Οι αντίθετοι βίοι, η σημασία του αουτσάιντερ και το μάθημα

Από την αρχή της σεζόν, Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έχουν αγωνιστεί την ίδια εβδομάδα στις 25 από τις 26 αγωνιστικές της Ευρωλίγκας…

Σε αυτές 12 φορές έχουν νικήσει και οι δύο…

Αλλες 13 φορές έχει νικήσει ο ένας από τους δύο…

Και σε τρεις περιπτώσεις έχουν ηττηθεί και οι δύο…

Και η ελληνική επικράτεια διχάζεται, καθώς το καλό μομέντουμ το ενός, με ένα δεισιδαιμονικά ανεξήγητο τρόπο, συνδυάζεται με κάποια μικρή ή μεγαλύτερη λακκούβα του άλλου.

Μετά το 4-3 των επτά πρώτων αγωνιστικών, η σεζόν μοιάζει σαν να κάνει η μοίρα τα δικά της παιχνίδια στην πλάτη των δύο εκπροσώπων της Ελλάδας στην Ευρωλίγκα, μοιράζοντας σχεδόν ισόποσα στιγμές ανάτασης και αισιοδοξίας, αλλά ποτέ ταυτόχρονα και στους δύο.

Ο Παναθηναϊκός συνέχισε με ένα 2 σερί ηττών και μία νίκη, τη στιγμή που ο Ολυμπιακός ολοκλήρωνε ένα σερί 3-0 μέχρι τη 10η αγωνιστική.

View this post on Instagram

A post shared by Athletiko (@athletiko.gr)

Η σκυτάλη της χαράς πέρασε στο Πράσινο οικοσύστημα καθώς ακολούθησαν 7 νίκες του Παναθηναϊκού με ρεκόρ 7-1 την ίδια ώρα που η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έπεφτε στη μεγαλύτερη έως τώρα δίνη της χρονιάς με ρεκόρ 3-4, ένα αναβληθέν με τη Φενέρ λόγω των βροχών και πολλή γκρίνια τριγύρω.

Ελα όμως, που έχει ο καιρός και η Ευρωλίγκα γυρίσματα… Ξαφνικά, κι εκεί που φαινόταν ότι ο Παναθηναϊκός, στη μάχη των συναισθημάτων, είναι ισχυρός καβαλάρης, η μία ξαφνική κατηφόρα, άλλαξε και πάλι τα δεδομένα….

Τη 18η αγωνιστική νίκησαν και οι δύο κι έκτοτε, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε σε μία απρόσμενα προβληματική και δύσκολη κατάσταση, τη στιγμή που ο Ολυμπιακός έκανε ένα κρεσέντο απαντώντας στο 4-4 της ομάδας του Αταμάν με ένα 6-2 δικό του.

Λες και η μοίρα κάνει παιχνίδια ανθεκτικότητας και ψυχολογικής ετοιμότητας απέναντι στην πίεση, στους δυο αιώνιους.

Για να φτάσουμε στην 26η αγωνιστική, όπου ο Παναθηναϊκός νίκησε τη Ρεάλ, σε ένα ματς που ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ διέβλεψε και όλα τα στοιχεία ενός turning point, ενώ ο Ολυμπιακός έχασε στο Ντουμπάι.

Ηταν η 13η φορά σε 25 αγωνιστικές που νίκησε ο ένας από τους δύο. Δεν τις λες και λίγες.

Κι αν μέχρι τώρα η διαδρομή αμφότερων δείχνει ότι σχεδόν ποτέ μοιράζονται τα ίδια συναιθήματα (με εξαίρεση τις 7 πρώτες αγωνιστικές), η νίκη του Παναθηναϊκού συγκεντρώνει όντως όλα αυτά τα χαρακτηριστικά για να γίνει το turning point που χρειάζεται, στον Ολυμπιακό, δεν υπάρχει ένδειξη ότι μπορεί να παρασυρθεί σε μία κατηφόρα χωρίς ορατό finish.

Κι αν πρέπει να κρατήσει κάτι ο Παναθηναϊκός από την τεράστια νίκη του κόντρα στη Ρεάλ είναι τούτο:

Να παίζει κάθε ματς από εδώ και πέρα σαν από αυτό να κρίνεται η ίδια η ζωή του. Οπως -μάλλον- ένιωθε κάθε παίκτης που πατούσε στο glass floor στη μάχη επιβίωσης με τους Μαδριλενους.

και…

- Αυτή την εικόνα… Που αποκαλύπτει τα πάντα για το παρελθόν και για το μέλλον του προπέρσινων πρωταθλητών Ευρώπης.

