Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του Μιρτσέα Λουτσέσκου - Η επιθυμία για τον τάφο και το συγκινητικό μήνυμα

Κατέληξε τη Μεγάλη Τρίτη (7/4) ο πατέρας του προπονητή του ΠΑΟΚ και πρώην προπονητής της Εθνικής Ομάδας ποδοσφαίρου της Ρουμανίας, Μιρτσέα Λουτσέσκου. 

Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η Ρουμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία εκφράζοντας την θλίψη της για τον θάνατο του «απόλυτου θρύλου». Ο 80χρονος έγραψε με «χρυσά γράμματα» το όνομά του στην ιστορία του αθλήματος, κατακτώντας τίτλους όπου και αν πήγε. 

Σύμφωνα με όσα αναφέρει η σελίδα «Fanatik.ro», η εξόδιος ακολουθία έχει προγραμματιστεί για το πρωί της Μ. Παρασκευής στον ναό του Αγίου Ελευθερίου και στην συνέχεια η ταφή θα γίνει στο Κοιμητήριο Μπέλου εκεί που βρίσκονται και οι τάφοι άλλων μεγάλων προσωπικοτήτων. Στην ταφή θα είναι παρόντα μόνο τα μέλη της οικογένειας του εκλιπόντος.

Οπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι Ρουμάνοι, ο Μιρτσέα Λουτσέσκου είχε επιλέξει πριν δέκα χρόνια τον τάφο στον οποίο θα ταφεί και στον οποίο κυριαρχεί η επιγραφή: «Τάξη, δόξα, πλούτος, όλα στη γη τελειώνουν, όποια ομορφιά κι αν υπάρχει, όλα φθείρονται και λιώνουν. Ζωντανά, πόσα έργα, μνημεία, καλές πράξεις αφήνεις πίσω σου».

Η καριέρα του Μιρτσέα Λουτσέσκου

Ο Μιρτσέα ξεκίνησε την προπονητή του καριέρα στην Κόρβινουλ το 1978, για να συνεχίσει στην εθνική Ρουμανίας, στην οποία θήτευσε αρχικά από το 1981 έως το 1986, με συμμετοχή και σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Ακολούθησε η Ντινάμο, η Πίζα, αλλά και η Μπρέσια, όπου παρέμεινε για 102 παιχνίδια.

Ο Λουτσέσκου συνέχισε στην Ιταλία μέχρι το 1996, όπου και βρέθηκε στην Ρετζιάνα. Επέστρεψε για λίγο στη χώρα του για την Ραπίντ Βουκουρεστίου, πριν να αναλάβει την Ίντερ την σεζόν 1998/99.

Ο θρυλικός Ρουμάνος προπονητής ανέλαβε την Γαλατάσαραϊ (2000), όπως και την Μπεσίκτας (89 παιχνίδια). Έγραψε ιστορία στην Σαχτάρ Ντόνετσκ, στην οποία βρέθηκε αππό το 2004 έως το 2016 με 573 παιχνίδια.

Το 2016 μετακόμισε στη Ρωσία για την Ζενίτ, ενώ από το 2017 έως το 2019 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής Τουρκίας. Στη συνέχεια έμεινε για 118 παιχνίδια στη Ντιναμό Κιέβου, ενώ η τελευταία του δουλειά ήταν στην εθνική Ρουμανίας (2024-2026).

Η τροπαιοθήκη του ήταν γεμάτη. Είχε κατακτήσει μεταξύ άλλων ένα Κύπελλο UEFA (Σαχτάρ – 2009), ένα UEFA Super Cup (Γαλατάσαραϊ 2000), εννέα πρωταθλήματα Ουκρανίας (Ντινάμο Κιέβου – Σαχτάρ), επτά Κύπελλα Ουκρανίας (Ντινάμο Κιέβου – Σαχτάρ), οκτώ Σούπερ Καπ Ουκρανίας (Ντινάμο Κιέβου – Σαχτάρ), δύο πρωταθλήματα Τουρκίας (Μπεσίκτας – Γαλατάσαραϊ) και δύο πρωταθλήματα Ρουμανίας (Ραπίντ – Ντινάμο).