«Τι κι αν γεμίσαμε πληγές βγήκαμε πάλι νικητές»

«Kατακτητές της κορυφής, με τη σημαία μας ψηλά», έγραψε ο Στέφανος Τάτσιος στο Athletiko, όμως ο Ολυμπιακός «γέμισε πληγές» πριν φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης. Ένα τραγούδι που αποτυπώνει στον απόλυτο βαθμό τα συναισθήματα λύπης και χαράς από τα οποία πέρασε ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια. 

Από τα δάκρυα του Φουρνιέ μετά τον χαμένο ημιτελικό απέναντι στη Μονακό το 2025 σε εκείνα χαράς του Παπανικολάου στην φιέστα των ερυθρόλευκων στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Η στιγμή που όλα αρχίζουν και «ποτίζουν» μέσα στο μυαλό των παικτών. Η στιγμή της συνειδητοποίησης πως ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης μετά από 13 χρόνια. 

View this post on Instagram

A post shared by Athletiko (@athletiko.gr)

H προσπάθεια που δικαιώθηκε 

Τον περασμένο Αύγουστο ο Ολυμπιακός ξεκίνησε μία προσπάθεια στην Ευρωλίγκα με ένα και μόνο στόχο, την κορυφή. Αυτή ήρθε αλλά για να γίνει αυτό πέρασε μία τετραετία με πολύ πόνο, πληγές και απογοήτευση. «Ό,τι όμως δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» και ο Ολυμπιακός βγήκε πιο δυνατός από αυτές τις περιπέτειες τη φετινή σεζόν. Ήταν η καλύτερη ομάδα, το απέδειξε μα πάνω από όλα δούλεψε, μόχθησε γι αυτό. 

Μία δικαίωση γι αυτό που είχε ένας τρελός προπονητής στο μυαλό του, ο Γιώργος Μπαρτζώκας και που είδε να παίρνει σάρκα και οστά. Όχι, ο Χολ δεν ήταν «λίγος» για αυτό το επίπεδο. Όλοι οι παίκτες που ξεκίνησαν και που ήρθαν στην πορεία βρήκαν το ρόλο τους και κόλλησαν όμορφα μαζί σε ένα σύνολο, ένα ρόστερ 15 παικτών. Και φτάσαμε το βράδυ της 24ης Μαρτίου, στο ΟΑΚΑ, την έδρα του αιώνιου αντιπάλου να σηκώνει ο Ολυμπιακός το τέταρτο ευρωπαϊκό του τρόπαιο. Ένα σενάριο που ούτε ο πιο αισιόδοξος φίλος του Ολυμπιακού δεν είχε φανταστεί. Το είχε ονειρευτεί όμως.

View this post on Instagram

A post shared by EuroLeague (@euroleague)

Τι κι αν γεμίσαμε πληγές...

Η κατάκτηση του Ολυμπιακού πέρασε από 1000 κύματα. Απογοητεύσεις, αμφισβήτηση και πόνο. Όλα όμως βρήκαν τη δικαίωσή τους. Τη βρήκαν στους χιλιάδες οπαδούς που ξεχύθηκαν σε Πειραιά, Αθήνας και όπου υπάρχει φίλος του Ολυμπιακού, ως τις 6 το πρωί. Στην στήριξη προς τους παίκτες, τους προπονητές και το όραμα του Ολυμπιακού. 

Ο Μπαρτζώκας τη βρήκε στους πανηγυρισμούς και τις σφιχτές αγκαλιές στο φινάλε του τελικού, όταν όλοι του οι παίκτες τον σήκωσαν στα χέρια, σε μία από τις πιο δυνατές στιγμές του Final Four. Οι πληγές ήταν τέσσερις σερί αποτυχίες στην τελική ευθεία. Κάποιες πολύ σκληρές, όπως το σουτ του Γιουλ ή εκείνο του Μίτσιτς. 

Η γλύκα όμως της ασημί αυτής βαριάς κούπας με το πλατύ χαμόγελο ψηλά είναι διαφορετική. Ειδικά όταν έρχεται στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου που γέμισε από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Η δουλειά για τους ερυθρόλευκους θα ολοκληρωθεί με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο πρώτος μεγάλος στόχος επετεύχθη και ουδείς έχει συνειδητοποιήσει ακόμα τη διάσταση της επιτυχίας. 

Ο Ολυμπιακός έγραψε ιστορία, ο Φουρνιέ κράτησε τον λόγο του ερχόμενος στον Πειραιά. Ο Σάσα Βεζένκοβ δικαιώθηκε για την απόφασή του να επιστρέψει από το ΝΒΑ στην δική του οικογένεια και ο Γιώργος Μπαρτζώκας μπορεί να φοράει για όλο το καλοκαίρι τη vintage εμφάνιση του Ολυμπιακού βλέποντας το όραμά του για την ομάδα που αγαπά να δικαιώνεται.