Ομάδα που δεν την λυγίζει τίποτα...

Ένα ψυχοβγαλτικό 40λεπτο στη Sunel Arena που είχε τα πάντα και στο τέλος επεφύλασσε έναν θρίαμβο για την ΑΕΚ. Γράφει ο Χρήστος Τσάλτας.
H AEK - Πηγή: FIBA
H AEK - Πηγή: FIBA

Το βράδυ της Τετάρτης 28 Ιανουαρίου θα το θυμόμαστε για πολύ καιρό. Τις στιγμές που χάρισε η ΑΕΚ στον κόσμο της, στη Sunel Arena, δύσκολα μπορεί κάποιος να τις περιγράψει με λόγια. Ειδικά αν δεν έχει βρεθεί μέσα στο γήπεδο να ζήσει τον παλμό, την ένταση και το πάθος με το οποίο έζησε όλο το γήπεδο το παιχνίδι κόντρα στην Άλμπα Βερολίνου.

Ας ξεκινήσουμε λίγο διαφορετικά. Η Άλμπα Βερολίνου είναι ομάδα που κάλλιστα μπορεί να βρεθεί στο Final 4 του BCL. Καλοδουλεμένη ομάδα, με ρόλους, στόχευση και με παίκτες που μπορούν να βάλουν τα δύσκολα σουτ. Ο Τζακ Καγίλ είναι το next big thing του γερμανικού μπάσκετ, for a reason, που λένε και οι Αμερικανοί. Το απέδειξε ξεκάθαρα κόντρα στην ΑΕΚ, ξεδιπλώνοντας στο παρκέ τις αρετές του παιχνιδιού του.

Στο πλευρό του είχε παίκτες που υπηρετούσαν το πλάνο εξαιρετικά. Ο Χέρμανσον είναι παίκτης υψηλού επιπέδου, Ο Γουντ είναι παίκτης που μπορεί να «σκοτώσει« την αντίπαλη άμυνα με τα σουτ του, ο Αγκμπακόκο έχει πολύ καλές επαφές κοντά στο καλάθι, ο Ρόμπερτς είναι σύγχρονος ψηλός, εξόχως αθλητικός. Μια πολύ καλή και γεμάτη ομάδα με την υπογραφή του Πέδρο Κάγιες. Αξίζει να αναφέρουμε πως είναι η μοναδική ομάδα στη Γερμανία που έχει υποχρεώσει σε ήττα την Μπάγερν Μονάχου φέτος, έχοντας μπάτζετ που πλησιάζει στα 5 εκατ. ευρώ, όσον αφορά το ρόστερ της.

Θα αναρωτηθείτε γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά, για να δείξουμε πόσο σπουδαία ήταν η εμφάνιση και η νίκη της ΑΕΚ το βράδυ της Τετάρτης. Μια εμφάνιση-κατάθεση ψυχής στην τέταρτη περίοδο. Το επί μέρους 24-10 στο διάστημα αυτό, με τους Γερμανούς να κάνουν τη μία κακή προσπάθεια μετά την άλλη, ήταν αποτέλεσμα της τεράστιας θέλησης και επιμονής της ΑΕΚ στο πλάνο της. Μια ακόμα παράσταση με μαέστρο τον Ντράγκαν Σάκοτα, που στα 73 του χρόνια συνεχίζει να παραδίδει ελεύθερα μαθήματα προπονητικής, αποδεικνύοντας πως ένας εξαιρετικός προπονητής έχει τον τρόπο και την ικανότητα να ξεπερνάει κάθε πρόβλημα που βρίσκεται στον δρόμο του.

Η ΑΕΚ ουσιαστικά έπαιξε με 3 γκαρντ στην αναμέτρηση, με τις απουσίες των Νάναλι και Κατσίβελη να «πονάνε» το γκρουπ, αλλά και να φαίνονται κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο Φρανκ Μπάρτλεϊ για ακόμα μια φορά ξεπέρασε τον εαυτό του, πλέον αυτό έχει πάψει να είναι εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Ο Franky B κάνει μνημειώδη σεζόν, έχοντας πάρει την ηγεσία της ομάδας στα χέρια του, πάνω στο παρκέ.

Για ακόμα μια φορά ωστόσο οι πλέι μέικερ της ΑΕΚ ανταποκρίθηκαν εξαιρετικά. Φλιώνης και Λεκαβίτσιους έχουν αποδείξει πως έχουν «κολλήσει» και ο ένας συμπληρώνει τον άλλο. Και όταν χρειάζεται βάζουν μεγάλα σουτ. Ο «Λέκα» έβαλε ακόμα ένα μεγάλο τρίποντο στο τέλος της τρίτης περιόδου, ανάλογης σημασίας με το σουτ που είχε βάλει κόντρα στην Καρδίτσα. Λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.

