Ο Ολυμπιακός «έπεσε» περήφανος «πολεμώντας» και επιστρέφει για να παραμείνει στον θρόνο του...

Ηταν όμορφη, ποικιλόμορφη και... άγρια η φετινή περιπέτεια του Ολυμπιακού στην Ευρώπη, αυτή τη φορά στα δύσβατα μονοπάτια του Champions League. Αυτή η τρελοπαρέα που ξεκίνησε με αρχηγό τον Μεντιλίμπαρ την πορεία προς την κατάκτηση του Conference πριν από δύο σεζόν και πέρυσι κατέκτησε την 7η θέση του Europa, φέτος κατέληξε στη 18η θέση της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης και αποκλείστηκε στη μάχη από έναν ανώτερο αντίπαλο. 

Υπέρβαση δεν θα ήταν το να καταφέρουν οι «ερυθρόλευκοι» να προκριθούν χθες βράδυ έχοντας στις πλάτες του το βάρος του 2-0 στο Φάληρο. Αυτό θα ήταν η υπέρβαση των υπερβάσεων. Με ρεαλιστικά κριτήρια, υπέρβαση ήταν και μόνο το γεγονός ότι κατάφεραν να την υποτάξουν μία φορά και χάρη σε αυτή τη νίκη (μαζί με εκείνες κόντρα σε Καϊράτ και Αγιαξ εκτός έδρας) να φτάσουν στη φάση των νοκ-άουτ μιας διοργάνωσης από την οποία απουσίαζαν για μια πενταετία. 

Ναι, αυτός ο Ολυμπιακός έχει «τρελάνει» πολύ κόσμο από τον Φλεβάρη του 2024 μέχρι τον φετινό. Εκανε το μεγαλύτερο «διπλό» ανατροπής στην ιστορία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, γυρίζοντας το σε βάρος του 1-4 από τη Μακάμπι σε 1-6, πρόκριση που του έδωσε ώθηση και αέρα μέχρι την κατάκτηση της κούπας στην Αγιά Σοφιά. Σε εκείνη την πορεία ταπείνωσε όχι μόνο την Φιορεντίνα στον τελικό, αλλά και την Αστον Βίλα, την οποία φιλοδώρησε με 6 γκολ σε δύο παιχνίδια, τα 4 επί αγγλικού εδάφους. 

Με τα καλά της και τα στραβά της και φέτος, αυτή η ομάδα αντιμετώπισε στα ίσια όλες όσες συνάντησε στο δρόμο της, παρότι ξεκίνησε στραβά και είχε πολλές αναποδιές και πολλά εμπόδια να ξεπεράσει (ατυχία, κόντρα διαιτησία, τραυματισμούς, τιμωρίες), εξάντλησε τις δυνατότητές της κι έθεσε γερά θεμέλια για να επιστρέψει ακόμη πιο ισχυρή στην ίδια διοργάνωση, αν καταφέρει να κατακτήσει και τον φετινό τίτλο εντός συνόρων, τον 49ο συνολικά. 

Πάλι εκπλήξεις ο Μεντιλίμπαρ

Ο «Μέντι», όπως το συνηθίζει το τελευταίο διάστημα δεν άφησε κανέναν να... μαντέψει την ενδεκάδα που είχε στο μυαλό του. Για μία ακόμη φορά, λοιπόν, προχώρησε σε κινήσεις που μάλλον δεν περίμεναν ούτε οι ποδοσφαιριστές του. Το ότι έμεινε στον πάγκο ο Ελ Καμπί αποτελεί από μόνο του είδηση. Το ότι βρέθηκαν μαζί στην ενδεκάδα Ντάνι Γκαρθία, Μουζακίτης, Εσε και Τσικίνιο, άλλη μία. Ηθελε να ελέγξει το ρυθμό, να έχει περισσότερα τρεξίματα, καλύτερη κυκλοφορία μπάλας και να μην αφήσει τους αφηνιασμένους γηπεδούχους να οργώσουν το γήπεδο όπως το συνηθίζουν. 

Δεν καταλαβαίνει τίποτα ο Βάσκος. Ακολουθεί πιστά ό,τι έχει στο μυαλό του, προσπαθεί να αιφνιδιάσει στο μέτρο του δυνατού, τόλμησε να ρισκάρει ξανά πριν ρίξει την τελευταία ζαριά. Ηταν προφανές ότι είχε στόχο να μείνει ζωντανός στο παιχνίδι, να ψάξει ένα γκολ που θα άλλαζε τις ισορροπίες και να τα παίξει όλα για όλα στο τελευταίο μισάωρο, έχοντας στον πάγκο πλην του Μαροκινού εκτελεστή κι άλλες αξιόπιστες μονάδες επιθετικά, όπως ο Αντρέ Λουίς μετά τον ξαφνικό αποκλεισμό του Ποντένσε... 

