Συγκλονίζει ο Μανώλης Μαυρομμάτης: «Τα χτυπήματα ήταν πολλά - Κάηκε το σπίτι μου και έχασα την γυναίκα μου»

Ήταν 18 Φεβρουαρίου του 2024 όταν το διαμέρισμα στο οποίο ο Μανώλης Μαυρομμάτης διέμενε με τη σύζυγό του, Ρένα Βενιέρη, στο Κολωνάκι, πήρε φωτιά.

Άμεσα και οι δύο μεταφέρθηκαν εσπευσμένα στο «Γ. Γεννηματάς» όπου διασωληνώθηκαν στη ΜΕΘ, δίνοντας τη δική τους μάχη προκειμένου να κρατηθούν στη ζωή. Όμως στα τέλη Μαΐου του ίδιου έτους, η σύζυγος του υπέστη ανακοπή και έφυγε από τη ζωή.

Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, ο δημοσιογράφος είναι έτοιμος να πάρει εξιτήριο από το κέντρο αποκατάστασης, όπου νοσηλευόταν. Ο 84χρονος το πρωί της Πέμπτης (15/01), μίλησε στην εκπομπή «Happy Day», με τον ίδιο να αναφέρεται στην κατάσταση της υγείας του, την απώλεια της συζύγου του, αλλά και την στήριξη που λαμβάνει από τον κόσμο τα τελευταία χρόνια.

«Βελτιώθηκε η κατάστασή μου σύμφωνα με τους γιατρούς, και τώρα πλέον μπαίνουμε στο τελικό στάδιο της αποκατάστασης για να δούμε πώς και πότε μπορώ να βγω από την κλινική. Δεν θα βγω άμεσα. Ψυχολογικά είμαι βελτιωμένος και οι γιατροί μου λένε ότι πάω καλά. Οι τελευταίες εξετάσεις λένε ότι λειτουργούν όλα κανονικά. Επομένως σε αυτό το κομμάτι οι γιατροί είναι αισιόδοξοι», δήλωσε αρχικά ο έμπειρος δημοσιογράφος.

Συνεχίζοντας: «Οικογένεια δεν υπάρχει. Έχασα τη γυναίκα μου. Ο γιος μου είναι στο Λονδίνο γιατί δουλεύει εκεί, άρα μόνο στο τηλέφωνο μιλάμε. Υπάρχει δύναμη ζωής. Όλο αυτό το διάστημα, οι επισκέψεις που δέχομαι ξεπερνούν κάθε προηγούμενο και είναι μεγάλη η ψυχική μου ικανοποίηση ότι δε με έχει ξεχάσει ούτε ο κόσμος, ούτε οι φίλοι και συνάδελφοι.

Ήταν το χτύπημα το ένα πίσω από το άλλο. Το σπίτι μου κάηκε, και έχασα τη γυναίκα μου, το σπουδαιότερο, σε αυτή την ιστορία. Ο ένας όροφος του σπιτιού δεν είναι κατοικήσιμος. Θα πρέπει να γίνει μια έρευνα για να δούμε τι λένε οι οικοδόμοι, αν μπορούμε να το φτιάξουμε. Ψάχνω και μια γυναίκα, τον κατάλληλο άνθρωπο, που θα δουλεύει ή όλο το 24ωρο ή 12ωρα, για να με προσέχει.

Ευχαριστώ πολύ για την αγάπη και η ηθική ικανοποίησή μου είναι ότι δε με έχουν ξεχάσει. Ήταν μια τραγωδία όταν χάνεις τον άνθρωπό σου που ζεις μαζί του 40 χρόνια», ολοκλήρωσε