Μία εικόνα που είναι βουβή, αλλά τόσο ισχυρή…

Μετά από 4 μήνες και κάτι μήνες δράσης, 26 αγωνιστικές και ένα roller coaster συναισθημάτων, δε μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου πότε ήταν η τελευταία φορά που ο Κώστας Σλούκας (ή οποιοσδήποτε γκαρντ) έβαλε το κορμί του τόσο δυνατά, τόσο αποφασιστικά για να σταματήσει, ερχόμενος σε βοήθεια, τον roller μετά από ένα pick n roll. Μπορεί και να μην έχει ξανασυμβεί ποτέ. Απόντος του Ναν, οι συμπαίκτες του ήξεραν ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος… Η άμυνα! Και μπορεί να έγιναν πολλά λάθη, ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση του post up παιχνιδιού του Λάιλς που σε θέση “4” προκάλεσε πολλές αναταραχές αναδεικνύοντας μία έλλειψη ετοιμότητας στις βοήθειες που έρχονταν από τον “5”, αλλά αυτό διορθώνεται. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι οι παίκτες του Αταμαν “δάγκωσαν”, υπό συνθήκες τεράστια πίεσης και αμφισβήτησης, σε μία χρονική στιγμή που η νίκη ήταν μονόδρομος και με το ματς να κυλάει με ένα συγκεκριμένο τρόπο, που έστελνε το μήνυμα ότι ο Παναθηναϊκός ήταν το αουτσάιντερ. Και ως αουτσάιντερ νίκησε.

Οι πράσινοι οφείλουν να ξαναγίνουν φαβορί… Αλλά στο σημείο που βρίσκονται, πρέπει σε κάθε αναμέτρηση, μέχρι να ξαναπατήσουν γερά στα πόδια τους, να αισθάνονται σαν αουτσάιντερ. Και όταν μπουν στη ρότα, κάνουν μεγάλες νίκες. επαναφέρουν το “No Retreat, No Surrender” που τους καθόριζε ως οντότητα (ειδικά στο δεύτερο μισό της πρώτης χρονιάς του Αταμαν που κατέληξε στο τρόπαιο), τότε θα ξαναγίνουν φαβορί (μαζί φυσικά με άλλες ομάδες και όχι μόνοι τους).

Από την άλλη πλευρά, σχετικά με τον Ολυμπιακό, σε μία πρόσφατη εκπομπή “Euroleague by night” αναρωτιόμουν φωναχτά πως θα αντιδράσει, όταν ξαναβρεθεί μπροστά του μία ομάδα που θα αμυνθεί όπως η Μονακό, η Φενέρ του Ιτούδη και η Χάποελ. Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, ήρθε ο Γιούριτσα Γκόλεματς με τον στρατιώτη Ντάνγκουμπιτς που κυνηγούσε τον Βεζένκοφ ακόμα και στην τουαλέτα (τον κράτησε στους 12π.), να τον περάσει από ένα πάρα πολύ χρήσιμο τεστ. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν ανταποκρίθηκε και το μήνυμα που παρελήφθη είναι εξαιρετικά χρήσιμο.

View this post on Instagram

A post shared by Athletiko (@athletiko.gr)

Ο Ολυμπιακός έχει βρει τον δρόμο του και δύσκολα θα παρεκκλίνει αυτού, αλλά ουδέν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Γιατί δεν είναι.

Κι όταν ο Γκόλεματς έλεγε ότι “Ξέρουμε τα πάντα για τον αντίπαλό μας” το εννοούσε. Πέραν της επίθεσης όμως, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ηττήθηκε στην άμυνά του. Το Ντουμπάι, έχοντας διαβάσει άριστα τις αντιμετωπίσεις του PNR που συνηθίζει ο κόουτς Μπαρτζώκας χτύπησε εκεί που έπρεπε. Επιδίωκε τα iso με πιο αδύναμους σε αμυντικά χαρακτηριστικά παίκτες, τους οποίους ταλαιπώρησαν και ο Ράιτ και ο Μπέικον, στις συνεργασίες που με βάση την αρχική διάταξή τους, έδιναν στον Καμπενγκέλε ευκαιρίες να προκαλέσει πλήγματα και στους υπόλοιπους να βρουν spot up, στο ανοιχτό γήπεδο.

Οι γηπεδούχοι είχαν 17 πόντους στον αιφνιδιασμό (8 ο Ολυμπιακός) και 21 από λάθη του αντιπάλου τους (έναντι 17). Και οι δύο είναι πολύ υψηλοί αριθμοί.

Τώρα ο Ολυμπιακός υποδέχεται τη Βίρτους και ο Παναθηναϊκός ταξιδεύει στο Βελιγράδι σε ένα ματς που απέχει πολύ από τον χαρακτηρισμό “εύκολο”. Κάθε άλλο. Και για τις δύο ομάδες μας, η σεζόν τώρα αρχίζει.