Γιατί αγαπάνε στον Ολυμπιακό τον Χολ!

Για τους Φουρνιέ και τους Βεζένκοφ αυτού του κόσμου, οι ευκαιρίες θα είναι σαν τα διαμάντια… Παντοτινές. Τα μάτια των οπαδών θα είναι στραμμένα πάνω τους. Το ίδιο και οι κάμερες. Τα media τους λατρεύουν. Μέχρι και οι γαστριμαργικές αναζητήσεις του Γάλλου μέσω Twitter, κάνουν buzz. Ο κόσμος ενδιαφέρεται και διαβάζει οτιδήποτε έχει σχέση με τους σούπερ σταρ του αθλητισμού. Το ενδιαφέρον μάλιστα, γίνεται παροξυσμός όταν συνδυάζεται με 36άρες, όπως αυτή του Φουρνιέκόντρα στη Φενέρ ή όταν ο Σάσα εκτελεί τους αντιπάλους κατά συρροήν.

Για κάθε Φουρνιέ όμως, για κάθε Βεζένκοφ, ή Μιλουτίνοφ, ή Ναν, ή οποιονδήποτε σούπερ σταρ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, υπάρχουν και οι Ντόντα Χολ αυτού του κόσμου. Για αυτούς τους τύπους που γνωρίζουν κι έχουν αποδεχτεί ότι οι δικές τους ευκαιρίες δε θα είναι άφθονες και πως η διάγνωση της δικής τους προσφοράς απαιτεί κάποιες φορές μικροσκόπιο. Γιατί δε φαίνεται με γυμνό μάτι.

Όσο ο Εβάν Φουρνιέ το βράδυ που ο Ολυμπιακος κέρδιζε τη Φενέρ, υποχρέωνε την μπασκετική κοινότητα να υποκλιθεί στο ταλέντο του, ο Ντόντα Χολ, όχι αθόρυβα, αλλά σίγουρα όχι τόσο λαμπρά όσο ο Γάλλος, άφηνε το δικό του αποτύπωμα.. Πραγματοποιώντας ίσως το πιο μεστό παιχνίδι του με τη φανέλα των Πειραιωτών. Με αποκορύφωμα την τάπα που θύμισε Γιάννη Αντετοκουνμπο και ανάγκασε το συνδρομητικό να βγάλει τα εργαλεία για να μετρήσει πόσο ψηλά πήδηξε για να κόψει την μπάλα. 

Αυτή τη φορά, ελλείψει Ταϊρικ Τζοόυνς, ο Ντόντα Χολ ήρθε από τον πάγκο ως η δεύτερη επιλογή πίσω από τον Μιλουτίνοφ. Και έπαιξε, όπως προσπαθεί να κάνει πάντα. Οποια θέση κι αν έχει στο rotation.  

Είναι αλήθεια ότι μετά την απόκτηση του Τζοόυνς από την Παρτίζαν, πολλοί (οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν πίστεψαν ποτέ στην παρουσία του Χολ στον Ολυμπιακό), διακινούσαν την πεποίθηση ότι ο Αμερικάνος από την Αλαμπάμα, είτε θα παρκαριστεί στην άκρη του πάγκου επ’ αόριστον, είτε ότι μπορεί ακόμα και να παραχωρηθεί. Μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν είδε ποτέ με καλό μάτι την απόκτηση του. 

Στον αθλητισμό όμως, δεν είναι τα πάντα στατιστικά, θέσεις, ρόλοι… Υπάρχουν πολλά περισσότερα, που σοβαροί οργανισμοί, όπως ο Ολυμπιακός, αξιολογούν στην παρουσία ενός παίκτη. 

Και η αλήθεια είναι ότι η οικογένεια, το οικοσύστημα των ερυθρόλευκων αγαπάει τον Ντόντα Χολ. Για όλα αυτά που προσφέρει μα κυρίως για όλα αυτά που υπηρετεί ως άνθρωπος, για όλα αυτά που είναι. 

