#Me_ton_Mario
Ο Τάσος Καπετανάκος γράφει για το… νέο που έφερε ο Μάριος Ηλιόπουλος στο ελληνικό ποδόσφαιρο και δείχνει το δρόμο στους παλαιότερους παράγοντες των μεγάλων ομάδων.
Το βράδυ της Κυριακής 17 Μάη ο Μάριος Ηλιόπουλος τα… γεύτηκε όλα, όσα ήθελε. Στο πρώτο του Πρωτάθλημα. Στην πρώτη του νίκη απέναντι σε ισχυρούς – παραδοσιακά – αντιπάλους, όπως ο Μαρινάκης, ο Σαββίδης, ο Αλαφούζος. Στην πρώτη του ουσιαστικά χρονιά διοίκησης στην ΑΕΚ, όταν πέρυσι… καθάρισε όσα έπρεπε εντός.
Τραγούδησε με την ψυχή του. Οδήγησε με παντιλίκια. Έδειξε τι άνθρωπος είναι και στην ομιλία του, συμφωνείς δεν συμφωνείς. Αυτός είναι ο Μάριος Ηλιόπουλος, όλα στον υπέρτατο βαθμό. Εκανε μια ποδοσφαιρική φιέστα, να την συζητούν όλοι. Μια φιέστα που θα μείνει στην ιστορία. Την έζησε σαν να ήταν η τελευταία του μέρα πάνω στην γη… Όπως κάθε μέρα. Ζει με έντονη επιρροή από τον πατέρα του Τάκη, για τον οποίο έφτιαξε ένα ίδρυμα που βοηθά. Θα μιλήσει με ευγενικό τρόπο, με καθημερινούς τρόπους και όχι μόνο την ελίτ. Διάλεξε τον λαό, όχι την αυτοκρατορία. Και αυτό φαίνεται σε όλα όσα κάνει. Ακόμη και αν είναι εφοπλιστής, πετυχημένος επιχειρηματίας με μεγάλη περιουσία που δημιούργησε από κοινού με τον πατέρα του και την έχει εκτοξεύσει.
Γεμάτος ενέργεια, σαν παιδί. Θέλει να βρίσκεται ανάμεσα σε παιδιά, έχει βάλει σκοπό να δημιουργήσει νέες γενιές φιλάθλων στην ΑΕΚ. Το έδειξε παραμονή της φιέστας έξω από τη Νέα Φιλαδέλφεια όταν τραγουδούσε μαζί τους τον ύμνο της ΑΕΚ, το έδειξε και το βράδυ της φιέστας με την κούπα όταν βγήκε από το αγωνιστικό.
Γλεντάει και απολαμβάνει την ζωή. Και δεν το κάνει εις βάρος των άλλων. Δεν θέλει να βρίζουν, πολύ περισσότερο την ιερότητα της μάνας. Ακόμη και αν τον… χαρακτήριζαν κλόουν δημοσίως με προσβλητικό τρόπο, ο ίδιος θυμήθηκε ότι έχει περάσει πολλά χρόνια παλαιότερα με τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Και πήγε μετά και του μίλησε. Και παρευρέθηκε ο ίδιος στην κηδεία της μητέρας του ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού. Γιατί σεβάστηκε την οικογένεια, την οποία έχει ψηλά, και την γυναίκα την οποία γνώριζε για αρκετά χρόνια και δέθηκε μαζί της. Ο Ηλιόπουλος τέτοιος άνθρωπος είναι.
Προφανώς και οι εικόνες που είδαμε στο ΟΑΚΑ με ιδιοκτήτη, πανίσχυρους ανθρώπους, χαστούκια, φτυσιές, ύβρεις και συμπεριφορές… χούλιγκαν είναι το κοντράστ. Και είναι και το βασικό δίλλημα. Τι ποδόσφαιρο θέλουμε; Τι συμπεριφορές θέλουμε; Ο Ηλιόπουλος έχει φέρει μία νέα εικόνα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ενός ανθρώπου που είναι δυνατός, ιδιοκτήτης μεγάλης ομάδας, πλούσιος, μα πάει σε όλα τα γήπεδα με το κασκόλ της ΑΕΚ, αγκαλιάζει τους παίκτες του, μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, δεν προκαλεί και σέβεται τον αντίπαλο, την ώρα που μπαίνει μπροστά σε όλες τις μάχες για την ΑΕΚ και την προστατεύει από όλες τις «απειλές». #Me ton Mario, λοιπόν. Χωρίς δεύτερες σκέψεις. Τέτοιον ιδιοκτήτη θα ήθελε ο κάθε φίλαθλος. Και ειδικά ο ΑΕΚτζής, μετά τον Μελισσανίδη.