτς, ο οποίος θα μπει άμεσα στο rotation.

Αποτέλεσμα; Μηδενική συνοχή, ένα ατελείωτο «μπέρδεμα» και μία ομάδα χωρίς ταυτότητα και ρόλους, που όσο κι αν προσπαθεί, με αυτές τις λογικές το μόνο που καταφέρνει είναι να βάζει η ίδια εμπόδια στον εαυτό της. Και συνεχίζει να χάνει ματς και στόχους...

ΟΙ 43 ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΙΞΕΙ ΦΕΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΟ

ΠΑΙΚΤΗΣ	ΧΡΟΝΟΣ	ΣΥΜΜ.	ΓΚΟΛ	ΑΣΙΣΤ
Τουμπά	2.908	31	-	-
Τσιριβέγια	2.532	31	-	2
Πάλμερ-Μπράουν	2.251	25	1	-
Τετέ	2.142	27	2	7
Μπακασέτας	2.075	29	7	4
Κυριακόπουλος	2.018	26	1	1
Ζαρουρί	1.951	31	6	3
Τσέριν	1.849	30	1	-
Καλάμπρια	1.828	23	2	4
Λαφόν	1.762	19	-	-
Κώτσιρας	1.753	25	-	1
Σφιντέρσκι	1.722	31	9	1
Ίνγκασον	1.702	19	-	-
Τζούριτσιτς	1.693	26	5	1
Σιώπης	1.462	28	-	-
Ντραγκόφσκι	1.375	14	-	-
Γεντβάι	985	16	3	-
Πάντοβιτς	964	23	2	2
Μλαντένοβιτς	940	16	2	1
Πελίστρι	739	10	-	-
Σάντσες	706	15	-	1
Κότσαρης	531	6	-	-
Τεττέη	509	6	1	-
Μαντσίνι	444	9	-	-
Μαξίμοβιτς	407	4	-	-
Ταμπόρδα	379	11	3	-
Ντέσερς	336	8	3	-
Ιωαννίδης	312	5	-	-
Μπόκος	300	7	-	-
Μπρέγκου	291	6	-	-
Φικάι	272	3	-	-
Παντελίδης	196	4	-	-
Αντίνο	150	2	-	1
Κοντούρης	150	2	-	-
Γερεμέγεφ	132	9	1	-
Κάτρης	114	2	-	-
Νίκας	99	3	-	-
Βιλένα	94	1	-	-
Βαγιαννίδης	58	1	-	-
Σκαρλατίδης	23	1	-	-
Ζέκα	7	1	-	-
Νεμπής	3	1	-	-
Τερζής	5	1	-	-