Η Μπανταλόνα καίει τον μπασκετικό δαίμονα, η ΑΕΚ να κρατήσει τις αναμνήσεις
Ο τίτλος είναι κυριολεκτικός, αλλά και παραπλανητικός, όσο χρειάζεται. Στην “Πρωτεύουσα του ευρωπαϊκού μπάσκετ” όπως αυτοεπαίρεται, ρομαντικά και αθώα η Μπανταλόνα, ο δαίμονας πράγματι θα καεί, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζεις…
“Είναι δύσκολο να στο εξηγήσω” είπε η Μάρτα… Η διαπίστευσή της ήταν κρεμασμένη διαγώνια και η ανοιχτόχρωμη φόρμα της με το logo του BCL, μαρτυρούσε τον εθελοντικό ρόλο της…
“Κι εγώ όταν ήμουν πιο μικρή, πάντα ρωτούσα τους γονείς μου… <<Μα γιατί να κάψουμε κάτι που είναι θετικό και όμορφο για όλους μας;>>”. Την Κυριακή, το βράδυ, περίπου στις 10, στο αποκορύφωμα της “Festes de Maig”, στην πιο πιστή λαογραφική, μα και βαθιά πολιτισμική έκφραση των κατοίκων της Μπανταλόνα, συμβαίνει η… cremada del Dimoni. Κυριολεκτικά σημαίνει “Η Καύση του Διαβόλου”. Φέτος, για πρώτη φορά ο …διάβολος θα έχει τη φυσιογνωμία ενός μπασκετμπολίστα, που ακριβώς δίπλα του στέκεται το τρόπαιο του BCL.
Και κάπως έτσι προέκυψε η συνομιλία με τη Μάρτα…
“Ξέρω ότι ακούγεται λίγο περίπλοκο, αλλά η καύση για εμάς σε δε σημαίνει κάτι αρνητικό. Αντίθετα, είναι κάτι πολύ θετικό για την κουλτούρα μας. Είναι τα ήθη μας, ο πολιτισμός μας, αυτό που μας ξεχωρίζει. Αυτό καίμε”. Τις περισσότερες φορές.
Την Κυριακή 10 Μαίου, στην παραλία της Μπανταλόνα ο μπασκετμπολίστας δαίμονας που θα καεί στο σημείο της υπέρτατης διασκέδασης στους περίφημους εορτασμούς του Μαγιού, δεν είναι κάποιο ξόρκι, ή κάποιο ανάθεμα.
Είναι αυτό που δικαιολογεί την επιγραφή που βρίσκεται έξω από το γήπεδο της λατρεμένης Πενια όλων των κατοίκων της πόλης: “Μπανταλόνα, η πρωτεύουσα του ευρωπαϊκού μπάσκετ”. Η Πενια, είναι το μεγάλο καμάρι της πόλης και το μπάσκετ η λατρεία της. Το κάψιμο του δαίμονα είναι μία παράσταση περηφάνειας για ό,τι η Μπανταλόνα εκπροσωπεί, για όλα αυτά από το οποία συνίσταται ο χαρακτήρας της στο πέρασμα των ετών. Η μπασκετική ομάδα της Μπανταλόνα, η περίφημη, Πένια, είναι αυτό!
“Δείχνουμε στον κόσμο ποιοι είμαστε” και το κάψιμο σημαίνει ότι θα είναι για πάντα. Η επιλογή του δαίμονα της φετινής σεζόν ήταν σε άμεση συνάρτηση με τα όνειρα της Πένια: Η φιλοξενία του Φάιναλ Φορ του BCL στην Olimpic Arena της Μπανταλόνα, θεωρητικά θα άνοιγε τον δρόμο στην πολυαγαπημένη Χουβεντούδ να συνδυάζει το απώγειο των εορτασών του Μαγιού με τη δική της κατάκτηση του BCL. Της διοργάνωσης που στην Ισπανία θα γιορτάσει τον 10ο χρόνο της ζωής της, έχοντας κάνει τόσο μεγάλα βήματα όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Η ΑΕΚ όμως, δεν είχε ιδέα και σε κάθε περίπτωση δεν είχε όρεξη να γίνει επισκέπτης, τουρίστας καρναβαλιστής στο ορόσημο της 10ετίας του BCL. O αποκλεισμός της πλέι οφς της οικοδέσποινας Μπανταλόνα ήταν μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Μία βόλτα στους δρόμους της πόλης είναι χρήσιμη για να αντιληφθεί κανείς την στεναχώρια των κατοίκων της για το γεγονός ότι η Χουβεντούδ θα απουσιάσει από τη γιορτή του μπάσκετ που θα φιλοξενηθεί στο ίδιο της το σπιτικό.
