H δύναμη των στιγμών

Οσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η ώρα. Αυτές οι στιγμές φέρνουν τον Ολυμπιακό στη θέση που βρίσκεται και τον Παναθηναϊκό σε μία που πρέπει να δραπετεύσει.
H δύναμη των στιγμών

Είναι αυτές οι νύχτες… Οι καλές! Το παρκέ αναβλύζει άρωμα, η ατμόσφαιρα γαλήνη και η ψυχή ειρήνη. Οι βραδιές που νιώθεις ότι δεν μπορεί τίποτα να πάει λοξά (ΣΕΦ)

Είναι κι αυτές οι νύχτες… Οι κακές… Τα χέρια είναι βαριά, οι στεφάνες στενές και τα πόδια ασήκωτα. Τότε που νιώθεις πως όσο καλά κι αν σπάσει ο καρπός, η μπάλα θα βρει σίδερο και ο απέναντι θα βρει στόχο και με τα μάτια κλειστά (Βελιγράδι, Μπεογκράτσκα Αρίνα)

Είναι κι αυτές οι στιγμές που μπορεί να είναι τόσο δα μικρές σε όλα τους, αλλά καταγράφονται θα πεις σαν κώδικας DΝΑ στο θυμικό του συνόλου και καθορίζουν μελλούμενα…

Τόσο ο Ολυμπιακός, όσο και ο Παναθηναϊκός έχουν πλούσιο ευρετήριο από δαύτες. Και τις καλές και τις κακές. 

Στιγμή ήταν αυτό που έζησε ο Γιώργος Μπαρτζώκας κατά την υποδοχή του στο ΣΕΦ από τον κόσμο του Ολυμπιακού, μετά από ένα πολύ δύσκολο περιστατικό για το οποίο έχει πολύ μεγάλη προσωπική ευθύνη… Το γεγονός βέβαια, ότι στον ελληνικό αθλητισμό ασχολούμαστε διαρκώς και ισοπεδωτικά με την αντίδραση (των αθλητών/προπονητών) και σχεδόν ποτέ με τη δράση που την προκαλεί, είναι ο ορισμός της νομιμοποίησης της εκτροπής. Στις προσωπικές σχέσεις λέγεται Ναρκισσισμός και η μάστιγα της εποχής. Αλλά αυτή είναι άλλη συζήτηση. 

Στιγμή ήταν το ψυχωμένο σουτ του Τζέριαν Γκραντ κόντρα στη Ρέινα Ρεάλ… Όπως είναι και στιγμή (ναι στιγμή) το γεγονός ότι σε μία περίοδο που ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε σκοτεινά κατατόπια και μοχθεί για να αναρριχηθεί, οι αντίπαλοι του για την εξάδα σε πρώτη φάση, στραβοπατούν και ο δρόμος προς το φως δε γίνεται ακόμα πιο δύσβατος. Μπορεί και οιωνός! Ποιος ξέρει; 

Στιγμή ήταν η περσινή συζήτηση που έκανε ο Τάιλερ Ντόρσεϊ με τον Γιώργο Μπαρτζώκα αμέσως μετά τον δεύτερο τελικό του πρωταθλήματος κόντρα στον Παναθηναϊκό. Μία συζήτηση που αποκάλυψε το Αthletiko τότε και όταν, κάποια μέρα, ανίξουν τα αρχεία του…Foreign Office, μετά από χρόνια, θα αποκαλυφθεί ένα γλυικό γαϊτανάκι ανθρωπιάς, σύνεσης, αγωνίας και accountability για τον τρόπο με τον οποίο δρομολογήθηκε αυτή και από τότε ο Ολυμπιακός (εκτός από ένα πρωτάθλημα) και η Εθνική ομάδα (εκτός από ένα μετάλλιο) κέρδισαν έναν σούπερ σταρ, έναν ελίτ παίκτη, που είχε φθάσει σε οριακό σημείο να θεωρηθεί… πρώην. Με σοβαρή ευθύνη δική του. 

Στιγμή ήταν η ήττα από τη Βαλένθια και η απόφαση που πήρε ο Μπαρτζώκας να χωρίσει τα άχυρα δυο και περισσότερων γαϊδάρων, με τέτοιο τρόπο που καθιστά την ομάδα του μία από τις πιο ελκυστικές στο μάτι πια. 

