Το έχει ξανακάνει ο ΠΑΟΚ: Οι έξι τελικοί και οι δύο ευρωπαϊκές κορυφές

Ο ΠΑΟΚ άντεξε μέσα στην «καυτή» έδρα της Μούρθια, διασφάλισε το προβάδισμα που είχε εξασφαλίσει στον πρώτο αγώνα στη Θεσσαλονίκη και για δεύτερη σερί χρονιά κλείδωσε την παρουσία του στους τελικούς του FIBA Europe Cup!

Αυτός μάλιστα θα είναι ο έκτος της ιστορίας του! Η... μοίρα το θέλησε έτσι ώστε να πρέπει να αντιμετωπίσει ξανά την ίδια ομάδα με πέρσι, τη Μπιλμπάο. 

Ο ΠΑΟΚ έχει γράψει τη δική του ξεχωριστή ευρωπαϊκή ιστορία με κατακτήσεις, χαμένες ευκαιρίες και στιγμές που παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα. Η πιο «γεμάτη» περίοδος του συλλόγου ήρθε από το 1991 έως το 1996, όταν ο Δικέφαλος του Βορρά βρέθηκε τέσσερις φορές σε ευρωπαϊκούς τελικούς, κατέκτησε δύο τρόπαια και έφτασε μέχρι το Final Four της Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1993, επιβεβαιώνοντας την παρουσία του στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Η αρχή έγινε το 1991, όταν ο ΠΑΟΚ κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο της ιστορίας του, επικρατώντας της Σαραγόσα με 76-72 στη Γενεύη για το Κύπελλο Κυπελλούχων. Μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν ο Μπάνε Πρέλεβιτς με 31 πόντους, ενώ καθοριστική αποδείχθηκε και η συμβολή των Κεν Μπάρλοου και Νίκου Σταυρόπουλου. Ο τίτλος αυτός αποτέλεσε σημείο αναφοράς, καθώς ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός ελληνικής ομάδας μετά το 1968 και άνοιξε τον δρόμο για τις επιτυχίες που ακολούθησαν.

Έναν χρόνο αργότερα, το 1992, ο ΠΑΟΚ βρέθηκε ξανά στον τελικό της ίδιας διοργάνωσης, αυτή τη φορά απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στη Ναντ. Το παιχνίδι εξελίχθηκε σε «θρίλερ» με τον Πρέλεβιτς να ισοφαρίζει με ένα απίθανο τρίποντο λίγο πριν το τέλος. Ωστόσο, ένα λάθος του Παναγιώτη Φασούλα έδωσε την ευκαιρία στον Μπράουν να πετύχει buzzer beater, χαρίζοντας τη νίκη στους Ισπανούς και αφήνοντας τον ΠΑΟΚ με μια από τις πιο οδυνηρές ήττες της ιστορίας του.

Ανατριχίλα ακόμα προκαλεί το στιγμιότυπο με το κλάμα του Μπάνε, μετά τη λήξη της αναμέτρησης, με τον θρύλο του ΠΑΟΚ, ο οποίος σκόραρε 29 πόντους στο παιχνίδι, να ξαπλώνει στο παρκέ και να κλαίει με λυγμούς, σε μια από τις πιο δυνατές εικόνες στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ. Μια εικόνα και μια σκηνή που αποτύπωνε ανάγλυφα το τι σημαίνει ΠΑΟΚ, το τι είχε καταφέρει εκείνη η ένδοξη γενιά και το τι είναι ο Πρέλεβιτς για τον Δικέφαλο του Βορρά.

Το 1993 ο Δικέφαλος έφτασε στο Final Four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο ΣΕΦ ως πρωταθλητής Ελλάδας, δείχνοντας τη δυναμική του σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στον ημιτελικό απέναντι στην Μπενετόν του Τόνι Κούκοτς άγγιξε την πρόκριση στον τελικό, όμως ένα απρόσμενο σουτ του Μάσιμο Ιακοπίνι στο φινάλε οδήγησε σε οδυνηρό αποκλεισμό, σε μια ακόμη στιγμή που θα μπορούσε να είχε αλλάξει την ιστορία του συλλόγου.

Η απάντηση ήρθε το 1994, όταν ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς απέναντι στη Στεφανέλ Τριέστε. Η ομάδα του Σούλη Μαρκόπουλου επικράτησε τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Ιταλία, με τον Πρέλεβιτς να ηγείται και πάλι, οδηγώντας τον σύλλογο στον δεύτερο ευρωπαϊκό τίτλο του και επιβεβαιώνοντας τη σταθερότητά του στην κορυφή.

Ο κύκλος των μεγάλων ευρωπαϊκών στιγμών εκείνης της εποχής έκλεισε το 1996, όταν ο ΠΑΟΚ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων στη Βιτόρια, αλλά ηττήθηκε από την Ταουγκρές με 88-81. Ο Πρέλεβιτς σημείωσε 34 πόντους, ενώ οι νεαροί τότε Πέτζα Στογιάκοβιτς και Ευθύμης Ρεντζιάς έδειξαν το ταλέντο τους, όμως δεν κατάφεραν να αλλάξουν την έκβαση του ματς με αποτέλεσμα ο σύλλογος να μείνει χωρίς τρίτο τρόπαιο.

Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, το 2025, ο ΠΑΟΚ έφτασε ξανά μια... ανάσα από τον τίτλο, αυτή τη φορά στο FIBA Europe Cup. Αφού απέκλεισε τη Σολέ στα ημιτελικά με συνολική διαφορά ενός πόντου, αντιμετώπισε τη Μπιλμπάο στους τελικούς. Η ήττα με 72-65 στην Ισπανία άφησε ανοιχτούς λογαριασμούς, όμως στη ρεβάνς, παρά τη μεγάλη προσπάθεια και τη νίκη με 84-82, δεν κατάφερε να καλύψει τη διαφορά, χάνοντας την ευκαιρία να κατακτήσει τον τρίτο ευρωπαϊκό τίτλο της ιστορίας του.

Η ιστορία του ΠΑΟΚ στην Ευρώπη συνεχίζει να ισορροπεί ανάμεσα σε μεγάλες επιτυχίες και σε «what if» που ακόμη και σήμερα πονάνε τους φίλους της ομάδας, υπενθυμίζοντας πόσο κοντά έφτασε - και πόσο μπορεί ακόμα να φτάσει. Έχει μπροστά του ακόμη δύο ευκαιρίες για να ολοκληρώσει ό,τι δεν κατάφερε πέρσι και να πάρει «εκδίκηση» από την ίδια ομάδα.