Πριν χρόνια δοκιμάστηκε στον Ολυμπιακό, τώρα κοστίζει 120 εκατ. ευρώ: Η συγκλονιστική ιστορία του Ντιομαντέ
Ο 19χρονος Γιαν Ντιομαντέ θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα wonderkid του πλανήτη, η Λίβερπουλ τον θέλει «σαν τρελή», όμως κάποτε είχε δοκιμαστεί στον Ολυμπιακό!
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Έχοντας να διαχειριστεί την αποχώρηση του Μοχάμεντ Σαλάχ, η Λίβερπουλ έχει πλέον στρέψει το ενδιαφέρον της στην απόκτηση ενός εξτρέμ, ικανού να «μπει στα παπούτσια» του Αιγύπτιου «βασιλιά», ο οποίος τα εννέα χρόνια παρουσίας του στο «Anfield» έκανε... πράγματα και θαύματα.
Όπως φημολογείται ο νούμερο ένα στόχος των «κόκκινων» για την ενίσχυση των άκρων της επίθεσης είναι ο Γιαν Ντιομαντέ, ο 19χρονος εξτρέμ της Λειψία, ο οποίος εντυπωσίασε την περσινή σεζόν με τους «ταύρους» στην Bundesliga, ενώ παράλληλα έχει κάνει εντυπωσιακή εκκίνηση και στο Μουντιάλ με τη φανέλα της Ακτής Ελεφαντοστού. Πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που αρκετοί ποδοσφαιρόφιλοι γνωρίζουν από το «ξεπέταγμά» του στην Λειψία, όμως ελάχιστοι γνώριζαν ότι έχει περάσει κι από τον Ολυμπιακό!
Όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε ένα μακροσκελές γράμμα που αναρτήθηκε στο «The Player's Tribune» κι αναφερόταν στην αδικοχαμένη αδερφή του, Ροξάν, η οποία έφυγε από τη ζωή όταν ήταν μόλις 15 ετών, ο Ντιομαντέ πριν λίγα χρόνια είχε κάνει δοκιμαστικό στον Ολυμπιακό, χωρίς όμως να προχωράει η μεταγραφή του τότε στους «ερυθρολεύκους».
Σε ένα κομμάτι από το συγκλονιστικό γράμμα προς την αποθανούσα αδερφή του, ο Ντιομαντέ αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Θυμάσαι όταν με πήραν για δοκιμή στην Μπόρνμουθ; Στην Τσέλσι, στη Ρέιντζερς, στον Ολυμπιακό, στην Κρίσταλ Πάλας; Ο Έζε και ο Ολίσε ήρθαν μάλιστα προς το μέρος μου μετά από μία προπόνηση και μου είπαν: "Φίλε μικρέ, είσαι πολύ καλός". Αλλά και πάλι δεν με υπέγραψαν.
Ακόμα και οι δεύτερες ομάδες στο MLS δεν με ήθελαν. Δεν ήξερα καν γιατί. Ποτέ δεν μου έδωσαν έναν λόγο. Οι μεγάλοι χειρίζονταν τα πάντα. Με πήγαιναν συνέχεια σε όλη την Ευρώπη και όλοι συνέχιζαν να λένε όχι. Η βίζα μου έληξε. Το όνειρό μου τελείωσε. Με έστειλαν πίσω στην Αφρική και κλάψαμε μαζί».
Ο 19χρονος εξτρέμ μίλησε με λόγια καρδιάς για την απώλεια που σημάδεψε τη ζωή του, περιγράφοντας το τραγικό περιστατικό που στέρησε τη ζωή στην αδερφή του, όταν, όπως ανέφερε, κάποιος έριξε ουσία στο ποτό της και εκείνη δεν ξύπνησε ποτέ.
Μέσα από το γράμμα του, ο νεαρός ποδοσφαιριστής δεν στάθηκε μόνο στον πόνο της απώλειας, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αυτή η πληγή έγινε κομμάτι της διαδρομής του. Μια διαδρομή που τον έφερε σήμερα στο υψηλότερο επίπεδο, να αγωνίζεται σε Παγκόσμιο Κύπελλο και να τραβά πάνω του τα βλέμματα με την ποιότητά του. Σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα, η Λίβερπουλ είναι έτοιμη να δαπανήσει μέχρι και 120 εκατομμύρια ευρώ για να τον κάνει δικό της από την Λειψία, δείγμα του εξαιρετικού ταλέντου που διαθέτει.
