Ποιος είναι ο Τούρκος μπασκετμπολίτσας Ενές Καντέρ που δε θέλει να παίξει για τον Εργκίν Αταμάν
«Παρακολουθώ τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού και νομίζω ότι πριν λίγες μέρες έχασαν από μία από τις χειρότερες ομάδες στην Ελλάδα, σωστά; Και δυστυχώς, ακόμα και στη EuroLeague δεν τα πάνε και τόσο καλά. Μόλις απολύσουν αυτόν τον προπονητή, και άκουσα ότι υπάρχουν πολλές φήμες γι’ αυτό, θα ξεκινήσω να πηγαίνω στα παιχνίδια. Και στην πραγματικότητα, όχι όσο είναι αυτός προπονητής, αλλά ίσως μετά από αυτόν, ίσως θέλω να καθίσω και να συζητήσω με την ομάδα και με τον ιδιοκτήτη. Και το έχω πει σε κάθε συνέντευξη που έδωσα: Θέλω να παίξω μια μέρα για τον Παναθηναϊκό. Και είμαι ακόμα 32, 33 ετών, είμαι νέος, είμαι υγιής. Ναι, μπορώ να παίξω για αυτούς, αλλά όχι μέχρι να απολυθεί ο Αταμάν».
Αυτή η δήλωση ανήκει στον Ένες Καντέρ. Πολύπειρο Τούρκο μπασκετμπολίστα, ο οποίος επί σειρά ετών έχει περάσει στο NBA πολύ παραγωγικά χρόνια. Με μια μακρά και σπουδαιά καριέρα στα παρκέ της άλλης πλευράς του Ατλαντικού. Ένας αθλητής ο οποίος, δεν έχει κρύψει ποτέ την αγάπη του για τον Παναθηναϊκό, όπως επίσης και τα αντικαθεστωτικά αισθήματά του για την πατρίδα του. Για ποιον λόγο δε θέλει να παίξει υπό τις οδηγίες του Εργκίν Αταμάν; Και γιατί το τόνισε αυτό, στην παρουσίαση βιβλίου του στην Αθήνα;
Ακτιβιστής και Εχθρός του Τουρκικού κράτους
Πολλά είναι αυτά που θα μπορούσαμε να πούμε για τον Ένες Καντέρ. Τόσο για την καριέρα του, όσο επίσης και για τον ακτιβιστή Καντέρ. Γεννήθηκε στην Ελβετία από Κούρδους γονείς και μικρός μετακόμισε στην Τουρκία. Έως και την εφηβεία του παρέμεινε εκεί, μέχρι να πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να παίξει μπάσκετ. Από το 2011, μέχρι και το 2022, αγωνιζόταν στο NBA, έχοντας περάσει κατά σειρά από Γιούτα Τζαζ, Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, Νιου Γιορκ Νικς, Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, Μπόστον Σέλτικς, ξανά Μπλέιζερς και ξανά Σέλτικς. Από το 2022, παραμένει ανενεργός μπασκετικά και πολύ ενεργός πολιτικά.
Ωστόσο, υπάρχει και η άλλη πλευρά του. Εκείνη του ακτιβιστή Καντέρ. Ο οποίος έχει μιλήσει δημόσια σε δεκάδες περιστάσεις για το καθεστώς της Τουρκίας, όντας καταγγελτικός για τον πρόεδρο της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο χαρακτηρίζει ως δικτάτορα και δολοφόνο! Μάλιστα, από το 2017, λόγω της αντικαθεστωτικής του ρητορικής και δράσης σε όλο τον πλανήτη, έχει χαρακτηριστεί ως εθνικός εχθρός της γείτονας χώρας και δεν έχει δικαίωμα να εισέλθει στην Τουρκία. Και αυτό είναι το λιγότερο που κλήθηκε να αντιμετωπίσει.
Νεαρότερος είχε συνδεθεί με τον Φετουλάχ Γκιουλέν και μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία το 2016, χαρακτήρισε τον Ερντογάν ως τη σύγχρονη εκδοχή του Χίτλερ. Ο πατέρας του Καντέρ, ο οποίος παρέμεινε στην Τουρκία, το 2018 απολύθηκε από τη δουλειά του ως καθηγητής πανεπιστημιού και συνελήφθη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Και από εκεί ξεκίνησε ένας ψυχολογικός πόλεμος στον διεθνή μπασκετμπολίστα από την πατρίδα του.
Δεν μπορούσε καν να επικοινωνήσει με την οικογένειά του, καθώς είχε φόβο πως θα τους θέσει σε κίνδυνο. Μάλιστα, η Τουρκία τον χαρακτήρισε ως εγκληματία ο οποίος είναι παγκόσμιος κίνδυνος και όχι μόνο εγχώριος, στέλνοντας ένταλμα σύλληψής του στην Ιντερπόλ, με στόχο φυσικά να τον φέρουν πίσω στη χώρα και να φυλακιστεί. Η διεθνής αστυνομία, ποτέ δεν εκτέλεσε το ένταλμα και με την υποστήριξη μελών της Γερουσίας των ΗΠΑ, ο Καντέρ δεν είχε κάποιο άλλο πρόβλημα με σύλληψη.
Οι απειλές στη ζωή του, ήταν συχνό φαινόμενο και για αυτόν τον λόγο είχε ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με το FBI, με στόχο όποτε νιώσει κίνδυνο να μπορέσει απευθείας να τους τηλεφωνήσει και άνθρωποι της ασφάλειας να σπεύσουν κοντά του. Και για αυτόν τον λόγο, είχε αρκετά χρόνια να ταξιδέψει στην Ευρώπη, φοβούμενος κάποια απόπειρα εναντίον του.
Δεκάδες ακόμα πράγματα θα μπορούσαν να ειπωθούν τόσο για τις ανθρωπιστικές, όσο και τις ακτιβιστικές ενέργειες του Καντέρ, ο οποίος μιλάει ανοιχτά σε κάθε περίσταση ανθρώπινης καταπίεσης. Είναι υπέρμαχος κάθε ανθρωπίνου δικαιωμάτος και δε σταματάει να υπερασπίζεται καμία μειονότητα. Ο «πόλεμός» του με τον Ερντογάν, ήταν και ο λόγος για τον οποίον όπως τόνισε, δε θα έπαιζε τώρα στον Παναθηναϊκό. Όχι επειδή ο Αταμάν έχει κάποια κόντρα μαζί του ή επειδή δεν τον εκτιμάει προπονητικά, αλλά επειδή είναι Ομοσπονδιακός προπονητής στην Τουρκία και αντιπροσωπεύει, όλα όσα εκείνα έχει αφήσει πίσω του ο Καντέρ σχεδόν 15 χρόνια και θέλει να ξεχάσει.
