Νάντο Ντε Κολό: Το τέλος εποχής ενός αρτίστα του μπάσκετ
Πολλοί ξέρουν μπάσκετ, λίγοι... μιλούν στην μπάλα. Ο Νάντο Ντε Κολό θα αποσυρθεί και τα ευρωπαϊκά παρκέ θα στερηθούν έναν απ' τους κορυφαίους «μαέστρους» της τελευταίας 20ετίας.
«Και τι θα κάνουμε όταν οι ¨μεγάλοι¨ αποσυρθούν;», έχουμε αναρωτηθεί όλοι μας τουλάχιστον μία φορά. Κι όταν σκεφτήκαμε... «μεγάλοι», εννοούσαμε τον Βασίλη Σπανούλη, τον Δημήτρη Διαμαντίδη, τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, τον «Τσάτσο» Ροντρίγκεθ, τον Κώστα Σλούκα, τον Κώστα Παπανικολάου, τον Σέρχιο Γιουλ κι ορισμένους ακόμη τρισμέγιστους αθλητές. Μερικοί, έχουν ήδη αφήσει στην άκρη την επαγγελματική τους καριέρα, καθώς με τον χρόνο ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να τα βάλει. Επέλεξαν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους. Άλλοι, θα το πράξουν κατά πάσα πιθανότητα εντός της επόμενης διετίας. Δυστυχώς για αυτή τη θρυλική «φουρνιά» και το μπάσκετ, η στιγμή κοντοζυγώνει και για τον Νάντο Ντε Κολό...
Ο Γάλλος πόιντ γκαρντ αποφάσισε ότι 20 χρόνια στα παρκέ, ήταν υπέρ αρκετά. Αυτό ισχύει βέβαια μόνο για τον ίδιο που προπονεί το σώμα και τον εγκέφαλό του ολημερίς. Εμείς που τον απολαμβάνουμε απ' έξω, θα θέλαμε να τον δούμε να παίζει άλλα τόσα. Δεν γίνεται όμως και ο 38χρονος (πλέον) Νάντο, αποκάλυψε πως μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2025-26, θα κρεμάσει τα παπούτσια του. Αργείς να το συνειδητοποιήσεις και είναι λογικό. Είναι μέχρι να εκκινήσει η επόμενη σεζόν και να καταλάβουμε όλοι πως τα μαεστρικά του plays, σε live μετάδοση δεν θα τα ξαναδούμε. Μόνο από βίντεο και καταχωρημένα αρχεία όσων ομάδων τίμησε, φορώντας τη φανέλα τους.
Το λύκειο, ο «μαγικός κόσμος» και η υπογραφή που άλλαξε την ιστορία του μπάσκετ
Ο Ντε Κολό γεννήθηκε στο Σεντ-Κατρίν της Γαλλίας. Οι γονείς του μεγάλωσαν στην Πορτογαλία, αλλά για τον ίδιο ήθελαν διαφορετική τύχη. Τον «έγραψαν» στο Λισέ Φερνάν Ρενωντό με έδρα το Σολέ. Το «μικρόβιο» του μπάσκετ έκανε την... εμφάνισή του πριν την ενηλικίωση και για ένα παιδί που έβλεπε από πολύ νωρίς τον κόσμο απ' τα 196 εκατοστά, δεν ήταν παράξενο. Χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα για το τι θα ακολουθούσε, ο νεαρός Νάντο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα κάτω των 20 του συγκεκριμένου λυκείου, το 2004. Σχεδόν δύο έτη μετά, έχοντας ξεπεράσει κάθε προσδοκία με το απαράμιλλο ταλέντο του, κέρδισε δικαιωματικά μία θέση στην πρώτη ομάδα της Σολέ. Έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα και για να φύγει απ' τη Γαλλία, του πήρε τρία χρόνια. Τον «ανακάλυψαν» οι άνθρωποι της Βαλένθια. Χτύπησαν φλέβα χρυσού! Υπέγραψε τριετές deal, το 2010 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο (το FIBA EuroCup) κι έκρινε ότι επιτέλους ήταν η καταλληλότερη στιγμή για να κυνηγήσει το απόλυτο όνειρο κάθε μπασκετμπολίστα.
