Ο Κόκκαλης έδωσε 5 δισ. δραχμές γι' αυτόν, τώρα δουλεύει στην UEFA - Η πιο ακριβή μεταγραφή στην Ελλάδα «επέστρεψε»
Το καλοκαίρι του 1999 ο «χρυσός» που επένδυσε πάνω του ο Ολυμπιακός της εποχής του Σωκράτη Κόκκαλη αποδείχθηκε «άνθρακας». Ο πρόεδρος της UEFA πριν λίγες ημέρες, τον προσέλαβε ως αξιωματούχο.
Ακόμα τα ευρώ δεν είχαν «κοπεί». Το 1999 κρατάγαμε δραχμές στα χέρια και όταν τον Ιούλιο εκείνου του έτους ο Ζλάτκο Ζάχοβιτς έβαλε την υπογραφή του στο συμβόλαιο των 5 δισεκατομμυρίων δραχμών που του είχε προσφέρει ο Σωκράτης Κόκκαλης, έγινε η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της ομάδας του Πειραιά, αλλά και του ελληνικού ποδοσφαίρου ολόκληρου. Και παραμένει μέχρι σήμερα, ακόμα κι αν κάνουμε την απαραίτητη νομισματική και πληθωριστική αναλογία.
Άσχετα αν τελικά «ο χρυσός αποδείχθηκε… άνθρακας», ο Ζάχοβιτς μια χρονιά πριν γίνει μέλος του Ολυμπιακού (σεζόν 1998/99) με την Πόρτο, στα 28 του χρόνια, έβαλε 7 γκολ σε έξι συμμετοχές στο Champions League και μάλιστα τα δύο τα έβαλε (με εύστοχα χτυπήματα πέναλτι) κόντρα στον Ολυμπιακό. Tο όνομά του στην αγορά ήταν «καυτό», όπως και το αριστερό του πόδι και ο Ολυμπιακός έκανε μία μυθική οικονομική υπέρβαση για να τον αποκτήσει.
Κατά έναν… περίεργο λόγο όμως, όταν εκείνο το καλοκαίρι στα τέλη του 20ου αιώνα, ο Σλοβένος προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού (εκτός του ότι δεν είχαμε ευρώ τότε, δεν είχαμε ούτε το «Ελευθέριος Βενιζέλος») και παρά τα κύματα ενθουσιασμού του κόσμου εκείνος έδειχνε να έχει το στυλ του υπέρμετρα μανουριασμένου. Τελικά, αποδείχθηκε πως ήταν όντως ήταν. Είτε από τη φύση του, είτε από κάποιον «ανεξήγητο» λόγο. Κάτι του έφταιγε και στην πορεία με περισσότερους τσακώθηκε στον Πειραιά, παρά συνεργάστηκε.
Ούτε ο άνθρωπος που έλεγξε τον Μαραντόνα δεν έκανε «χωριό» μαζί του
Θεωρητικά ο Ζάχοβιτς είχε αποκτηθεί από τον Ολυμπιακό για να σαρώσει στο πλευρό του Ζιοβάνι και υπό τις οδηγίες του Ντούσαν Μπάγεβιτς. Τελικά, έπαιξε μόλις 14 ματς πρωταθλήματος και 7 στο Champions League και στο Κύπελλο, αλλά το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στο βιογραφικό του ως παίκτης των «ερυθρολεύκων» ήταν πως κατάφερε (διότι, περί κατορθώματος πρόκειται) να… φάει δύο προπονητές μέσα χρόνο dt. Και τον Μπάγεβιτς και τον Μπιγκόν.
Ο πρώτος ζήτησε την παραδειγματική τιμωρία του από τη διοίκηση, όταν ο Ζάχοβιτς αντέδρασε στην αλλαγή του σε ματς με τον ΠΑΟΚ και τελικά ο Σέρβος τεχνικός ήταν αυτός που την πλήρωσε και εν τέλει απολύθηκε. Κατ’ αρχάς, γιατί ήδη υπήρχε η αμφισβήτηση του λόγω της κακής ευρωπαϊκής πορείας, αλλά και γιατί η απόκτηση του Ζάχοβιτς ήταν κατά βάση δική του ιδέα.
