Το τέλειο... έγκλημα
Λένε πως δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα. Αν δει κανείς όμως το τέταρτο δεκάλεπτο της ΑΕΚ στη Μπανταλόνα θα αλλάξει γνώμη. Γράφει ο Χρήστος Τσάλτας.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ένα Final Four που εξελισσόταν σε όνειρο για την ΑΕΚ και τον κόσμο της, κατέληξε να γίνει μια εφιαλτική στιγμή. Σαν μια αρχαία τραγωδία που ξεδιπλωνόταν στα μάτια όσων το παρακολουθούσαν. Η ΑΕΚ είχε το τρόπαιο στα χέρια της για 39 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα. Όμως την πιο κρίσιμη στιγμή λύγισε. Κάτι το βάρος της στιγμής, κάτι η χαλαρότητα που ήρθε μετά το μεγάλο προβάδισμα στο τέλος της τρίτης περιόδου και αυτό που έμοιαζε με πάρτι, έγινε κηδεία.
Η ΑΕΚ για 30 λεπτά έκανε τα πάντα σε άριστο βαθμό. Είχε τον ίδιο βαθμό συγκέντρωσης με το παιχνίδι κόντρα στη Μάλαγα. Διαφορετική ομάδα η Ρίτας, αλλά η ΑΕΚ ανταποκρίθηκε πλήρως. Μπήκε με στόχευση στο παιχνίδι της, είχε ηρεμία, έψαχνε τη σωστή επιλογή στην επίθεση προκειμένου να πάει το παιχνίδι στο ρυθμό που ήθελε. Μέχρι το τέλος της τρίτης περιόδου το πλάνο λειτούργησε πολύ καλα΄.
Το ξεκίνημα της τέταρτης περιόδου όμως μας βάζει σε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Ο Τζέρικ Χάρντινγκ μέχρι εκείνο το σημείο είχε 1 πόντο και πολλές κακές επιλογές. Στο πρώτο δίλεπτο της τέταρτης περιόδου έβαλε 5 μαζεμένους πόντους και ο ρυθμός του αγώνα έγινε ροντέο. Πολλοί θα πουν ότι ο Λουκόσιους ήταν ο δήμιος, που έβαλε 7 τρίποντα. Το σύνθημα αντεπίθεσης όμως άρχισε από τον Χάρντινγκ και την στιγμή που βρήκε ρυθμό στην επίθεση. Εκεί όλα άλλαξαν.
Η Ρίτας πήγε την κατάσταση εκεί που την ευνοούσε και ακόμα και στα σημεία που η ΑΕΚ βρήκε μεγάλα σουτ με τον Μπράουν και τον Μπάρτλεϊ, οι Λιθουανοί βρήκαν απαντήσεις αμέσως και δεν έχασαν επαφή με το σκορ.
Σε εκείνο το σημείο ήταν εξόχως κρίσιμο η ΑΕΚ να ελέγξει το τέμπο του παιχνιδιού, αλλά δεν το έκανε. Δεν μπόρεσε να το κάνε σε κανένα σημείο. Μάλιστα θα μπορούσε να χάσει και στην κανονική διάρκεια. Βλέπετε οι Λιθουανοί είχαν αστοχήσει σε πολύ καλά σουτ με Λουκόσιους και Χάρντινγκ που θα έφερναν τούμπα πλήρως τον τελικό.
Η παράσταση έμοιαζε με... προδιαγεγραμμένο τέλος. Η Ρίτας είχε την ψυχολογία, έβαλε 8 γρήγορους πόντους και εκεί τελείωσαν όλα. Η ΑΕΚ δεν μπορούσε να βρει διαδρόμους προς το καλάθι και έτσι ένα τρόπαιο που έμοιαζε να κατηφορίζει στη Sunel Arena, εν τέλει πάει στο Βίλνιους.
Δίκαια, άδικα, ο καθένας μπορεί να πει ό,τι θέλει πάνω σε αυτό. Η ΑΕΚ πάντως γεύτηκε το δηλητήριο με το οποίο «πότιζε» η ίδια τους αντιπάλους της. Η ομάδα με τις περισσότερες ανατροπές στην ιστορία του BCL έχασε με τρόπο ου μάλλον δεν θα περίμενε στο πιο μεγάλο παιχνίδι της σεζόν, με ανατροπή.
Το να αναφερθείς σε παίκτες ατομικά ή να δείξεις με το δάχτυλο τι δεν πήγε καλά είναι το πιο εύκολο πράγμα μετά από έναν τέτοιο τελικό και με τον τρόπο που χάθηκε. Για να μην μακρηγορούμε όμως ευθύνες έχουν όλοι. Δεν βγαίνει κανένας από το κάδρο, όπως συμβαίνει και στις νίκες. Η ΑΕΚ πρέπει να λειτουργήσει συλλογικά και σε αυτή την περίπτωση. Όχι τόσο για το υπόλοιπο της σεζόν, αλλά για την επόμενη, όπου το έργο αναμένεται να είναι πολύ πιο δύσκολο, με ΠΑΟΚ και Άρη σαφώς πιο ενισχυμένους.
Βέβαια, η ΑΕΚ θα συνεχίσει να υπάρχει και θα έχει την ευκαιρία της να ξαναβρεθεί στο προσκήνιο. Η ζωή δεν θα τελειώσει στον πικρό τελικό της Μπανταλόνα, όμως κακά τα ψέματα, αυτή η ευκαιρία που χάθηκε θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια.. Και όχι για καλό λόγο.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
