Το παιχνίδι του Ινιάκι Πένια
Η πορεία του Ινιάκι Πένια, από το Αλικάντε στη Βαρκελώνη και τώρα στην Αθήνα, δεν χαρακτηρίζεται από ξαφνικές εκρήξεις, αλλά από μια συνεχή, σχεδόν αθόρυβη εξέλιξη.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Από πολύ μικρή ηλικία, φαινόταν ότι δεν θα ήταν ένας συνηθισμένος τερματοφύλακας. Τι σημαίνει αυτό; Ήταν δεν ήταν πέντε χρόνων ο Ινιάκι Πένια όταν οι προπονητές του στο Αλικάντε παρατήρησαν ότι ήταν πολύ πιο μπροστά από την ηλικιακή κατηγορία του. Έτσι, άρχισε να αγωνίζεται με παιδιά ένα και δύο χρόνια μεγαλύτερα, ξεχωρίζοντας ιδιαίτερα για κάτι σπάνιο για τόσο μικρό τερματοφύλακα: την εξαιρετική τεχνική του με τα πόδια.
Από παιδί ήταν επίσης εμμονικός με τη θέση του τερματοφύλακα. Πριν ακόμα ενταχθεί στη Μασία και αρχίσει να υποστηρίζει την Μπαρτσελόνα, είχε ως πρότυπο τον Ίκερ Κασίγιας και μάλιστα έκανε προπονήσεις φορώντας τη φανέλα του. Όσοι τον έβλεπαν τότε θυμούνται ένα παιδί απόλυτα προσηλωμένο στο να εξελιχθεί και να γίνει επαγγελματίας τερματοφύλακας.
Γρήγορα έγινε φανερό ότι η ικανότητά του δεν περιοριζόταν μόνο κάτω από τα δοκάρια. Ένας από τους πρώτους ανθρώπους που τον ανακάλυψαν θυμάται ότι μπορούσε να στέλνει την μπάλα με ακρίβεια σε οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου του ζητούσαν. Αυτή η σπάνια ικανότητα στην πάσα και στο παιχνίδι με τα πόδια εξηγεί γιατί αργότερα εντάχθηκε τόσο αρμονικά στο αγωνιστικό στυλ της Μπαρτσελόνα.
Στα 12 του χρόνια, όταν αγωνιζόταν ακόμη με τη φανέλα της Βιγιαρεάλ, κατέκτησε ένα σημαντικό τουρνουά στην Αρόνα. Εκεί απέκρουσε δύο πέναλτι στα ημιτελικά και αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας της διοργάνωσης. Από εκείνο το σημείο, πολλοί προπονητές άρχισαν να τον θεωρούν μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες του ισπανικού ποδοσφαίρου.
Ειδικότητα του Πένια τα πέναλτι
Η φήμη του ως εξαιρετικού στις αποκρούσεις πέναλτι άρχισε να χτίζεται από πολύ νωρίς. Σε ένα τουρνουά νέων, δεν περιορίστηκε μόνο στο να αποκρούσει πολλαπλά πέναλτι, αλλά εκτέλεσε ο ίδιος το τελευταίο και καθοριστικό πέναλτι, το οποίο και έκρινε το πρωτάθλημα, μετά από μια εντυπωσιακή σειρά αποκρούσεων.
Κατά την εφηβική του ηλικία, βρέθηκε πολύ κοντά στο να μεταγραφεί στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Σύμφωνα με ανθρώπους της Μασία, είχε ήδη ταξιδέψει στην Αγγλία και η συμφωνία ήταν σχεδόν ολοκληρωμένη. Τελικά, όμως, η Μπαρτσελόνα κατάφερε να τον πείσει να παραμείνει, μια απόφαση που καθόρισε την πορεία της καριέρας του.
Παρά τις προτάσεις που δεχόταν από μεγάλους συλλόγους, επέλεξε να μείνει στη Μασία, πιστεύοντας ότι εκεί θα έχει την καλύτερη εξέλιξη. Ήταν μια ριψοκίνδυνη επιλογή, ειδικά για έναν τερματοφύλακα, θέση στην οποία η καθιέρωση στο κορυφαίο επίπεδο απαιτεί περισσότερο χρόνο.
Πάντα είχε ιδιαιτερότητα η θέση του τερματοφύλακα στους Καταλανούς: η σκιά της σύγκρισης είναι βαριά. Μεγάλες προσωπικότητες έχουν περάσει από εκεί, και κάθε νέος γκολκίπερ καλείται να αποδείξει όχι μόνο την αξία του, αλλά και την αντοχή του στην πίεση. Ο Πένια βρέθηκε αρκετές φορές σε αυτό το όριο ανάμεσα στην αναμονή και την ευκαιρία, εκεί όπου ο τερματοφύλακας πρέπει να παραμείνει έτοιμος, ακόμη κι όταν δεν παίζει.
Ακόμη και στη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα είχε εντυπωσιακές επιδόσεις σε αποκρούσεις πέναλτι, συνεχίζοντας την παράδοση που είχε ξεκινήσει από τα παιδικά του χρόνια.
Στην επαγγελματική του πορεία, ξεχώριζε και για την πειθαρχεία του. Ήταν από τους πρώτους που έφταναν στην προπόνηση, συχνά πριν από όλους, για να προετοιμαστεί σωστά και να ξεκινήσει τη μέρα του με ηρεμία. Αυτή η συνέπεια ήταν ένας από τους λόγους που προπονητές τον εμπιστεύονταν, ακόμη κι όταν δεν είχε ακόμη πολλές συμμετοχές.
Το... λάθος που άλλαξε την καριέρα του Πένια
Η καριέρα του θα μπορούσε, ωστόσο, να είχε πάρει εντελώς διαφορετική τροπή. Ο προπονητής που τον ανακάλυψε έχει πει ότι αρχικά είχε πάει να δει έναν άλλο παίκτη, αλλά τελικά πρόσεξε εκείνον που προπονούνταν δίπλα του με τον πατέρα του. Μια απλή σύμπτωση ήταν αρκετή για να μπει τόσο νωρίς σε οργανωμένο ποδοσφαιρικό περιβάλλον.
Στη Μασία τον περιέγραφαν ως έναν «ήσυχο ηγέτη». Δεν ήταν από τους παίκτες που φώναζαν ή επέβαλαν την παρουσία τους με ένταση, αλλά με την ηρεμία του και την αυτοπεποίθηση που μετέδιδε στην άμυνα. Αυτό το χαρακτηριστικό θεωρείτο από τα πιο σημαντικά στοιχεία της προσωπικότητάς του από τα πρώτα κιόλας χρόνια και αυτό που καθόρισε την πορεία του μετά.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
