Η μεγαλύτερη... αποτυχία της Παρτίζαν στον δρόμο της ΑΕΚ: Ο «άλλος» Τζαμπάρι Πάρκερ της Μπανταλόνα

Δεν είχε αν μη τι άλλο κέφια η κληρωτίδα για την προημιτελική φάση του Basketball Champions League. Και αυτό διότι στην ΑΕΚ, έμελλε να «πέσει» επάνω της, ο πιο δύσκολος αντίπαλος που υπήρχε σαν επιλογή. Αντί των Νίμπουργκ και Γαλατάσαραϊ, αν η Ένωση θελήσει να βρεθεί στο Final Four του BCL στην Ισπανία, θα πρέπει να ξεπεράσει το εμπόδιο της Μπανταλόνα.

Δεδομένα, η πιο δύσκολη πρόκληση που θα μπορούσε να βρει μπροστά της η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα. Δεν είναι ένα φόβητρο ή ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο, αλλά ένα σύνολο που θα χρειαστεί η απόλυτη προσήλωση από άπαντες για να υπερκεράσεις. 

Πολλοί είναι οι παίκτες που θα μπορούσαμε να πούμε πως ξεχωρίζουν για την Μπανταλόνα. Ίσως ο αειθαλής Ρίκι Ρούμπιο. Ίσως ο Κάμερον Χαντ ή ο Άντε Τόμιτς. Δεδομένα όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα για την ΑΕΚ, αναμένεται να είναι ο Τζαμπάρι Πάρκερ. Ο παίκτης που πήρε μεταγραφή στην αντίπαλο των «κιτρινόμαυρων», ως μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στην ιστορία της EuroLeague για την Παρτίζαν.

Πώς κατέληξε στην Μπανταλόνα ο Πάρκερ - Πόσο διαφορετική είναι η εικόνα του

Ο Τζαμπάρι Πάρκερ το καλοκαίρι, άφησε πίσω του την Μπαρτσελόνα και πήρε μεταγραφή στην Παρτίζαν σε μια κίνηση-βόμβα για τα δεδομένα της EuroLeague. Μάλιστα ο πρώην παίκτης των Μιλγουόκι Μπακς βρέθηκε στο Βελιγράδι με ένα συμβόλαιο της τάξεως των 2.5 εκατομμυρίων ανά έτος. Το πιο παχυλό στην ιστορία των «ασπρόμαυρων».

Η συνέχεια αν μη τι άλλο, μόνο ανάλογη των προσδοκιών δεν ήταν. Τόσο υπό τις οδηγίες του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, όσο και υπό εκείνες του Ζοάν Πεναρόγια, ο Πάρκερ έμοιαζε απολύτως παραγκωνισμένος στην Παρτίζαν. Εξ αρχής υπήρχαν θέματα με τη συμπεριφορά του και την αγωνιστική ετοιμότητά του. Αποτέλεσμα, από ένα σημείο και μετά, να μη βρίσκεται καν στην αποστολή της Παρτίζαν, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε κάποιος τραυματισμός ο οποίος τον κρατούσε πίσω. Και αφού όλοι οι προπονητές έδειχναν να έχουν θέματα μαζί του, κάτι θα έκανε εκείνος λάθος.

Ο γενναίος μισθός του σε συνδυασμό με την εικόνα του και τις φημολογίες για εντάσεις που προκαλούσε, είχαν ως αποτέλεσμα μεγάλη μερίδα του κόσμου να στραφεί εναντίον του και να τον αντιμετωπίσει με οργή. Και δικαιολογημένα βάσει των όσων έβλεπαν (ή μάλλον καλύτερα, δεν έβλεπαν) στο παρκέ. Ο ίδιος ο πρόεδρος της Παρτίζαν, Οστόγια Μιχαΐλοβιτς τον χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία της ομάδας.

«Δυστυχώς, ολόκληρη αυτή η σεζόν έχει καταστραφεί από δύο ή τρεις κακές αποφάσεις στον αθλητικό τομέα. Ο Τζαμπάρι Πάρκερ είναι η μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του συλλόγου. Η χημεία δεν ήταν σωστή. Υπάρχουν χίλιοι παράγοντες που εμπλέκονται, νιώθει πολύ άσχημα, μίλησα μαζί του. Δεν μπορούμε να τερματίσουμε το συμβόλαιό του».

Η δυσκολία να υπάρξει τερματισμός συμβολαίου ανάμεσα στις δυο πλευρές, τις οδήγησε στην πιο βιώσιμη λύση. Την αλλαγή περιβάλλοντος. Η Μπανταλόνα εμφανίστηκε πρόθυμη να καλύψει μέρος του μισθού του και εξασφάλισε τις υπηρεσίες του μέχρι το τέλος της σεζόν, ευελπιστώντας να τη βοηθήσει στον δρόμο της κατάκτησης του BCL στην έδρα της. Και αν μη τι άλλο, η εικόνα του μόνο αυτή στην Παρτίζαν δε θυμίζει.

Από την πρώτη του ημέρα στην Ισπανία, ο Πάρκερ εμφανίστηκε πολλά κιλά πιο αδύνατος, πιο κοντά στη φόρμα που τον έκανε ένα φόβητρο για τις αντίπαλες άμυνες. Και αμέσως, έπιασε δουλειά για τα καλά. 

Στο BCL έχει ήδη μέσο όρο 18 πόντους στα παιχνίδια που έχει αγωνιστεί, ενώ στις τελευταίες 4 συμμετοχές του σε όλες τις διοργανώσεις μετράει κατά σειρά 15 πόντους, 13, 7 και 21 πόντους. Και δεν είναι μόνο το σκοράρισμα. Και στα ριμπάουντ είναι κυριαρχικός, έχοντας κατά μέσο όρο 6.8, ενώ μοιράζει και αρκετά αποτελεσματικά το παιχνίδι της ομάδας του. Η εικόνα του επίσης στο αμυντικό κομμάτι έχει βελτιωθεί, δείχνοντας ένα hustle σε κάθε φάση που μπορεί, που πολλοί μπορεί να πίστευαν πως δεν έχει πια μέσα του.

Αποτέλεσμα, θετικό για τον ίδιο και την ομάδα του, αρνητικό για την ΑΕΚ. Ο Τζαμπάρι Πάρκερ της Μπανταλόνα, δεν είναι ο Τζαμπάρι Πάρκερ της Παρτίζαν. Και πρέπει άπαντες να το συνειδητοποιήσουν αυτό, πριν να είναι πολύ αργά. Είναι ένας παίκτης που ναι μεν αμοίβεται αδρά, αλλά θέλει να αποδείξει σε όλους ότι το έχει ακόμα, έπειτα από τις δυσκολίες που πέρασε σε προσωπικό και αγωνιστικό επίπεδο. Το κίνητρό του υπάρχει σε τεράστιο βαθμό. Και απέναντι στην Ελληνική ομάδα, στο υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο θα κληθεί να το αποδείξει ακόμα περισσότερο. Γιατί το μονοπάτι του ήταν πέρα για πέρα δύσβατο. Και στο τέλος αυτού, ζητάει τη δικαίωση και την καταξίωση...