Το «φαινόμενο» Βαλένθια δεν έχει σχέση με το «πυροτέχνημα» της Παρί
Σίγουρα δεν διεκδικεί όσκαρ πρωτοτυπίας το να πει κανείς ότι τη φετινή Βαλένθια χαίρεσαι να τη βλέπεις. Υπό τις οδηγίες του Πέδρο Μαρτίνεθ, η ισπανική ομάδα παίζει ενα εκπληκτικό μπάσκετ, που την τοποθετεί σταθερά στις πρώτες θέσεις της EuroLeague με ρεκόρ 14-7.
Γρήγορος ρυθμός στο transition, αιφνιδιασμοί, μπόλικα τρίποντα και θέαμα είναι τα βασικά συστατικά της όμορφης αυτής ιστορίας. Ο 64χρονος τεχνικός της Βαλένθια έχει φτιάξει μια ομάδα σωστά δομημένη, με συνοχή και σταθερότητα από κατοχή σε κατοχή, με μια εξίσου πειθαρχημένη αμυντική λειτουργία. Ο καθένας φαίνεται να ξέρει και να κατανοεί απόλυτα τον ρόλο του, συνεισφέροντας αρμονικά στο σύνολο.
Οι αριθμοί δεν λένε απαραίτητα την αλήθεια
Αν αναζητήσει κάποιος τα στατιστικά σε ό,τι αφορά την αμυντική συμπεριφορά των ομάδων, θα βρει τη Βαλένθια στην 5η θέση, κάτι που ίσως να μην εντυπωσιάζει. Ωστόσο, πίσω σπό συτό, υπάρχει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική άμυνα.
Κόντρα στο «ρεύμα» της εποχής που θέλει την άμυνα με αλλαγές να είναι παντού, η Βαλένθια αποφεύγει αυτή την τακτική και το κάνει μόνο σε πολύ ιδιαίτερες καταστάσεις, όπως έγινε για παράδειγμα στο παιχνίδι του ΣΕΦ κόντρα στον Ολυμπιακό (16/12), όταν και επικράτησε με 99-92. Σε εκείνο τον αγώνα περιόρισε τις βασικά επιθετικά «όπλα» του Ολυμπιακού, αναγκάζοντας ακόμη και τον Βεζένκοφ σε αρκετές άστοχες προσπάθειες.
Η άμυνα της Βαλένθια απαιτεί διαρκή κίνηση, ακρίβεια και επιμονή. Η ταυτότητα της ομάδας είναι η διαρκής πίεση σε όλο το γήπεδο, ανεξαρτήτως καταστάσεων ή σημείου του αγώνα.
Δεν είναι όμως μόνο η άμυνα
Το οικοδόμημα του Μαρτίνεθ εκτός από τα αμυντικά «ατού», έχει το προνόμιο να περιλαμβάνει και παίκτες «όπλα» στην επίθεση. Ο Ντάριους Τόμπσον είναι σε μια πολύ ώριμη περίοδο της καριέρας του και ηγείται της εντυπωσιακής πορείας των Ισπανών. Ο ίδιος μετρά 11 πόντους, 4.1 ασίστ αλλά και 2.7 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Πλάι του ο Μοντέρο, με 12.3 πόντους, 3.8 ασίστ και σχεδόν 3 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Ωστόσο είναι απαραίτητο να αναφερθεί ότι πρόκειται και για μια ομάδα στην οποία όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, σουτάρουν. Ακόμη και οι ψηλοί της αποτελούν απειλή, ακόμα και από μακριά, με παίκτες όπως οι Πραντίγια, Ρίβερς και φυσικά ο Κοστέλο, να είναι «πονοκέφαλος» για κάθε άμυνα. Η ζημιά αποτυπώνεται σε μεγάλες νίκες της Βαλένθια, όπως η παραπάνω, αυτή του ΟΑΚΑ λίγο νωρίτερα (89-79 απέναντι στον Παναθηναϊκό, ή το άνετο «διπλό» στο Βελιγράδι, επί του Ερυθρού Αστέρα με 106-89.
Γιατί η Βαλένθια δεν είναι σαν την περσινή Παρί
Ενδιαφέρον είναι και το πόσο συχνά σχολιάζεται η φετινή πορεία της Βαλένθια ως παρόμοια με αυτή της περσινής Παρί, που «τρέλανε» το μπασκετικό κοινό στην Ευρώπη, φτάνοντας μέχρι τα Play-Offs, εκεί όπου αποκλείστηκε από την μετέπειτα πρωταθλήτρια Φενέρμπαχτσε.
Ο τρόπος που η Βαλένθια εκδηλώνει τις επιθέσεις της, κυρίως σε καταστάσεις αιφνιδιασμού, οι επιλογές της που είναι κατά βάση πολύ πιο «ζυγισμένες» από των Παριζιάνων, αλλά και η ισορροπία στο παιχνίδι μεταξύ περιφέρειας και ρακέτας, είναι οι βασικοί λόγοι που κάνουν τη διαφορά. Ένα οργανωμένο σετ κινήσεων, που σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει το «άναρχο» μπάσκετ της περσινής ομάδας της Παρί.
Κάτι ανάλογο ισχύει και αμυντικά, εκεί όπου η Βαλένθια οργανώνεται καλύτερα και με μια προσέγγιση πιο «σφιχτή». Ξέρει πότε και πώς πρέπει να πιέζει αλλά και να λειτουργεί διαφορετικά με τις περιστροφές σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
Δεν μπορεί να πει κανείς αν η Βαλένθια θα είναι πιο επιτυχημένη σε σχέση με την περσινή Παρί, ωστόσο φαντάζει σίγουρα πιο... επικίνδυνη. Το μπάσκετ που παίζει η ομάδα του Μαρτίνεθ είναι μοναδικό φέτος και ταυτόχρονα απολαυστικό, ενώ το μόνο που μένει είναι να δούμε το πού θα φτάσει στην τρελή πορεία της.