Επειδή όμως, τα χαρίσματα του Ζάχοβιτς ήταν τόσο μεγάλα και δημιουργούσαν τεράστια προοπτική, ο Ολυμπιακός σκέφτηκε πως θα ήταν μεγάλο αβαντάζ αν κατάφερναν να βάλουν τον Σλοβένο στο σωστό δρόμο. Ίσως για αυτό επιλέχθηκε για επόμενος προπονητής ο Αλμπέρτο Μπιγκόν. Σκέφτηκαν φαίνεται πως «ο Ιταλός τα… βρήκε με τον Μαραντόνα στη Νάπολι, με τον Ζάχοβιτς θα κωλώσει;». Μόνο που υπολόγιζαν χωρίς να υπολογίσουν τη νέα αντίδραση του μεσοεπιθετικού από το Μάριμπορ.
Ο Ζάχοβιτς, όχι μόνο εκνευρίστηκε με την απόλυση του Μπάγεβιτς (παρά το γεγονός ότι έβαλε και το δικό του λιθαράκι), με το που άκουσε το όνομα «Μπιγκόν», εξαφανίστηκε! Όχι, που λέει ο λόγος εξαφανίστηκε, το έκανε… κανονικά. Λίγο αργότερα έμαθαν όλοι, πως κάνει διακοπές στην πατρίδα του με «άδεια από τη σημεία». Ακολούθησε ένα διάστημα έντονης κόντρας ανάμεσα στη διοίκηση του Ολυμπιακού και τον Ζάχοβιτς. Το συμβόλαιό του διακόπηκε για έξι μήνες και λίγο αργότερα, ενώ είχαμε αλλάξει αιώνα (Ιανουάριος 2000), ο Ολυμπιακός… τόλμησε να τον επαναφέρει στην τάξη. Τόλμησε, δεν σημαίνει ότι τα κατάφερε κιόλας!
Είχε προηγηθεί (τον Δεκέμβρη) ο σοβαρός τραυματισμός του Ζιοβάνι και ο Κόκκαλης πήρε την πρωτοβουλία, έβαλε λίγο νερό στο κρασί και έδωσε μία δεύτερη ευκαιρία στον Ζάχοβιτς, μιας και η κόντρα της κατάκτησης του πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό του Γιάννη Κυράστα, είχε πάρει… φωτιά. Από την πλευρά του ο Ζάχοβιτς, προ του φόβου μία μακρόχρονης διακοπής συμβολαίου, πείστηκε και επέστρεψε.
Έπαιξε άλλα έξι ματς, έβαλε επτά γκολ σε αυτό το διάστημα, ώσπου όλα… τελείωσαν όταν ο Μπιγκόν αποφάσισε στο ντέρμπι (23 Μαρτίου 2000) με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ να τον κάνει αλλαγή στο 62ο λεπτό με το σκορ στο 1-1 και στη θέση του να βάλει τον Αλέκο Αλεξανδρή. Τότε ήρθε το μεγάλο ξέσπασμα!