Ετσι το διάβασε το ματς, έτσι έκρινε, αυτό αποφάσισε. Αυτός είναι και δεν θα αλλάξει. Σε όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε που έλεγε και το γνωστό τραγούδι. Ηξερε ποιον έχει απέναντί του, τι πρέπει να προσέξει, που πρέπει να ποντάρει και περίμενε λίγη τύχη, αυτή που είχε ο Ολυμπιακός στο υπέρ του 2-0 κι όχι στο πρόσφατο 0-2 με τον ίδιο αντίπαλο. 

Με τρία κεντρικά χαφ, τον Τσικίνιο στην αριστερή πτέρυγα, τον Ζέλσον απέναντι και τον φορμαρισμένο Ταρέμι -παρότι δεν βρήκε δίχτυα κόντρα στον Παναιτωλικό- στην κορυφή της επίθεσης, με στόχο να επαναλάβει ό,τι στο πρώτο ματς ανάμεσα στις δύο ομάδες. 

Επιθετικά ξεκίνησαν οι γηπεδούχοι, με κύριο χαρακτηριστικό τις μεγάλες πάσες με στόχο είτε να δώσουν πλάτος στην επίθεση, είτε να βρουν κενό στην πλάτη των δύο αμυντικών, με τον Σικ να είναι για μία ακόμη φορά κίνδυνος-θάνατος. Οι «ερυθρόλευκοι» επιχείρησαν να πιέσουν ψηλά, αλλά με εντολή την άμεση μετάβαση, όταν οι Γερμανοί έσπαγαν την πρώτη ζώνη άμυνας...

«Δεμένος» και προσεκτικός ανασταλτικά ο Ολυμπιακός περιόρισε τη δράση και την άμεση μεταφορά της μπάλας από πλευράς γηπεδούχων, με την κατοχή μπάλας στο αξιοπρεπές 58-42 μέχρι να συμπληρωθεί το ημίχρονο. Η πίεση στο επιθετικό τρίτο έφερε καρπούς, ενώ λίγο έλειψε στο 28' να βρεθεί τετ α τετ ο Ζέλσον, από κλέψιμο του Γκαρθία, αλλά έκανε κάκιστο κοντρόλ. 

Με τις στροφές των φιλοξενούμενων να ανεβαίνουν διαρκώς, οι παίκτες του Χιούλμαν τα χρειάστηκαν ουκ ολίγες φορές, με τον αφηνιασμένο Ζέλσον να είναι ασταμάτητος σε κάθε του ενέργεια. Η συνεχής προσπάθεια και βελτίωση της ομάδας του Πειραιά, φάνηκε έως την ανάπαυλα με την κατοχή μπάλας να φτάνει το 55% υπέρ της, με τους γηπεδούχους σε καθαρά παθητικό ρόλο, αλλά χωρίς να έχουν κάνει το σοβαρό λάθος.

Με το μαχαίρι στα δόντια μπήκαν και στο β' μέρος οι παίκτες του Ολυμπιακού, για να συνεχίσουν από εκεί που σταμάτησαν. Με τον Ζέλσον μπροστάρη να απειλεί και να μετρά τα αντανακλαστικά του αντίπαλου κίπερ στην πρώτη τελική μετά από την ανάπαυλα. Ολα αυτά ξεσήκωσαν ακόμη περισσότερο τους 5.000 και πλέον φίλους της ομάδας που δεν σταμάτησαν λεπτό να τραγουδούν και να σπρώχνουν την ομάδα με θέα μια... θρυλική ανατροπή. 

Οι γηπεδούχοι βρήκαν ένα... δοκάρι σε μία από τις κόντρες που επιχείρησαν, αλλά το καρδιοχτύπι δεν τους εγκατέλειψε βλέποντας έναν ορμητικό Ολυμπιακό, μια ομάδα με μάτι να γυαλίζει και να γεμίζει περηφάνια τον κόσμο της, με τον Αγγλο διαιτητή Ολιβερ να μην της δίνει ούτε... κουκούτσι. 

Ελ Καμπί και Αντρέ Λουίς φρέσκαραν Ταρέμι και Τσικίνιο στα μισά του 2ου ημιχρόνου με το ματς να εξελίσσεται σε πραγματικό ροντέο. Ο Ολυμπιακός δεν σήκωσε ποτέ το πόδι από το γκάζι, αλλά οι τελικές ήρθαν με το σταγονόμετρο για ακόμη μία φορά, απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν έψαξε τον κατοχή, αλλά δεν έχασε ποτέ και την πειθαρχία του... Μέχρι και ο Σιπιόνι απείλησε με σουτ εκτός περιοχής. 

Η νίκη μπορεί να μην ήρθε, αλλά αυτό το παλικαρίσιο 0-0 αποτελεί παράσημο για τον Ολυμπιακό που μπορεί να έχασε την πρόκριση στο Φάληρο, αλλά πάλεψε σαν λιοντάρι κόντρα σε μία κορυφαία ευρωπαϊκή ομάδα, την οποία... έσκασε, αλλά δεν μπόρεσε να λυγίσει.