Στις 25 Ιουνίου του 2009, είχε επιλεχθεί στον δεύτερο γύρου του Draft (στο Νο.53) από τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Τα «Σπιρούνια», στων οποίων το ρόστερ αποφάσισε να ενταχθεί το καλοκαίρι του 2012 μιας και διατηρούσαν τα δικαιώματά του στην Αμερική, κεντούσαν τότε, αλλά στον Γάλλο δεν προσέφεραν κάποιον ουσιαστικό ρόλο. Η... χάρη του έφτασε μέχρι και τους τελικούς του κορυφαίου πρωταθλήματος του κόσμου (το 2013), μα το κλαμπ του Τέξας ηττήθηκε στο G7 από τους Μαϊάμι Χιτ και στο παλμαρέ του Ντε Κολό ποτέ δεν γράφτηκε το «NBA Champion». Αφού μεσολάβησε κι ένα πέρασμα από το Τορόντο, όπου ο διεθνής περιφερειακός έπαιξε μπάσκετ για λογαριασμό των Ράπτορς, ο κύκλος του στις ΗΠΑ έκλεισε δίχως να διακριθεί και χωρίς να έχει βγάλει κάποιο «ασφαλές» συμπέρασμα για τη συνέχεια της πορείας του.
Το προσπάθησε, το ξαναπροσπάθησε και στον «μαγικό πλανήτη» απλά δεν ταίριαξε. Τους περισσότερους θα τους έπαιρνε η... κάτω βόλτα. Στον Νάντο Ντε Κολό συνέβη το ακριβώς αντίθετο! Αντί να προσγειωθεί, εκείνος απογειώθηκε τόσο απότομα που τελικά «τρύπησε» το ταβάνι του. Την προσφορά που άλλαξε μία και καλή τα δεδομένα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, του την έκανε η πανίσχυρη τότε ΤΣΣΚΑ. Κάτοικος Μόσχας, έμεινε απ' το 2014, μέχρι και το 2019.
Ο αρτίστας, MVP και μόνιμος κατακτητής της «Αρκούδας»
Χάρις στις επιδόσεις του με την «Αρκούδα», ο κόσμος μιλά αυτή την στιγμή για ένα απ' τα τιμημένα μέλη της κορυφαίας ομάδας της τελευταίας 25ετίας στην EuroLeague. Για έναν απ' τους TOP που πάτησαν ποτέ το πόδι τους στα παρκέ της «Γηραιάς Ηπείρου», δηλαδή.
Ο χρόνος του στη Ρωσία «σημαδεύτηκε» από πρωτιές. Προσωπικές και ομαδικές. Αυτός ο άνθρωπος επέστρεψε απ' την Αμερική και έπαιξε μπάσκετ στη Ευρώπη, λες και κάποιος τον είχε «ρυθμίσει» ειδικά για αυτό. Η μπάλα «κολλούσε» στα χέρια του. Της... μιλούσε. Οι ελιγμοί, οι εκτελέσεις και η απίστευτη διορατικότητά του, ξεχώριζαν απ' τα στοιχεία όλων των υπόλοιπων. Περνούσε τις ασίστ απ' το... μάτι της βελόνας. Ένας «αρτίστας» του pick and roll. Ένας παίκτης που «πάγωνε» κάνε έδρα, όταν η μπάλα... έκαιγε. Το προσωνύμιο «Ice Cold» δεν του δόθηκε τυχαία άλλωστε. Ήταν (και παραμένει) τόσο ευρηματικός, που με τις ιδέες του έκανε συνεχώς καλύτερους κι όλους τους συμπαίκτες του. Ένας «εκτελεστής» με μάτια ΚΑΙ στην πλάτη, ικανός να αποδιοργανώσει ανά πάσα στιγμή κάθε άμυνα με... χίλιους συν έναν τρόπους.