Την σεζόν που ολοκληρώθηκε σε συλλογικό επίπεδο ο Ντιομαντέ κατέγραψε 36 συμμετοχές, έχοντας παράλληλα 13 γκολ και 10 ασίστ, δηλαδή μία συνεισφορά σε γκολ ανά 210 λεπτά συμμετοχής στα συνολικά 2.724 λεπτά που αγωνίστηκε. Εξαιρετικό νούμερο για έναν ποδοσφαιριστή μόλις 19 ετών!
Το συγκλονιστικό γράμμα του Ντιομαντέ προς την αδερφή του:
«Αγαπημένη Ροξάν,
Θυμάσαι όταν κάποιος μου είχε αγοράσει μια ψεύτικη φανέλα της Γιουνάιτεντ και έγραψα από πίσω «Ronaldo 7» με μαύρο μαρκαδόρο;
Δεν ξέραμε τι θα πει πλούσιος ή φτωχός. Ξέραμε μόνο την ευτυχία.
Θυμάσαι τους 25 ανθρώπους που κοιμόντουσαν σε ένα σπίτι στο Αμπιτζάν; Η μαμά ήθελε να βλέπει τις σαπουνόπερές της. Όλοι οι άλλοι ήθελαν να βλέπουν ταινίες. Θυμάσαι πώς πάντα έκανα ότι κοιμόμουν και μετά πήγαινα στο δωμάτιο με την τηλεόραση μετά τα μεσάνυχτα; Έβαζα την τηλεόραση πολύ χαμηλά. Μόλις στις δύο μπάρες έντασης. Έβλεπα ποδόσφαιρο στο σκοτάδι και ονειρευόμουν.
Θυμάσαι όταν οι μεγάλοι με έβλεπαν να παίζω ποδόσφαιρο στο χώμα και μου έβγαλαν το παρατσούκλι «Ρομπέρτο Κάρλος» επειδή σούταρα τόσο δυνατά; Και θυμάσαι πόσο κρυφά θύμωνα γι’ αυτό, επειδή το είδωλό μου ήταν ο CR7;
Θυμάσαι όταν πήγα να παίξω τόσο μακριά από το σπίτι; Ήμουν 9 ετών. Στην Inter Foot Sud Comoé, κοντά στα σύνορα με την Γκάνα. Ένα μικρό παιδί μόνο του. Δεν ξέρω αν σου είπα ποτέ αυτή την ιστορία, αλλά εγώ και τα άλλα παιδιά πηγαίναμε στο χωριό και κλέβαμε πατάτες επειδή πεινούσαμε τόσο πολύ. Κάναμε «ληστεία τράπεζας». Δύο παιδιά αποσπούσαν την προσοχή του καταστηματάρχη και άλλα 18 παιδιά έτρεχαν έξω με δύο πατάτες. Δεν ήταν καν καλές. Αλλά είχαν απίστευτη γεύση. Χαχαχα. Ακόμα είναι το αγαπημένο μου φαγητό. Βραστές πατάτες με λίγο λάδι. Μου θυμίζουν εκείνες τις εποχές.
Θυμάσαι όταν πήρα τα πρώτα μου κανονικά ποδοσφαιρικά παπούτσια και κοιμόμουν μαζί τους; Μεγαλώνοντας, πάντα έπαιζα με εκείνα τα λευκά πλαστικά σανδάλια. Ακόμα κι όταν επιστρέφω τώρα στο σπίτι, ακόμη με αυτά παίζω. Είναι η παράδοσή μας.
Θυμάσαι όταν επέστρεφα στο σπίτι και έλεγες στους φίλους μου από τη γειτονιά: «Γιατί σταματήσατε την προπόνηση; Ο Γιαν δεν θα σας αγοράσει αυτοκίνητα. Πρέπει να συνεχίσετε να δουλεύετε».
Ήσουν 10 ετών και ήδη μάνατζέρ μου.
Θυμάσαι πώς καθόμασταν και ονειρευόμασταν ότι θα μετακομίζαμε στη Γαλλία; Πώς θα πηγαίναμε για ψώνια, θα παίρναμε το δικό μας διαμέρισμα και εγώ θα γινόμουν πλούσιος ποδοσφαιριστής, με αυτοκίνητα και μεγάλο σπίτι, και εσύ δεν θα έπρεπε να ανησυχείς για τίποτα. Ήσουν εκείνη που πάντα πίστευε ότι μπορούσα να γίνω ο επόμενος Κριστιάνο, όταν όλοι οι άλλοι γελούσαν.