“Προσπαθώ ακόμα να το ξεπεράσω” μου είπε ο 19χρονος Αντρι, που μου εξήγησε ότι… “Η Πενια είναι η περηφάνεια μας και για την πόλη της Μπανταλόνα η ομάδα αυτή δεν είναι μόνο θρύλος, είναι κάτι πολύ περισσότερο”.
Την Παρασκευή το βράδυ είναι δεδομένο ότι ο Ρίκι Ρούμπιο το σημαντικότερο από τα πολλά τέκνα που έχει αναδείξει από την ιερή ακαδημία της η Χουβεντούδ, δε θα βρίσκεται σε καμία από τις, προαναγγέλουσες του τελικού, συνεντεύξεις Τύπου. Η Μπανταλόνα του δε θα βρίσκεται εκεί.
Αντίθετα, θα είναι ο βασικός ομιλητής και ο άνθρωπος που με όλες τις τιμές θα ανοίξει φέτος τις εκδηλώσεις των φετινών “Festes de Maig” (σε άπταιστα καταλανικά) που περιάμβανουν συναυλίες, εκθέσεις, υπαίθριες εκδηλώσεις με πρωταγωνίστρια τη φωτιά, πολύ ποτό και χορό. Δεν είναι όμως ένα πάρτι. Είναι μία έκφραση πολιτισμού και κουλτούρας, όπου τα περίφημα πολύχρωμα Mocador (μαντήλια) κρέμονται στους ώμους των περισσότερων κατοίκων της πόλης. Είναι το αντικείμενο κατατεθέν της γιορτής του Μαίου για τους ντόπιους.
Πάρτι θα στηνόταν στην αρένα της Μπανταλόνα, αν ήταν η Πενιά ήταν παρούσα και κατακτούσε το κύπελλο. Αλλά η ΑΕΚ το χάλασε και φιλοδοξεί να στήσει το δικό της… Ο Μπαρτλεϊ είπε στο Athletiko προπαραμονή του μεγάλου ημιτελικού με τη Βαλένθια ότι είναι ένα μεγάλο όνειρο η κατάκτηση του τροπαίου.
Θέλει και ο ίδιος να δει τη φανέλα του μάλλον στο Μουσείο της Μπανταλόνα… Εκεί όπου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για το Φάιναλ Φορ, έχει στηθεί μία πολύ συναισθηματική έκθεση Μπάσκετ με θαυμάσια εκθέματα και πολύ συναίσθημα.
Στον πρώτο όροφο θα δει κανείς πολλές αναμνήσεις από τα 10 χρόνια της διοργάνωσης και τις φανέλες, υπογεγραμμένες από όλους τους παίκτες, των νικητριών ομάδων του BCL από την πρώτη χρονιά της ίδρυσης τους. Ανάμεσά τους φυσικά και αυτή της ΑΕΚ. Του 2018. Στο έπος του ΟΑΚΑ! Και της Βόννης, με την υπογραφή του Τι Τζέι Σορτς.
Στον 1ο όροφο του μοναδικού μεγάλου μουσείου της Πόλης (στα έγκατα του οποίου φυλάσσονται αληθινά απομεινάρια, από σπίτια μέχρι και δρόμους της πόλης Μπαετούλο από τη Ρωμαϊκή εποχή), το εκθέματα σε ταξιδεύουν σε αλλοτινές ημέρες… Φωτογραφίες από την εφημερίδα Vanguardia που το 1929, είχε ολοσέλιδη φωτογραφία στην πρώτη σελίδα της, από αγώνα μπάσκετ.
Μπροσούρες διαφημιστικές για αγώνες του πρωταθλήματος Καταλονίας από το 1923.
Ιστορικά πρωτοσέλιδα περιοδικών μετά τους ευρωπαικούς θριάμβους της Μπανταλόνα, εμφανίσεις του Ρίκι και του Ρούντι των πιο περίφημων παραγώγων των ακαδημιών της Χουβεντούδ. Και κάπου εκεί, μία μπασκέτα…
Με ένα κοφίνι για ροδάκινα. Όπως την εμπνεύστηκε και τη δημιούργησε πριν σχεδόν 130 χρόνια ο Τζέιμς Νέισμιθ.
Σε αυτή την πόλη που αυτοαποκαλείται όχι αγενώς, αλλά με βαθύ συναίσθημα ως η πρωτεύουσα του μπάσκετ σε μία επιγραφή που υπάρχει ακριβώς έξω από το γήπεδο της Πενια, η ΑΕΚ ελπίζει να γίνει η Βασίλισσα της πρώτης δεκαετίας του BCL. Και είναι έτοιμη για αυτό. Την Άνοιξη, στη Μπανταλόνα οι δαίμονες καίγονται, αλλά οι αναμνήσεις μένουν για μία ολόκληρη ζωή. Και πολλές περισσότερες…