Ο Γκρέι κοντά στο καλάθι έδωσε (και κέρδισε) πολλές μάχες, ως συνήθως. Όταν παίζει με τον κόσμο στο πλευρό του είναι σαν να έχει επιπλέον ώθηση, πατάει πιο γερά στα πόδια του και νιώθει ακόμα πιο άνετα. Στην αναμέτρηση της Sunel Arena τα πρόσωπα που ξεχώρισαν και άλλαξαν τις ισορροπίες ήταν δύο.

Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και Γκρεγκ Μπράουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως αμφότεροι είχαν το μεγαλύτερο +/- για την ομάδα τους. +18 ο ΒΧ, +16 ο Rambo. 

Ο πρώτος συνέχισε να βάζει μεγάλα σουτ και στο τελευταίο τρίλεπτο αποφάσισε να γίνει ο καλύτερος παίκτης του παρκέ. Το δικό του μεγάλο σουτ βάζει την ΑΕΚ μπροστά με 3, οι δικές του βολές «κλειδώνουν» το παιχνίδι, το δικό του τρίποντο at the buzzer γράφει το τελικό 88-80. Σε αυτό το διάστημα βάζει 10 υπερπολύτιμους πόντους και έστειλε... αδιάβαστη την άμυνα της Άλμπα.

Ο Μπράουν από την άλλη ήταν ο παίκτης που άλλαξε τον ρυθμό της ΑΕΚ στην άμυνα. Η ικανότητά του να παίζει στο 3, στο 4 και στο 5 δίνει μια διαφορετική δυναμική στο παιχνίδι της ομάδας. Κάτι που αποδείχθηκε. Πολύ γρήγορος και δυναμικός, με εκρηκτικό πρώτο πάτημα και με αίσθηση του παιχνιδιού. Προφανώς στο τακτικό κομμάτι θέλει ακόμα δουλειά, ωστόσο έχει στοιχεία που του επιτρέπουν να μεγαλουργήσει και απέναντι στην Άλμπα είδαμε μερικά εξ αυτών.

Το σημείο που έδειξε εν πολλοίς ωστόσο πού πάει το παιχνίδι ήρθε λίγο πριν από το τέλος. Με το σκορ στο 79-76 Γκρέι και Μπάρτλεϊ βούτηξαν στο παρκέ για να σώσου μια κατοχή. Μια φάση που ξεσήκωσε όλο το γήπεδο. Μια φάση πιο δυνατή και από καλάθι, που έδειχνε την αποφασιστικότητα στις κινήσεις των παικτών του Σάκοτα.

Η ΑΕΚ νίκησε την Άλμπα γιατί σε καμία στιγμή δεν συμβιβάστηκε με την ιδέα της ήττας. Ακόμα και όταν επί 34 λεπτά οι Γερμανοί έβαζαν το ένα contested σουτ πίσω από το άλλο και έχτιζαν ψυχολογία. Ακόμα και έτσι όμως η Ένωση έμεινε στο πλάνο της και την ώρα που έπρεπε ήταν αποφασιστική. Μια ομάδα που είχε τη σωστή νοοτροπία και στη Sunel Arena μοιάζει αλύγιστη, σε παιχνίδια τέτοιας σημασίας. Κάτι που είναι κομβικό για την πορεία της στο BCL.

Με το αποτέλεσμα αυτό φτιάχνει για τα καλά τον δρόμο της για τη δύσκολη συνέχεια. Διότι μπορεί να κάνει τα πράγματα ακόμα πιο απλά στα επόμενα δύο εκτός έδρας παιχνίδια με Τόφας και Καρδίτσα. Πλέον η Ένωση μπορεί να ορίζει μόνη τη μοίρα της στη συνέχεια του ομίλου, κάτι το οποίο «κέρδισε» μέσα από τη μεγάλη εμφάνισή της κόντρα στους Γερμανούς.

Πώς άλλωστε να λυγίσει, όταν έχει στο πλευρό της αυτή την στήριξη και τέτοια ενότητα; Ο κόσμος ήταν παρών για τα καλά και δημιούργησε ένα... καμίνι, η ομάδα ποδοσφαίρου με τους Ριμπάλτα-Νίκολιτς προεξάρχοντες μετέφερε την αύρα της και οι παίκτες του Σάκοτα έκαναν τη δουλειά στο παρκέ. Με τρόπο θρίλερ.

Αν δεν ήταν θρίλερ, όμως, δεν θα ήταν ΑΕΚ...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