Θυμάσαι όταν μετακόμισα στην Αμερική για το λύκειο στα 15 μου και μου έλειπε τόσο πολύ το σπίτι; Για μήνες δεν καταλάβαινα τι έλεγε κανείς. Με έβαλαν να κάθομαι δίπλα σε ένα παιδί από τη Γαλλία και εκείνος προσπαθούσε να μου μεταφράζει όλα όσα έλεγε ο καθηγητής. Θυμάσαι όταν σε πήρα τηλέφωνο και σου είπα: «Δεν θα το πιστέψεις, τα παιδιά εδώ τσακώνονται με τους καθηγητές».
Στην πατρίδα, ξέρεις ότι δεν θα τολμούσαμε ούτε να ανοιγοκλείσουμε τα μάτια μας μπροστά στους μεγαλύτερους.
Θυμάσαι όταν δεν μπορούσα να πιστέψω ότι τα παιδιά κάπνιζαν μετά το σχολείο;
Μου έλεγες ότι ακουγόταν σαν να ήμουν σε αμερικανική τηλεοπτική σειρά.
Θυμάσαι όταν με πήραν για δοκιμή στην Μπόρνμουθ; Στην Τσέλσι, στη Ρέιντζερς, στον Ολυμπιακό, στην Κρίσταλ Πάλας; Ο Έζε και ο Ολίσε ήρθαν μάλιστα προς το μέρος μου μετά από μία προπόνηση και μου είπαν: «Φίλε μικρέ, είσαι πολύ καλός».
Αλλά και πάλι δεν με υπέγραψαν.
Ακόμα και οι δεύτερες ομάδες στο MLS δεν με ήθελαν. Δεν ήξερα καν γιατί. Ποτέ δεν μου έδωσαν έναν λόγο. Οι μεγάλοι χειρίζονταν τα πάντα. Με πήγαιναν συνέχεια σε όλη την Ευρώπη και όλοι συνέχιζαν να λένε όχι.
Η βίζα μου έληξε. Το όνειρό μου τελείωσε. Με έστειλαν πίσω στην Αφρική και κλάψαμε μαζί.
Εσύ ήσουν εκείνη που δεν σταμάτησε ποτέ να πιστεύει. Λίγες εβδομάδες αργότερα υπέγραψα στη Λεγανές και κλάψαμε άλλα δάκρυα.
Αυτό ήταν τότε που ακόμη είχα συναισθήματα. Τώρα δεν νιώθω τίποτα. Είναι σαν να μην είμαι καν άνθρωπος. Από τότε που πέθανες, είμαι απλώς κενός.
Δεν νομίζω καν ότι δάκρυσα την ημέρα που μου είπαν ότι είχες φύγει. Ήμουν απλώς σε σοκ.
Ήταν λίγες εβδομάδες αφότου είχα κάνει το ντεμπούτο μου με τη Λεγανές. Ποιος κάνει ντεμπούτο στα 18 του απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης; Ήταν υπερβολικά τρελό. Ήταν όνειρο.
Και μετά έγινε εφιάλτης. Κάποιος με καλούσε συνέχεια από την πατρίδα. Είχα εκνευριστεί. Δεν καταλάβαινα γιατί με έπαιρναν συνέχεια τηλέφωνο.
Το σήκωσα και δεν προσπάθησαν καν να το μαλακώσουν. Ξέρεις πώς είναι στην πατρίδα. Χωρίς συναισθήματα. Απλώς…
«Η αδερφή σου έφυγε».
«Τι;»
«Πέθανε».
«Τι λες;»
«Κάποιος έριξε κάτι στο ποτό της σε ένα πάρτι και δεν ξύπνησε ποτέ. Έφυγε».
Ήσουν 15.
Δεν πήρα ποτέ απαντήσεις. Δεν ξέρω αν θέλω να μάθω το γιατί. Ίσως ήταν ζήλια. Ίσως είναι απλώς κάτι που συμβαίνει στη χώρα μας. Ίσως θα μπορούσα να σε είχα προστατεύσει. Δεν ξέρω.
Προσπαθώ να εμπιστευτώ το σχέδιο του Θεού. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω. Δεν προσπαθώ να ξεχάσω, γιατί ξέρω ότι δεν θα ξεχάσω. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να χρησιμοποιήσω τον πόνο για να δουλέψω πιο σκληρά και να κάνω όλα όσα ονειρευτήκαμε.
