Ο καθένας πήρε αυτό που άξιζε

Ο ΠΑΟΚ πήρε την θέση του για τον μεγάλο τελικό του κυπέλλου Ελλάδας στις 25 Απριλίου. Μια θέση στην οποία άξιζε να βρίσκεται, περνώντας από το πιο δύσκολο και κακοτράχαλο μονοπάτι της διοργάνωσης. Πέρασε από το «Καραϊσκάκη», στους «8», σε μονό ματς εξολοθρεύοντας τον Ολυμπιακό, και έκανε επίδειξη δύναμης στους ημιτελικούς με τον Παναθηναϊκό.

Ο Δικέφαλος πήρε απόψε στην Τούμπα αυτό ακριβώς που του άρμοζε. Αυτό που δικαιούταν 100%. Όπως ακριβώς και οι «πράσινοι». Δυο αντίπαλοι σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος, σε τελείως διαφορετικά επίπεδα ποδοσφαιρικής λειτουργίας.

Οι γηπεδούχοι βεβαίως παρουσίασαν για ένα ακόμα πρώτο ημίχρονο το τελευταίο διάστημα, το ίδιο θετικό και το ίδιο αρνητικό πρόσημο. Μπήκαν με φόρα βγάζοντας ενέργεια και εντάσεις στον αγωνιστικό χώρο, ήταν ανώτεροι και κυριάρχησαν του αντιπάλου του, πάτησαν περιοχή και δημιούργησαν φάσεις για να σκοράρουν. Από την άλλη όμως, δεν είχαν τα κατάλληλα τελειώματα για να φτάσουν στο γκολ που θα τους έλυνε τα πόδια και θα τους βοηθούσε να διαχειριστούν καλύτερα τη συνέχεια.

Οι παίκτες του Ραζβάν Λουτσέσκου έδειξαν διάθεση, πάθος και αποφασιστικότητα, αλλά όχι αποτελεσματικότητα. Η τελευταία ήρθε στο δεύτερο ημίχρονο. Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να φέρει το ματς στα μέτρα του κρατώντας το 0-0 μέχρι το 60’, αλλά η συνέχεια του πλάνου δεν ήρθε ποτέ. Γιατί απλά δεν μπορούσε. Γιατί ο ΠΑΟΚ ήταν πάρα πολύ ανώτερος για να επιτρέψει κάτι τέτοιο.

Κομβικά ήταν και τα όσα έγιναν λίγο πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου. Ο τραυματισμός του Πέλκα ανάγκασε τον τεχνικό του Δικεφάλου να προχωρήσει σε μια διπλή αλλαγή που είχε προγραμματισμένη για αρκετά αργότερα και ίσως υπό άλλες συνθήκες. Κι όμως, Γιακουμάκης και Χατσίδης ήταν αυτοί που έβαλαν τις υπογραφές τους δίπλα στη σφραγίδα της πρόκρισης.

Μοναδικό αρνητικό του ματς, ο τραυματισμός του Πέλκαπου στερεί ακόμα μια μεσοεπιθετική λύση από τον Ραζβάν Λουτσέσκου για τα επόμενα σημαντικά παιχνίδια. Αυτό όμως, θα το σκεφτεί και θα το σκεφτούμε από αύριο...