Στις 30 Νοεμβρίου 2010, στο μικρό γυμναστήριο της γενέτειράς του, της Λαβέρν στην Αλαμπάμα, ο 13χρονος τότε Ντόντα, είδε για τελευταία φορά τον πατέρα του στο τελευταίο σκαλί της εξέδρας, όπoυ καθόταν συνήθως σε κάθε παιχνίδι του γιου του. Όταν ο αγώνας τελείωσε, ο Ντόντα ειδοποιήθηκε να μη βγει στο γήπεδο από τα αποδυτήρια. Ο πατέρας του, στην κερκίδα, είχε αφήσει την τελευταία πνοή του. 

Σχεδόν 4 χρόνια αργότερα, ακριβώς στο ίδιο σημείο, στην εξέδρα του μικρού γυμναστηρίου της Λαβερν, όπου ο πατέρας του ξεψύχησε, υπέγραψε, έχοντας δίπλα του την μητέρα και τον προπονητή του στο high school, την  αποδοχή της υποτροφίας από το τοπικό κολέγιο, το Αλαμπάμα, για να παίξει στους Κρίμσον Τάιντ.

To νούμερο 45 που φοράει είναι αφιερωμένο στον πατέρα του, όπως και η ονομασία μίας εταιρίας ένδυσης που έχει, τη “Forever 5”. Όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν. Και εκπορεύονται από τις αξίες που του εμφύσησε όσο ζούσε. Αυτές που τον ξεχωρίζουν και στην οικογένεια του Ολυμπιακού. 

Το παράδειγμα που φέρνει ο Ντόντα Χολ στα αποδυτήρια και στην ατμόσφαιρα του ΣΕΦ ίσως να μην είναι σπάνιο, είναι όμως για κάθε ομάδα υπερπολύτιμο. Κι όταν το βρίσκει, δεν έχει παρά να το αγαπήσει. 

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας διέγνωσε μεν την ανάγκη για την απόκτηση ενός ψηλού,  αλλά δε σταμάτησε ποτέ να τον πιστεύει. Για αυτό άλλωστε ακόμα κι όταν κατέφθασε ο Ταϊρικ Τζοόυνς, ο Χολ δεν μπήκε στα …πιτς!  

Η στάση που κράτησε ο ψηλός από τον Αμερικάνικο Νότο με τη βαριά προφορά και τον εσωστρεφή χαρακτήρα, όταν έγινε η προσθήκη ακόμα ενός ψηλού, ενθουσίασε τους πάντες. 

Έπαιξε ρόλο και ο Γιώργος Μπαρτζώκας ωστόσο, ο οποίος σε μία σύντομη ομιλία προς τους τρεις σέντερ εξηγήθηκε… “Είστε τρεις πια και πρέπει όλοι να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε. Δεν υπάρχει πρώτος και τρίτος. Κάποιος δε θα παίζει πολύ ένα βράδυ, κάποιος άλλος θα παίζει περισσότερο, αλλά είστε όλοι το ίδιο.” φέρεται να τους είπε. 

Ο Ντόντα Χολ σε μία επίδειξη επαγγελματισμού, όχι μόνο δεν απογοητεύτηκε από αυτή την εξέλιξη, αλλά έγινε ο καλύτερος συμπαίκτης για τον Ταϊρικ Τζοόυνς και στην προπόνηση συνέχισε να είναι χάρμα οφθαλμών. Με την ίδια ένταση, την ίδια ενέργεια και το ίδιο πάθος. Δεν τον ένοιαζε ότι η ομάδα του είχε αποκτήσει κάποιον άλλο στην θέση του. Έχει μάθει ότι οι στόχοι και το καλό του συνόλου έρχονται πρώτα. 

