Η γυναίκα που οδήγησε την ανδρική ΑΕΛ στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κύπρου στο Athletiko «Η εκπλήρωση ενός ονείρου»
Η Κάλια Παπαδοπούλου οδήγησε την ΑΕΛ στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κύπρου και μιλάει στο Athletiko για την καριέρα, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της.
H 15η Μαρτίου είναι μια μέρα ξεχωριστή για την πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας. Η Κάλια Παπαδοπούλου έχει γράψει πάρα πολλά χιλιόμετρα στα παρκέ, τόσο της Κύπρου, όσο και της Ευρώπης. Αγωνίστηκε στην Ελλάδα, έπαιξε στη Γαλλία και πλέον στα 46 της χρόνια ακολουθεί το δρόμο της προπονητικής, μεταλαμπαδεύοντας τις γνώσεις της από την άκρη του πάγκου.
Για την Κάλια Παπαδοπούλου και την ομάδα της την ΑΕΛ, η 15η Μαρτίου 2026 είναι μια ξεχωριστή μέρα. Η ομάδα της Λεμεσού κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Κύπρου, επικρατώντας του Κεραυνού Στροβόλου σε έναν συγκλονιστικό τελικό, με 81-79.
Ήταν ο πρώτος τίτλος μετά από 17 ολόκληρα χρόνια για την ΑΕΛ και μάλιστα ήρθε με μια γυναίκα που είναι στρατιώτης της ΑΕΛ, υπηρετώντας τον σύλλογο από πολλά διαφορετικά πόστα.
Αυτά τα γενέθλια, αν μη τι άλλο, έμειναν αξέχαστα στην coach Παπαδοπούλου. «Αναμφισβήτητα ήταν το καλύτερο δώρο στην καριέρα μου. Όταν έμαθα ότι ήταν ο τελικός στις 15 Μαρτίου ένιωσα ότι ήταν συμβολικό και ένιωσα ότι η ομάδα θα κατακτήσει το τρόπαιο», ήταν τα πρώτα λόγια της έμπειρης προπονήτριας στο Athletiko, που διηγήθηκε την ξεχωριστή ιστορία της στις γραμμές που ακολουθούν.
Ο τελικός με τον Κεραυνό Στροβόλου είχε πολύ ένταση, αλλά και γλυκό φινάλε. Τόσο για την ίδια, που κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της καριέρας της με ανδρική ομάδα, όσο και για την ΑΕΛ, που επέστρεφε στις κατακτήσεις τροπαίων.
Η συγκίνηση δεν κρυβόταν, όσες ώρες κι αν είχαν περάσει από το παιχνίδι. «Φοβερή συγκίνηση γιατί δώσαμε μεγάλη χαρά στον κόσμο που είχε 17 χρόνια να πάρει τίτλο και 41 χρόνια να κερδίσει τρόπαιο του κυπέλλου στην Λευκωσία. Είμαι περήφανη για την ομάδα μου και τον χαρακτήρα που έδειξαν και ένιωσα αισιοδοξία για τη συνέχεια της ΑΕΛ».
Έχοντας χαράξει μια πορεία αξιοζήλευτη στο χώρο και αφού πέρασε από κάθε στάδιο, ήρθε η προσωπική εκτόξευση στον πάγκο της ανδρικής ομάδας της ΑΕΛ, της ομάδας στην οποία άρχισε και τελείωσε την καριέρα της σαν παίκτρια.
Και όχι μόνο αυτό.
Η προπονητική πορεία της είναι συνυφασμένη με την ομάδα της Λεμεσού. Γι αυτό φρόντισε να ξετυλίξει το κουβάρι της καριέρας της.
Αφού πρώτα ξεκαθαρίσει πως «δεν υπάρχει διαχωρισμός στο δικό μου το μυαλό, μόνο θέμα ικανότητας», όπως είπε χαρακτηριστικά, πριν αναφερθεί στην καριέρα της στους πάγκους.