Ο Ζάχοβιτς εκείνη τη στιγμή είδε μόνο ένα κόκκινο πανί σαν τους ταύρους. Θόλωσε, άρχισε να βρίζει ασταμάτητα τον Ιταλό προπονητή και όποιον έβλεπε μπροστά του. Χρειάστηκε η παρέμβαση του Τάσου Μητρόπουλου για να ηρεμίσουν κάπως τα πνεύματα. Για την ιστορία ο αγώνας έληξε ισόπαλος 2-2. Ο Αλεξανδρής που είχε πάρει τη θέση του Ζάχοβιτς, σκόραρε στο 88΄και έδωσε τον βαθμό στον Ολυμπιακό, ο οποίος (παρεμπιπτόντως) λίγο καιρό αργότερα κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Εκείνο το 2-2 με τα παρατράγουδα, ήταν η τελευταία εμφάνιση του Σλοβένου με το Νο.25 στην πλάτη της φανέλα του Ολυμπιακού. Συνολικά, σε 21 συμμετοχές σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Champions League, έβαλε 9 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Το καλοκαίρι του 2000 παραχωρήθηκε στη Βαλένθια με σχεδόν το ⅓ των χρημάτων που είχε δαπανήσει ο Ολυμπιακός για εκείνον έναν χρόνο πριν. Έπαιξε μία σεζόν στη La Liga χωρίς λάμψη, μετά πήγε στη Μπενφίκα και εκεί κάτι… κατάφερε. Όπως είπε το 2014 ο Χοσέ Μουρίνιο «ο Ζάχοβιτς ήταν ο μόνος παίκτης που μπόρεσε να το αγαπήσουν και οι φίλαθλοι της Πόρτο και της Μπενφίκα». Κάτι βέβαια που επιχειρεί να κάνει και ο ίδιος ως προπονητής, αλλά η ιστορία θα δείξει…
Ο συμπατριώτης του πρόεδρος της UEFA τον επαναφέρει στα… πράγματα
O Ζλάτκο Ζάχοβιτς ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής το 2005, φορώντας τη φανέλα της Μπενφίκα και για κάποια χρόνια… υπήρχε στο ποδόσφαιρο. Ήταν τεχνικός διευθυντής της Μάριμπορ. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τον Μάρτιο του 2020 και στο διάστημα της παρουσίας του στην ομάδα της γενέτειράς του, ο σύλλογος κατέκτησε οκτώ πρωταθλήματα Σλοβενίας, έφτασε δύο φορές στους ομίλους του Champions League (2014–15 και 2017–18) και μία φορά στη φάση νοκ-άουτ του Europa League (2013–14).
Α! Είχε και μία… άτυχη στιγμή. Το Μάρτιο του 2017 τιμωρήθηκε από τη σλοβένικη ομοσπονδία με αποκλεισμό έξι μηνών από κάθε αθλητική δραστηριότητα, για χυδαία φραστική επίθεση σε δημοσιογράφο. Παρόμοια με εκείνη στον Μπιγκόν (ίσως).
Τώρα, εν έτει 2026, έξι χρόνια μετά την αποχώρησή του από τη Μάριμπορ, ο Ζλάτκο Ζάχοβιτς επιστρέφει στο ποδόσφαιρο αυτή τη φορά ως αξιωματούχος της UEFA.
Στα 55 του χρόνια, όπως ο ίδιος επιβεβαίωσε προσφάτως, αναλαμβάνει δράση, αφού πρώτα αποδέχθηκε την πρόταση που του έκανε ο πρόεδρος της UEFA και συμπατριώτης του, Αλεξάντερ Τσεφερίν. Ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, θέλοντας να μεγαλώσει την επιρροή των Σλοβένων στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, επέλεξε ένα… δικό του παιδί για τη θέση του παρατηρητή αγώνων. Ελπίζοντας βέβαια πως δεν θα δημιουργήσει προβλήματα και μία τοξική ατμόσφαιρα. Άλλωστε, ο ρόλος του θα είναι συγκεκριμένος και όχι στο επίκεντρο. Ο Ζλάτκο Ζάχοβιτς είναι πλέον παρατηρητής αγώνων σε όλες τις διοργανώσεις της UEFA. Στο Champions League, στο Europa League και το Conference League.
Τι ακριβώς ορίζει η θέση του παρατηρητή αγώνων; Πρόκειται για επίσημο αξιωματούχο της UEFA που επιβλέπει την ορθή διεξαγωγή ενός αγώνα. Ελέγχει αν τηρούνται οι κανονισμοί, τα μέτρα ασφαλείας και μετά τον αγώνα, συντάσσει αναλυτική έκθεση για την UEFA, αναφέροντας τυχόν πειθαρχικά παραπτώματα ή οργανωτικά προβλήματα. Αυτό θα κάνει ο Ζάχοβιτς μέχρι να τσακωθεί με κάποιον και να φύγει. Εκτός κι αν πλέον ωρίμασε…