Παρότι στο πλάι του τοποθετήθηκαν διαχρονικά παίκτες αδιανόητης κλάσης όπως παραδείγματος xάριν οι Μίλος Τεόντοσιτς, Κάιλ Χάινς, Σέρχιο Ροντρίγκεθ, Γουίλ Κλάιμπερν κι άλλα ταλέντα της εποχής που αγόραζε ο «τρελάκιας» Βατούτιν σωρηδόν, ο Ντε Κολό πάντοτε έβγαινε μπροστά. Κατά τη διάρκεια εκείνης της πενταετίας που τον «εκτόξευσε» στην ΤΣΣΚΑ, στέφθηκε δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης (το 2016 και το 2019). Το 2016, ο ίδιος τα πήρε.. όλα.
Φωτογραφήθηκε στο τέλος της σεζόν με την βαρύτιμη κούπα, το βραβείο του MVP του Final Four και εκείνο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής διάρκειας της EuroLeague. Παράλληλα, το ίδιο έτος, αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ σε όλη την Ευρώπη, ενώ ήταν και ο MVP της ρωσικής λίγκας. Αναμφίβολα η κορυφαία σεζόν ανά τα χρόνια της παραγωγικότατης παρουσίας του στη Μόσχα. Αποχαιρέτησε την ομάδα της καρδιάς του με τη δεύτερη ευρωπαϊκή κούπα της καριέρας του και την πέμπτη εγχώρια κατάκτηση της VTB. Έφυγε ως θρύλος απ' την ΤΣΣΚΑ και χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά, έκανε δεκτή τη μόνη πρόταση που υπήρχε τότε για εκείνον στο τραπέζι, η οποία θα μπορούσε να τον στείλει ξανά στην κορυφή. Σε κλαμπ ανάλογου μεγέθους και οικονομικής... διαύγειας δηλαδή.
Το καλοκαίρι του 2019, ο Ντε Κολό μετακόμισε στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στον πάγκο της Φενέρμπαχτσε καθόταν ο Ομπράντοβιτς που με το που τον αντίκρισε, είδε στα μάτια του μία παρόμοια... έκδοση του αγαπημένου του Δημήτρη Διαμαντίδη. Οι καλές εποχές των Πρωταθλητών Ευρώπης του 2017 είχαν περάσει ανεπιστρεπτί όμως και πέραν των Σλούκα, Βέσελι, Ντατόμε, «μεγάλα» ονόματα στις τάξεις τους δεν υπήρχαν. Ο Γάλλος έκανε όχι ένα, αλλά πολλά παραπάνω βήματα μπροστά ώστε να υπερκαλύψει το φευγιό των σούπερ σταρ που το καλοκαίρι εκείνο έψαξαν νέα «στέγη», αλλά οι 16 πόντοι μέσο όρο που συγκέντρωνε ουσιαστικά δεν καταγράφηκαν πουθενά, διότι η σεζόν διακόπηκε λόγω της πανδημίας. Σταθερά παραγωγικός και εντυπωσιακός μεν, άτυχος λόγω των αλλαγών στο προπονητικό κομμάτι που προέκυπταν τα επόμενα χρόνια δε. Κατά την παρουσία του στην τουρκική ομάδα, ο Ντε Κολό δεν «σκαρφάλωσε» σε κάποια αξιοζήλευτη κορυφή. Έκανε αισθητή την παρουσία του, αλλά ανταμείφθηκε μόνο... εγχώρια. Χώρισε τους δρόμους του με τη Φενέρ τη θερινή περίοδο του 2022 κι έπειτα του προσέφερε δουλειά η μία απ' τις τρεις ομάδες της EuroLeague που εδρεύουν στην πατρίδα του.