Στιγμή θα είναι και η απόφαση του Εργκιν Αταμαν και όλα όσα (υποθέτουμε ότι) συμβαίνουν στα αποδυτήρια των πράσινων, προκειμένου να βγει το κάρο από τη λάσπη. 

Τα περιθώρια στενεύουν, αλλά, δεδομένου ότι ακόμα και τώρα, 11 αγωνιστικές πριν το φινάλε της κανονικής σεζόν, ο Παναθηναϊκός απέχει μόνο μία νίκη από το πλεονέκτημα έδρας, ανάβει φώτα ομίχλης μέσα στην καταχνιά. 

Με ή χωρίς μεταγραφή, με ή χωρίς Χέιζ Ντέιβις, είναι δεδομένο ότι οι Πράσινοι θα επιστρέψουν. Ποτέ μην υποτιμάς την καρδιά του πρωταθλητή. Έστω και του προπέρσινου. Ο κορμός είναι εκεί, παρών, λίγο πιο γερασμένος πια, χωρίς τον μάγο Πανοραμίξ, που η δική του ενέργεια έμοιαζε με μαγικό ζωμό για όλους τους γύρω του (Λεσόρτ), αλλά, με τόσο ισχυρή ποιότητα και προσωπικότητα, που η παράδοση άνευ όρων δεν τους εκφράζει. 

Αυτή τη στιγμή ψάχνει ο Παναθηναϊκός, που θα μπορούσε να είναι η νίκη με τη Ρεάλ, αλλά πνίγηκε στις όχθες του ποταμού Σάβα στο Βελιγράδι. Το slot είναι ανοιχτό για να την υποδεχτεί. Ακόμα. 

Αλλά και να μην εξασφαλίσει ο Παναθηναϊκός ή ο Ολυμπιακός (με την εικόνα που έχει είναι πιο δύσκολο) το πλεονέκτημα, τι έγινε; Όπως πολύ σωστά έλεγε και ο Γιάννης Μπουρούσης στην Eurioleague by Night του Αthletiko, πόσες και πόσες και φορές με ή χωρίς πλεονέκτημα οι ομάδες μας έχουν βρεθεί με την ανάγκη μίας εκτός έδρας νίκης στα πλέι οφς; Την οποία κι έκαναν! 

Πιστεύει πραγματικά κάποιος ότι υπάρχει αντίπαλος που μπορεί να νικήσει τον Παναθηναϊκό ή τον Ολυμπιακό τρεις συνεχόμενες φορές εντός έδρας; Τους κανονικούς εαυτούς τους, όχι το φάντασμα τους… 

Αυτήν τη στιγμή ψάχνει ο Παναθηναϊκός, αλλά για να τη συναντήσει, οφείλει να την καλοπιάσει, να την “κυνηγήσει”, έστω κι αν ο Γιάννης βρωντοφωνάζει ότι “Legends don’t chase, They attract”… Αλήθεια είναι… Και όχι! Γιατί οι στιγμές είναι όπως και η τύχη: Πρέπει να την προκαλέσεις. 

Για να την προκαλέσουν οι Πράσινοι πρέπει να πάρουν αποφάσεις. Έστω και δύσκολες. Η μάλλον, κυρίως αυτές. Για τις οποίες έχουμε μιλήσει πλείστες όσες φορές. 

Ο Ολυμπιακός και ο Μπαρτζώκας βρέθηκαν σε αυτή τη θέση… Νωρίτερα, όταν ο χρόνος ήταν ακόμα περισσότερος. Το αποτέλεσμα είναι το 9-2 στα τελευταία έντεκα παιχνίδια, η ραψωδία κόντρα στη Βίρτους και η δόμηση τελικά μίας ομάδας που έχει πολύ φανερές αρετές και πολύ πιο δυσδιάκριτες αδυναμίες. 

Ο δρόμος είναι εδώ… Άγραφος ακόμα, χωρίς ιστορία, προσμένοντας  αυτούς που θα την γράψουν. Και η ιστορία γράφεται με στιγμές. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