Η οποία έγινε βήμα-βήμα. «Προέρχομαι από την οικογένεια της ΑΕΛ, έχω καταφέρει να κατακτήσω τίτλο ως προπονήτρια στις κορασίδες, προπονήτρια στο εφηβικό τμήμα της ΑΕΛ, προπονήτρια στο γυναικείο τμήμα της ΑΕΛ και ήταν μεγάλος στόχος και επιθυμία να κατακτήσω τίτλο και με το ανδρικό τμήμα».
Δουλειά και ανταμοιβή
Στην πορεία της στους πάγκους πορεύεται με ένα μότο, που την ακολουθεί από την πρώτη στιγμή. «Το μότο μου είναι δουλεύω και ανταμείβομαι».
Η ανταμοιβή ήταν το Κύπελλο Κύπρου με την ΑΕΛ. Μια στιγμή που ήρθε σε ένα ξεχωριστό timing για τον σύλλογο και την ίδια. «Σίγουρα ήταν εκπλήρωση ενός ονείρου και υλοποίηση ενός στόχου που όταν ανέλαβα την ομάδα πριν 3 χρόνια είχαμε θέσει ένα πλάνο 3ετίας και είχαμε πει στον 3ο χρόνο η ομάδα να διεκδικήσει τίτλο».
Για να φτάσει στην επιτυχία η ομάδα της Λεμεσού έπρεπε να ακολουθήσει το πλάνο που είχε στο μυαλό της η coach Παπαδοπούλου. Η οποία έβλεπε την ευκαιρία να υπάρχει στον ορίζοντα και ένιωσε πιο έτοιμη από ποτέ να την αρπάξει. «Θεωρούσα ότι ο θεσμός του Κυπέλλου με ΑΕΚ ή Κεραυνό θα ήταν ένας ρεαλιστικός στόχος. Το να κερδηθούν συνεχόμενα παιχνίδια στα πλέι οφ είναι κάπως δύσκολο λόγω της πληρότητας που έχουν οι δύο ομάδες. Από τη δική μου πλευρά η ομάδα θα δώσει τον καλύτερο εαυτό και θα διεκδικήσει ό,τι μπορεί στο παρκέ».
Κάπου εκεί η συζήτηση γύρισε στο παρελθόν. Στη στιγμή που η Κάλια Παπαδοπούλου ανέλαβε τα ηνία της ανδρικής ομάδας των Λεμεσιανών, «σπάζοντας» όλα τα ταμπού, άθελα ή ηθελημένα.
Το καλοκαίρι του 2023 σηματοδότησε μια νέα αρχή, όχι μόνο για το κυπριακό μπάσκετ, αλλά για το ευρωπαϊκό, γενικότερα. Μια γυναίκα στην τεχνική ηγεσία ανδρικής ομάδας. Κάτι που μια δεκαετία πριν ίσως ακουγόταν ακόμα και σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Όλα όμως κύλησαν βάσει πλάνου. «Η διοίκηση είχε δει το έργο μου από το εφηβικό τμήμα, όπου μια χρονιά που δεν θα κατέβαινε καν, τη σεζόν 2021-22, κατακτήθηκε το πρωτάθλημα. Μέσα από τη δουλειά μου αναγνωρίστηκε το έργο μου και όταν μου ζητήθηκε να αναλάβω ως head coach των ανδρών της ΑΕΛ δεν δίστασα να τολμήσω και να ονειρευτώ», αναφέρει η ίδια.
Έχω βρει απίστευτο σεβασμό προς το πρόσωπό μου
Άραγε πώς το αποδέχτηκαν οι άνδρες αθλητές στον σύλλογο; Μια μετάβαση που έμοιαζε διαφορετική από τις άλλες μόλις είχε συντελεστεί, έτσι το ενδιαφέρον ήταν τεράστιο.
Η μετάβαση όμως ήταν αρκετά ομαλή, καθώς «Υπήρχαν αθλητές στην ομάδα που είχα συνεργαστεί στο παρελθόν στο εφηβικό τμήμα», όπως τονίζει η Κύπρια προπονήτρια, η οποία παραδέχτηκε ωστόσο πως «οι ξένοι όταν άκουγαν ότι είχαν γυναίκα προπονήτρια τους φαινόταν παράξενο, αλλά δεν συνάντησα δυσκολίες στα αποδυτήρια και στον αγωνιστικό χώρο».
