Ο Τζέιμς Νάναλι στο Athletiko: «Απολαμβάνω το μπάσκετ στην ΑΕΚ, μπορώ να παίξω μέχρι τα 40»

Ένας αφοπλιστικός Τζέιμς Νάναλι μοιράζει ατάκες στο Athletiko για το Final 4 της Μπανταλόνα, την παρουσία του στην ΑΕΚ, το μέλλον.

Ο Τζέιμς Νάναλι στο Athletiko: «Απολαμβάνω το μπάσκετ στην ΑΕΚ, μπορώ να παίξω μέχρι τα 40»

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Αν κάτι έχει γίνει ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα ο Τζέιμς Νάναλι, αυτό είναι πως πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Σε όλα τα επίπεδα. Ένας παίκτης που έχει φάει με το κουτάλι τα παρκέ, έχει κατακτήσει τίτλους, έχει πνεύμα νικητή πάνω στο παρκέ. Στοιχεία που τον καθιστούν μια ξεχωριστή μπασκετική φιγούρα.

Αυτό φάνηκε από τις πρώτες στιγμές του στα κιτρινόμαυρα, έγινε αντιληπτό σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ο JNunn ήταν αιχμή του δόρατος για την ΑΕΚ, αποτελώντας μια επιπλέον λύση σε ένα ρόστερ που κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα μέχρι τον τελικό του BCL. 

Το τρόπαιο χάθηκε με πικρό τρόπο, κάτι που ακόμα και σήμερα συζητιέται εντός των τειχών. Ουδείς στο στρατόπεδο της ΑΕΚ το έχει ξεχάσει, με τον Νάναλι να είναι ένας από αυτούς που σκέφτονταν "τι θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά".

Στο περιθώριο του Game 3 με τον Άρη και αφού υπέγραψε εκατοντάδες αυτόγραφα για τον κόσμο της ΑΕΚ, ο Αμερικανός άσος άνοιξε την καρδιά του στο Athletiko και μίλησε για σημαντικά θέματα. Από την αντίδραση της ομάδας μετά τον χαμένο τελικό, έως την παρουσία του μέσα στο γκρουπ και από την πρόκριση στα ημιτελικά του πρωταθλήματος στο μέλλον του στα παρκέ. Ο Νάναλι μοίρασε ατάκες και απάντησε χωρίς φόβο σε όλα.

Η αρχή έγινε γυρίζοντας τον χρόνο λίγο πίσω. Στο διάστημα που η ομάδα επέστρεψε στη βάση της μετά τον χαμένο τελικό κόντρα στη Ρίτας. Ένα παιχνίδι που... πονάει άπαντες ακόμα και σήμερα.

«Η Μπανταλόνα ήταν μια... μαύρη τρύπα στην τέταρτη περίοδο, στα τελευταία 5 λεπτά. Ήταν κάτι πολύ άσχημο», ήταν τα πρώτα λόγια του Νάναλι, για να παραδεχτεί στη συνέχεια ότι «είναι δύσκολο να το ξεπεράσουμε. Δεν νομίζω ότι πλήρως το έχω ξεπεράσει γιατί ακόμα σκέφτομαι κάθε μέρα τον τελικό. Αλλά πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Είμαι ευλογημένος που παίζω αυτό το παιχνίδι. Κοιτάζω τα θετικά και αφήνω πίσω τα αρνητικά».

Κάποιους το παιχνίδι αυτό θα πλανάται σαν φάντασμα, όμως ο ίδιος εξήγησε πως «δεν θα έλεγα ότι είναι ένα φάντασμα, αλλά είναι κάτι δύσκολο να το σκέφτεσαι. Ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει. Είναι δύσκολο να το σκέφτεσαι».

Στη συνέχεια στάθηκε στη δική του παρουσία μέσα στο γκρουπ, ειδικά μετά τον τελικό της Μπανταλόνα. Οι πρώτες μέρες ήταν εξόχως δύσκολες για όλους.

Στην κουβέντα χωρίς φόβο παραδέχτηκε ότι «πνευματικά δεν ήμουν εκεί, αλλά είχα μια δουλειά να κάνω και εγώ και η ομάδα, να βρεθούμε στην 4η θέση. Οπότε σκεφτόμασταν κάτι άλλο, πιο θετικά πράγματα».

Από το αγκάθι βγαίνει ρόδο, όπως λένε και η ρήση. Έτσι λοιπόν τον ρωτήσαμε εάν η απώλεια του τίτλου δίνει ένα επιπλέον κίνητρο στον ίδιο για το μέλλον. «Είμαι πάντα πεινασμένος να κερδίζω. Παίζω για να κερδίζω, έχω αυτή τη νοοτροπία. Ξέρω ότι την επόμενη σεζόν θα είμαι ακόμα πιο πεινασμένος για να κερδίσω έναν τίτλο».