Αυτό που εκτιμάται πάρα πολύ είναι κάτι που στην Αμερική έχει καθιερωθεί ως έπαινος… “Availability is ability”. Η διαθεσιμότητα είναι ικανότητα. Ο Χολ είναι πάντα παρων. Στην προπόνηση, στους αγώνες, παντού. Με την ίδια διάθεση, το ίδιο πάθος να προσφέρει, με το ίδιο κίνητρο να αγγίζει κάθε βράδυ το ταβάνι του. Όσο ψηλό ή χαμηλό μπορεί να είναι αυτό. Δεν έχει τραυματισμούς, δεν έχει απουσιάσει ποτέ από προπόνηση ή από ταξίδι. Ο Μπαρτζώκας ξέρει ότι αυτός ο τύπος είναι πάντα εκεί. Και μπορεί να υπολογίζει σε αυτόν. 

Το πιο χαρακτηριστικό απ’όλα όμως, είναι το γεγονός ότι ο Ντόντα Χολ από τότε που έφτασε στην Ελλάδα, δεν έχει κάνει ούτε μία θεραπεία. Ούτε μία! Όχι γιατί αποφεύγει, αλλά γιατί… “Δεν θέλει να απασχολεί τον κόσμο που δουλεύει στην ομάδα και θεωρεί ότι υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα για να ασχοληθούν, από το να κάνουν θεραπεία η ένα μασάζ σε αυτόν”, όπως ειπώθηκε…

Με αυτόν τον τρόπο ο Χολ εκφράζει το σεβασμό του στους ανθρώπους της ομάδας που εργάζονται σκληρά και για πολλές ώρες για να έχουν τους παίκτες έτοιμους. Δε θέλει να τους επιβαρύνει, όχι χωρίς να υπάρχει πραγματική ανάγκη. Και δεν υπήρξε ποτέ μέχρι τώρα. 

Ανεξαρτήτως αν μπορεί να κουβαλήσει το βάρος μίας ομάδας διεκδικήτριας του τίτλου ως πρωταγωνιστής, ο Ντόντα Χολ έχει κερδίσει την καρδιά του Μπαρτζώκα. 

Από μικρός δεν έκανε τίποτα, μα τίποτα περισσότερο από αυτά που ήξερε. Δεν του αρέσει η …λεζάντα. Δε θα επιδιώξει ποτέ να κάνει το κάτι παραπάνω. Για αυτό δε θα δοκιμάσει ποτέ κάτι, αν δεν είναι απόλυτα σίγουρος. Θέλει να προσφέρει ασφάλεια στον προπονητή του. Και βεβαιότητα. 

Εν τελει, αυτό μπορεί να στοιχίζει στην καριέρα του και να μην του δημιουργεί ανάγκη να βάζει νέα πράγματα στο παιχνίδι του, όμως για τον Ντόντα Χολ η σιγουριά του κόουτς και η εμπιστοσύνη που αποπνέει είναι πιο σημαντικά. Αυτές είναι οι αρετές του και με αυτές πορεύεται. 

Είναι τόσο συγκεντρωμένος και συνεπής σε αυτά που θέλει να προσφέρει και σε τίποτα περισσότερο, που μία μέρα συνέβη το εξής απίθανο. Ο Χολ δεν είναι από τους ψηλούς που του αρέσει να παίζει στο Post Up. Δε νιωθει άνετα, δεν αισθάνεται ότι μπορεί να είναι αποτελεσματικός. Το αποφεύγει. Στο παρελθόν σε κάποιον συμπαίκτη του που του πάσαρε τρεις συνεχόμενες φορές στην ίδια φάση στο Post (δείχνοντας εμπιστοσύνη κι όχι για να τον εκθέσει φυσικά), ο Χολ του είπε: “Αν μου ξαναπασάρεις τη μπάλα εκεί, να ξέρεις ότι θα την αφήσω κάτω και θα φύγω”. 

Το είπε με ευγένεια… Όπως είναι ευγενής με όλους τους ανθρώπους. Και στον Ολυμπιακό είναι ξετρελαμένοι με το γεγονός ότι θα δηλώνει πάντα διαθεσιμότητα αν παρίσταται η ανάγκη να βοηθηθεί κάποιος συμπαίκτης, ο οποίος θέλει να μείνει περισσότερη ώρα για να σουτάρει, ή να προπονηθεί. 