Ο επαναπατρισμός, η λάμψη του... γεροΝάντο και μία τελευταία ευκαιρία
Με τη Βιλερμπάν ήταν σα να λέμε καταδικασμένος να φυτοζωεί. Ο ίδιος τη στήριξε όσο μπορούσε μέχρι την αγωνιστική περίοδο 2025-26, αλλά ο Τόνι Πάρκερ ποτέ δεν είχε σκοπό να επενδύσει και το κλαμπ απ' τη Λυών, όπως συμβαίνει ακόμη και μέχρι σήμερα, υπάρχει για να... υπάρχει στην κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα. Με τον καιρό, ο Ντε Κολό συνέχισε να σπάει ρεκόρ φορώντας τη φανέλα της ASVEL, καθώς ξεπέρασε τον Νίκο Γκάλη κι έγινε ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις του μπάσκετ. Ένας αθλητής τέτοιου μεγέθους, ποτέ δεν ξέχασε το μπάσκετ. Ζούσε για αυτό, αλλά το επίπεδο στην EuroLeague όλο κι ανέβαινε, όσο εκείνος μεγάλωνε...
Πίσω στο... σήμερα, έχει την τελευταία του ευκαιρία να κλείσει με τον ιδανικότερο δυνατό τρόπο μία «ολόχρυση» καριέρα. Να προσθέσει στο βιογραφικό του έναν, ή και δύο ακόμη τίτλους. Η Φενέρμπαχτσε τον επανέφερε στο ρόστερ της μετά από εντολή του head coach Σαρούνας Γιασικεβίτσιους τον Ιανουάριο του 2026. Καθοδηγώντας με την εμπειρία του τον Τάκερ, τον Μπόλντουιν και τους υπόλοιπους παικταράδες της ομάδας, ίσως πράγματι «κλείσει» το επαγγελματικό του κεφάλαιο προσθέτοντας στο βιογραφικό του ένα τρίτο ευρωπαϊκό αστέρι. Η εν ενεργεία Πρωταθλήτρια Ευρώπης βρίσκεται σε τροχιά πλεονεκτήματος έδρας, λίγες ημέρες πριν την έναρξη των φετινών Playoffs. Ο ίδιος αναμένεται σε λιγότερο από δύο εβδομάδες να πατήσει ξανά παρκέ και να πάρει τις ευθύνες που του αναλογούν, ως ο πιο «μπαρουτοκαπνισμένος» του συνόλου μετά τον προπονητή του!
Με την Εθνική Γαλλίας, ο Νάντο Ντε Κολό έχει... χωρίσει τα τσανάκια του. Έξι μετάλλια εκ των οποίων τα τρία ασημένια, κοσμούν το παλμαρέ του και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους δεκάδες θρύλους που έχει «βγάλει» το μπάσκετ των «τρικολόρ». Δεν υπήρξε σταθμός, τον οποίο να μην έκανε ομορφότερο. Μία ευγενική φυσιογνωμία εκτός παρκέ, ένας πεινασμένος «λύκος» εντός των τεσσάρων γραμμών. Συμπαίκτες, προπονητές, παράγοντες, όλοι τον λάτρεψαν. Υπηρέτησε το μπάσκετ επί 20 χρόνια, το ανέβασε πολλά επίπεδα πάνω κι αυτό τον... αντάμειψε, κάνοντάς τον πάμπλουτο.