Παρά την απώλεια,η ΑΕΚ έπρεπε να προχωρήσει. Και το έκανε. Στη σειρά με τον Άρη δυσκολεύτηκε, όμως στο τέλος έκανε τη δουλειά, εκμεταλλευόμενη την έδρα της. Στη Sunel Arena άλλωστε η δυναμική είναι διαφορετική, κάτι που το δείχνει σε κάθε ευκαιρία.

Η πρόκριση αυτή όμως ήταν κάτι παραπάνω. «Δείχνει χαρακτήρα η πρόκρισή μας. Δείχνει ότι προχωρήσαμε και αφήσαμε πίσω τον τελικό», τόνισε επί του θέματος, για να προσθέσει. «Είχαμε μια δουλειά να κάνουμε, να προστατέψουμε την τετράδα. Θέλαμε να τερματίσουμε στην 3η θέση, αλλά είχαμε μια δουλειά να προστατέψουμε την θέση που είχαμε στην κανονική διάρκεια. Ήταν σημαντικό για όλους στην ομάδα, αναφορικά με τους στόχους της νέας σεζόν».

Από τις αρχές Ιανουαρίου, όταν και έφτασε στην Ελλάδα και έπιασε δουλειά με την υπόλοιπη ομάδα έδειξε την ποιότητά του. Σε πολλές περιπτώσεις. Ο ίδιος απόλαυσε τη διαδικασία, βρίσκοντας ένα περιβάλλον που τον αποδέχτηκε πλήρως. «Απολαμβάνω το παιχνίδι, απόλαυσα που βρεθήκαμε στο Final Four. Ήταν μια καλή σεζόν. Ήρθα εδώ τον Ιανουάριο. Νιώθω καλά να είμαι στο παρκέ και να διασκεδάζω το παιχνίδι».

Στην εξίσωση μπαίνει και ο κόσμος. Η στήριξη που παρείχε στην ομάδα και στον ίδιο ήταν μεγάλη, σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας. Κάτι που το αναγνώρισε, εξηγώντας πως «ο κόσμος είναι εξαιρετικός. Ειδικά με μένα, νιώθω την αγάπη και το πάθος τους κάθε φορά που έρχονται στο γήπεδο. Ακόμα και εκτός παρκέ είναι εξαιρετικό το συναίσθημα».

Το καλοκαίρι το συμβόλαιό του ολοκληρώνεται. Θα βγει και πάλι στην αγορά, αναζητώντας μια νέα ευκαιρία να δείξει τι μπορεί να κάνει. Η ΑΕΚ βρίσκεται στο κάδρο για την επόμενη μέρα του, με τον ίδιο να μην κρύβει το πόσο απολαμβάνει τη σεζόν στα κιτρινόμαυρα.

«Μου αρέσει εδώ. Δεν θέλω να βάλω κάποιο νούμερο, αλλά πραγματικά απολαμβάνω την παρουσία μου εδώ. Όλοι μου έχουν συμπεριφερθεί εξαιρετικά, οι γιατροί, οι φυσιοθεραπευτές, οι προπονητές. Τους σέβομαι πάρα πολύ», εξήγησε χαρακτηριστικά.

Όσο για τον ρόλο του μέσα στην ομάδα; Δεν αποδέχεται αυτόν του ηγέτη, αλλά εξ αρχής η επιθυμία του ήταν να βοηθήσει την ομάδα να πετύχει. Με αυτό το mindset ήρθε στη χώρα μας και αυτό έχει κατά νου έως και σήμερα.

«Δεν ήρθα εδώ για να είμαι ηγέτης της ομάδας. Ήρθα εδώ για να βοηθήσω την ομάδα να κερδίζει. Από τότε που ήρθα εδώ άκουγα τον κόσμο να λέει "αυτός είναι ο ηγέτης", αλλά δεν το βλέπω έτσι. Βλέπω μια πεινασμένη ομάδα και έτοιμη να μάθει. Εγώ ήθελα να είμαι μέρος σε κάτι ξεχωριστό. Γι αυτό ήρθα, για να βοηθήσω με τον τρόπο μου. Ελπίζω να το έκανα».

Ο Νάναλι βρίσκεται στο 35ο έτος της ηλικίας του. Έχει διανύσει μια τεράστια διαδρομή στα παρκέ, όμως σωματικά παραμένει σε εξαιρετική κατάσταση. Το παράδειγμα του Τομ Μπρέιντι, του GOAT του NFL, που έπαιξε μέχρι τα 45 του είναι εκεί, όμως ο ίδιος άφησε τα πάντα ανοιχτά. «Δεν ξέρω. Σίγουρα μπορώ να παίξω μέχρι τα 40, αλλά δεν ξέρω. Θα δούμε. Μου λείπουν τα παιδιά μου, αλλά θα δούμε».

Όσο για το αν θα ήθελε να παίξει μαζί με τον γιο του, ως άλλος ΛεΜπρόν Τζέιμς, στους Λος Άντζελες Λέικερς, η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη. «Ο γιος μου είναι 6 χρονών. Θέλω τουλάχιστον 12 χρόνια ακόμα. Αποκλείεται. Θα αναλάβει εκείνος το μπάσκετ όταν έρθει η ώρα».

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google