«Και μια μέρα να του πεις, την πιο όμορφη ιστορία»
Η Χαρτς, το όνειρό της μέσα στο μονοπώλιο των Σέλτικ-Ρέιντζερς, και ο Αλέξανδρος Κυζιρίδης, που έφτιαξε το δικό του.
Περίμεναν πως θα «ξεφουσκώσει». Ο Σεπτέμβριος έγινε Δεκέμβριος, ο Ιανουάριος έγινε Μάιος και τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε, όχι μόνο δεν έχει «ξεφουσκώσει», αλλά είναι μόνη πρώτη στο +3.
Το βράδυ της Δευτέρας, η Χαρτς νίκησε τη Ρέιντζερς (05/04, 2-1) και μάλιστα, με ανατροπή. Είναι ξεκάθαρο, ακόμα και για τον πιο δύσπιστο πια, πως έχει «κάτι». Όταν δεν έχει κερδίσει κανείς άλλος το πρωτάθλημα στη χώρα από το 1984 και την Αμπερντίν του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, και όλοι ποντάρουν στο ότι θα λυγίσεις, αλλά εσύ στο φινάλε της διαδρομής, αντέχεις κι αν χρειαστεί πέφτεις και ξανασηκώνεσαι, προφανώς και έχεις «κάτι».
Ίσως γι' αυτό ταίριαξε τόσο τέλεια ένας δικός μας, ένας Έλληνας, σε αυτήν τη Χαρτς. Γιατί και ο Αλέξανδρος Κυζιρίδης πήγε κόντρα σε όλα τα «προγνωστικά» και τις «εκτιμήσεις».
Περισσότερα από ένα ματς
«Χθες ήταν κάτι περισσότερο από ένα ματς. Η πρώτη φορά που μπήκα στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας τον γιο μου στα χέρια μου. Μία στιγμή που θα κουβαλάω για πάντα. Όχι για το αποτέλεσμα, αλλά γι' αυτόν. Για το μικρό αγόρι που άλλαξε τη ζωή μου ήδη, χωρίς καν να το καταλάβω. Μια μέρα θα του μιλήσω γι' αυτό, αλλά χθες απλώς τον κράτησα στα χέρια μου και το έζησα. Τρία ακόμα!»
Οι παραπάνω λέξεις «έντυσαν» την ανάρτηση του Αλέξανδρου Κυζιρίδη, μετά το ματς με τη Ρέιντζερς. Θα είναι υπέροχο αν στο φινάλε αυτής της εκπληκτικής σεζόν, ο 25χρονος Έλληνας εξτρέμ που έχουν λατρέψει στο Εδιμβούργο, κρατά στο ένα χέρι το τρόπαιο και στο άλλο τον γιο του. Ήδη, όμως, έχει πολλά να του πει.
Μπορεί να του μιλήσει για το πώς δεν τα παράτησε όταν χρειάστηκε να αλλάξει πέντε ομάδες στα τέσσερα τελευταία χρόνια που αγωνίστηκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο, πριν φύγει για το εξωτερικό.
Μπορεί να του μιλήσει για το πώς αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στη Σλοβακία, φεύγοντας στα 20 του χρόνια για έναν άγνωστο και όχι απλώς μη εμπορικό ποδοσφαιρικό προορισμό, συνεχίζοντας να στηρίζει την επιλογή του. Όπως έκανε και στη συνέχεια μέσω Ουγγαρίας και ξανά Σλοβακίας, έως ότου ο δρόμος τον βγάλει στη Σκωτία, πέρυσι το καλοκαίρι.
Μπορεί να του μιλήσει για το πώς δεν κοίταξε πίσω και όταν αποκτήθηκε από τη Χαρτς, δεν «λύγισε» υπό το βάρος της πίεσης, αλλά έγινε ένα από τα αγαπημένα παιδιά της κερκίδας, προσφέροντας και έξι γκολ και επτά ασίστ, έως τώρα.
Ιστορίες υπάρχουν ήδη πολλές και με στοιχεία που ξεπερνούν το ποδόσφαιρο. Τρία ματς απομένουν: Μάδεργουελ (09/05), Φάλκιρκ (13/05) και Σέλτικ (16/05). Αν στο φινάλε της σεζόν έρθει και ο πρώτος τίτλος στην καριέρα του, σπάζοντας το μονοπώλιο των Σέλτικ και Ρέιντζερς μετά από 42 χρόνια;
Όπως πολύ εύστοχα του έγραψαν στα σχόλια και «έδωσαν» τον τίτλο: «Και μια μέρα θα του πεις, την πιο όμορφη ιστορία».