Όπως ακριβώς κάνει και πίσω στην πατρίδα του, όταν παρακολουθεί τις προπονήσεις της ομάδας football του γυμνασίου του, το Λαβερν. 

Χωρίς να του το ζητήσει κανείς μετατρέπεται σε ball boy για τους πιτσιρικάδες footballers. Εχοντας παθολογική αγάπη για το αμερικανικο φούτμπολ, είναι εκεί, μαζεύει μπάλες, της δίνει στους παίκτες του Λαβέρν επειδή: “Απλά ήθελα να είμαι μερος αυτής της ποδοσφαιρικής ομάδας”. Ένιωθε ότι ανήκει σε αυτή. Και είχε σπουδαίο ταλέντο να γίνει footballer, αλλά το μπάσκετ δεν του το επέτρεψε. 

"Η ταπεινότητα είναι από τα πιο δυνατά στοιχεία του Ντόντα" λέει ο προπονητής της ομάδας μπάσκετ του Λαβέρν, Ρίτσαρντ Ντόρσεϊ... "Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν πόσο σπουδαίος άνθρωπος είναι. Ο κόουτς Μάικ Ντιμπός (της ομάδας football. του Λαβέρν) τον χαρακτήρισε ως τον πιο αγαπημένο απ'όλους όσοι είναι τριγύρω από την ομάδα. Προερχόμενος από μία μικρή πόλη όπως το Λαβέρν, δεν χρειάζεται να είναι το ball boy στις προπονήσεις της ομάδας του football. Αλλά το ήθελε ο ίδιος" για να καταλήξει ο Ντιμπός: "Κάποιες φορές οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι πολύ σπουδαίοι, ή σημαντικοί για να κάνουν εκείνο, ή το άλλο. Αυτό δεν ταιριάζει στον Ντόντα. Δεν νιώθει έτσι".

Ο Χολ δε θα υπάρξει προπόνηση που να μην είναι ο παίκτης με την περισσότερη ενέργεια. Δε σταματά ποτέ να δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Και συνάμα δεν του αρέσει καθόλου να κάνει λάθη. Σιχαίνεται τα λάθη. 

Είναι σε τέτοιο βαθμό πιστός στις αντιλήψεις του, που ενώ όλοι όσοι τον γνωρίζουν πιστεύουν ότι είναι ένας πραγματικά καλός σουτέρ από μέση απόσταση, ο ίδιος σπανίως θα το επιχειρήσει. 

Και μπορεί στο τέλος της ημέρας, να έχει μία μικρή αδυναμία στο physical game, να μην του αρέσει τόσο πολύ το παιχνίδι με τις επαφές, να έχει κάποιες τεχνικές αδυναμίες, αλλά όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που διάθετει είναι αυτά που τον έχουν βάλει βαθιά μέσα στην καρδιά του οργανισμού του Ολυμπιακού. 

Γιατί όπως λέγεται: “Η ασταμάτητη προσπάθεια στην προπόνηση, ο σπουδαίος χαρακτήρας, η ευγένεια, το γεγονός ότι κάποιος παίζει για την ομάδα και ξέρει πως να το κάνει και ο σεβασμός που δείχνει σε όλους, είναι πολύ πιο σημαντικά από το αν κάποιος σουτάρει λιγότερο ή περισσότερο, ή αν βάζει 2 πόντους λιγότερους ή περισσότερους”. 

Στον Πειραιά αγαπούν τον Χολ για όλους αυτούς τους λόγους. Και δε θα σταματήσει ο Γιώργος Μπαρτζώκας να του δίνει χρόνο συμμετοχής και να τον εμπιστεύεται. Κάθε φορά που ο Χολ βρίσκεται στο γήπεδο, υπάρχει ένας παίκτης από τον οποίο ο κόουτς ξέρει ακριβώς τι να περιμένει. Κι αυτό είναι σπάνιο.