Η καχυποψία ωστόσο πάντα θα υπάρχει για την δουλειά κάθε προπονητή. Είναι στη... φύση της δουλειάς άλλωστε και εκείνη το ξέρει πολύ καλά. «Υπάρχει καχυποψία γενικότερα και από το κοντινό περιβάλλον της ομάδας. Έχω βρει απίστευτο σεβασμό στο χώρο. Νιώθω τον σεβασμό των προπονητών της λίγκας προς το πρόσωπό μου«.
Την ίδια ώρα όμως δεν λείπουν και τα θλιβερά γεγονότα, με την ίδια να αναφέρεται σε κάτι συγκεκριμένο. «Από τους οπαδούς του ΑΠΟΕΛ δέχομαι σεξιστικό πόλεμο επί τρία χρόνια και κάθε φορά που παίζουμε στη Λευκωσία με βρίζουν», δηλώνει.
Οι επιρροές και ο επόμενος στόχος
Αναφερόμενη στις επιρροές που είχε στην καριέρα της, όσον αφορά την προπονητική, ένα όνομα είναι αυτό που δεσπόζει. Του θρύλου του κυπριακού μπάσκετ και της ΑΕΛ, Δημήτρη Παλάλα. «Ο κ. Δημήτρης Παλάλας ήταν ο πρώτος μου προπονητής στο γυναικείο τμήμα της ΑΕΛ και με βοήθησε στο κομμάτι της δουλειάς και της πειθαρχίας και στην Ελλάδα όσα χρόνια ήμουν έχω πάρει πολλά πράγματα από προπονητές στα χρόνια που ήμουν».
Φυσικά, οι στόχοι και οι φιλοδοξίες της ξεπερνούν τα όρια της Κύπρου. Το άνοιγμα στο εξωτερικό «είναι στο πίσω μέρος του μυαλού μου», όπως παραδέχεται η ίδια, θέτοντας ωστόσο μια άλλη προτεραιότητα. «Ο επόμενος στόχος είναι να μιλήσω με την διοίκηση της ΑΕΛ να δω πως οραματίζονται την επόμενη χρονιά, να δω αν υπάρχουν βλέψεις για ευρωπαϊκή συμμετοχή. Αν η διοίκηση θέλει να συνεργαστούμε και να κάνουμε το επόμενο βήμα μαζί, είμαι πολύ θετική».
Ένας από τους ανθρώπους του χώρου που έχει εξαιρετική σχέση είναι η Στέλλα Καλτσίδου, η head coach του Αθηναϊκού. «Με την Στέλλα Καλτσίδου ήμουν συμπαίκτρια στον Μέγα Αλέξανδρο. Είναι εξαιρετική η πορεία της. Είχαμε βρεθεί στο σεμινάριο στην Αθήνα και είχε πει ότι έχει σαν στόχο να κατακτήσει το Eurocup», τονίζει η Παπαδοπούλου, που παρακολουθεί την πορεία της άλλοτε συμπαίκτριάς της, η οποία έχει ανοίξει τα φτερά της.
Ως προπονήτρια που καθοδηγεί ανδρική ομάδα, έχει ανοίξει, με τον τρόπο και την στάση της, ένα μονοπάτι για τις γυναίκες head coach ώστε να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε ένα άκρως απαιτητικό περιβάλλον.
Το γεγονός πως όλο και περισσότερες γυναίκες βγαίνουν μπροστά μόνο περήφανη κάνει την ίδια. «Με χαροποιεί πάρα πολύ να βλέπω γυναίκες να παίρνουν ηγετικούς ρόλους. Δεν υπάρχει διαφορά άνδρα και γυναίκας, μόνο ικανότητα. Φτάνει να υπάρχουν διοικήσεις με ανοιχτά μυαλά να δώσουν την ευκαιρία στον γυναικείο φύλο και να στηρίξουν το γυναικείο φύλο», ανέφερε χαρακτηριστικά, στέλνοντας το δικό της μήνυμα προς όλες τις γυναίκες προπονήτριες.
Η κατάκτηση τίτλου άλλωστε με ανδρική ομάδα μαρτυρά τη δυναμική της.