Το έγραψα αυτό επειδή δεν μπορώ να μιλήσω γι’ αυτό. Το έγραψα επειδή θέλω να ξέρεις ότι θα φροντίσω να συνεχίσεις να ζεις. Θα φροντίσω να μάθουν όλοι το όνομά σου. Όλος ο κόσμος.
Ό,τι κάνω σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου είναι για σένα.
Τόσα πολλά έχουν συμβεί από την τελευταία φορά που σε είδα… Δεν θα το πίστευες καν. Δεν ξέρω αν το πιστεύω εγώ.
Ξέρεις τι είναι τρελό; Μετά το ντεμπούτο μου απέναντι στη Μαδρίτη, αντάλλαξα πραγματικά φανέλες με τον Μπαπέ. Θυμάσαι όταν τον βλέπαμε στην τηλεόραση και έλεγες: «Μπαπέ; Ναι, είναι καλός. Αλλά ο αδερφός μου είναι καλύτερος».
Έκανα λάθος σε ένα πράγμα. Δεν θέλω να είμαι πλούσιος. Βλέπω τι κάνει αυτό στους ανθρώπους, ακόμη και στην οικογένεια. Όταν ήμουν στη Λεγανές, όλα όσα έβγαζα τα έστελνα στο σπίτι. Έφτασε στο σημείο να μη θέλω πια χρήματα. Ήταν απλώς ένα βάρος. Δεν σταμάτησαν ποτέ να ζητούν. Υποθέτω ότι νόμιζαν πως ήμουν ήδη εκατομμυριούχος. Δεν είχα καν διαμέρισμα. Έμενα στο προπονητικό κέντρο, σε ένα δωμάτιο χωρίς τηλεόραση. Μόνο ποδόσφαιρο και ύπνος, ποδόσφαιρο και ύπνος.
Δεν ήθελα μεγάλο σπίτι. Δεν ήθελα αυτοκίνητα. Ήθελα απλώς να τα δώσω όλα στο ποδόσφαιρο. Τα πάντα, για να δείξω στον κόσμο ότι η αδερφή μου είχε δίκιο…
Χα… θα το βρεις αστείο αυτό.
Όταν πήγα να παίξω στη RB Λειψίας, αργούσα πάντα. Εντάξει, όχι ακριβώς αργούσα. Ήμουν στην ώρα μου, κάτι που στη Γερμανία σημαίνει ότι έχεις αργήσει πολύ.
Οπότε ξέρεις ήδη τι έκανα μετά. Άρχισα να φτάνω 90 λεπτά νωρίτερα παντού. Ήμουν συνέχεια τόσο νωρίς, που τα παιδιά άρχισαν να με φωνάζουν «ο Γερμανός».
Πάντα πρέπει να το παρακάνω με όλα. Δεν έχω καθόλου χαλαρότητα. Το έλεγες πάντα αυτό.
Το γήπεδο είναι το μόνο μέρος όπου νιώθω πια σαν στο σπίτι μου. Είναι το μέρος όπου αισθάνομαι ήρεμος και μπορώ να σου μιλήσω. Μακάρι απλώς να ήσουν ακόμα εδώ, για να μπορώ να σου πω… Τα καταφέραμε.
Όλα όσα είπες βγήκαν αληθινά.
Φεύγουμε αύριο για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στ’ αλήθεια. Ο αδερφός σου θα παίξει για την Ακτή Ελεφαντοστού, όπως ο Ντρογκμπά, όπως ο Γιαγιά Τουρέ, όπως ο Ζερβινιό.
Δεν το βλέπω καν σαν παιχνίδι. Το βλέπω σαν σκηνή. Αυτή είναι η ευκαιρία μου να δείξω σε όλο τον κόσμο αυτό που εσύ έβλεπες σε μένα. Κάθε φορά που θα σκοράρω, θα φροντίζω να μαθαίνουν όλοι το όνομά σου. Θα φροντίσω να μη σε ξεχάσουν.
Πάντα έλεγες ότι μπορούσα να γίνω καλύτερος από τον Κριστιάνο. Αν τον δω εκεί, θα του πω ένα γεια για σένα.
Θα κάνω αυτό που προέβλεψες, το ορκίζομαι. Πριν καν αποκτήσω κανονικά παπούτσια, έλεγες σε όλους: «Ο αδερφός μου θα γίνει ο καλύτερος στον κόσμο».
Θα αποδείξω ότι είχες δίκιο, ή θα πεθάνω προσπαθώντας.
Ο αδερφός σου,
Γιαν».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