Νούμερα, προσωπικές διακρίσεις και κούπες του Νάντο Ντε Κολό
- Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συγκεντρώνει 14.7 πόντους (54.4% στα δίποντα, 41.1% στα τρίποντα), 2.6 ριμπάουντ, 3.7 ασίστ και 1.1 κλέψιμο μέσο όρο, σε 24'21'' συμμετοχής
- Είναι ο πιο εύστοχος εκτελεστής βολών στην ιστορία της EuroLeague με ποσοστό της τάξης του 93.5%
- Τους περισσότερους πόντους στην καριέρα του, τους έβαλε στις 17 Οκτωβρίου του 2019 κόντρα στην Μπασκόνια. Πέτυχε 39, ενώ ήταν η μέρα που σημείωσε και τους πιο πολλούς βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης (44 μονάδες) από κάθε άλλο παιχνίδι του. Εκείνο το βράδυ, με 12 τρίποντα έσπασε και το προσωπικό του σχετικό ρεκόρ
- Τα εννέα ριμπάουντ που πήρε στις 3 Νοεμβρίου του 2016 απέναντι στον Ολυμπιακό, ήταν τα πιο πολλά που έχει μαζέψει ποτέ σε αγώνα
- Οι 11 ασίστ που έδωσε κόντρα στην Φενέρ τον Μάρτη του 2025, ήταν οι περισσότερές του σε αναμέτρηση
- Είχε έξι κλεψίματα στις 16 Δεκεμβρίου του 2021. Ποτέ άλλοτε δεν είχε καταγράψει τέτοιο νούμερο. Θύματά του, ξανά οι παίκτες της Μπασκόνια
- Αν και τα μπλοκ δεν ήταν ποτέ το φόρτε του, είχε δύο στις 4 Νοεμβρίου του 2021 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας
- Τον Γενάρη του 2019, έβαλε κόντρα στην Μπάρτσα τα επτά τρίποντα που ακόμα αποτελούν ρεκόρ για τον ίδιο
- Στις 27 Δεκεμβρίου του 2019, ευστόχησε σε 16 ελεύθερες βολές μέσα σε 40', σε αγώνα απέναντι στην Μπαρτσελόνα
- X2 πρωταθλητής Ευρώπης (2016, 2019)
- EuroLeague MVP (2016)
- EuroLeague Final Four MVP (2016)
- X3 μέλος της πρώτης καλύτερης πεντάδας της EuroLeague (2016–2018)
- X3 μέλος της δεύτερης κορυφαίας πεντάδας της EuroLeague (2015, 2019, 2021)
- Πρώτος σκόρερ της EuroLeague (2016)
- Μέλος της ομάδας με τους πολυτιμότερους αθλητές της EuroLeague της δεκαετίας 2010-2020
- EuroLeague 25th Anniversary Team (2025)
- Πρωταθλητής του EuroCup (2010)
- Μέλος της κορυφαίας πεντάδας του EuroCup (2010)
- Πρωταθλητής της τουρκικής λίγκας (2022)
- Χ2 Πρωταθλητής του τουρκικού σούπερ καπ (2020, 2026)
- X5 Πρωταθλητής της ρωσικής λίγκας (2015–2019)
- Χ3 MVP της ρωσικής λίγκας (2015, 2016, 2018)
- Χ5 μέλος της κορυφαίας πεντάδας της ρωσικής λίγκας (2015–2019)
- MVP των Playoffs της ρωσικής λίγκας (2017)
- Εισαγωγή στο Hall of Fame της ρωσικής λίγκας (2021)
- X5 κάτοχος του Gomelsky Cup (2014–2016, 2018, 2019)
- Χ2 Κορυφαίος Γάλλος παίκτης της σεζόν (2015, 2016)
- Χ2 νικητής του LNB Pro A Leaders Cup (2008, 2023)
- MVP του LNB Pro A (2008)
- MVP του Κυπέλλου Γαλλίας (2023)
- LNB Pro A Most: Πιο βελτιωμένος παίκτης της χρονιάς (2008)
- MVP στο LNB Pro A Leaders Cup (2008)
- Κάτοχος ασημένιου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024
- Kάτοχος ασημένιου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2020
- Kάτοχος χρυσού μεταλλίου στο EuroBasket του 2013
- Κάτοχος ασημένιου μεταλλίου στο EuroBasket του 2011
- Κάτοχος χάλκινου μεταλλίου στο MundoBasket του 2019
