Under control
Για τα τακτικά χαρίσματα του προπονητή Μάρκο Νίκολιτς έχουν γραφτεί και αναλυθεί πολλά. Το φετινό δείγμα δουλειάς του είναι ικανό, για να αντιληφθούν άπαντες ότι η ΑΕΚ (Χαβιέρ Ριμπάλτα) επέλεξε σωστά. Μετά τα όσα βίωσε πέρυσι, πέρασε πολύ γρήγορα στην κανονικότητα. Και αυτό με την υπογραφή του Σέρβου.
Τέσσερις ημέρες πριν το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, η ΑΕΚ έζησε τον αποκλεισμό από τον ΟΦΗ σε ένα θεσμό που φανταζόταν τον εαυτό της στον τελικό να διεκδικεί το τρόπαιο. Η προσγείωση απότομη. Σοκαριστικά απότομη.
Ο Νίκολιτς δεν έχασε τον έλεγχο. Ξέρει την ομάδα του, τη δουλειά που έχει γίνει και μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή. Ο αποκλεισμός επηρέασε και τον ίδιο πολύ. Δεν έμεινε να… κλαψουρίζει πάνω από όσα έγιναν στη Νέα Φιλαδέλφεια. Περίμενε το επόμενο ως «ευκαιρία». Και δη ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Στο χορτάρι βγήκε από τους πρώτους την Κυριακή. Δεν έμεινε πίσω στην φυσούνα. Το μήνυμα του περνούσε σε όλους. Είναι εδώ, μπροστά.
Η επιμονή του
Στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ επέλεξε να επιμένει να χτίζει από πίσω, απέναντι στο press των «πρασίνων». Ακόμη και αν χαθεί η μπάλα, η φάση να τον βρει οργανωμένο πίσω να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Ποτέ η ΑΕΚ δεν βρέθηκε ανοργάνωτη. Απάντηση σε κάθε προβληματισμό που ερχόταν, έδιναν οι παίκτες του μέσα από το σχέδιο του Νίκολιτς.
Γνωρίζει άριστα ότι ο Μπαρναμπάς Βάργκα κάνει πολλά πράγματα μόνο εντός περιοχής. Εκτός ελάχιστα. Ο Λούκα Γιόβιτς ψευτο-εννιάρι κοντά του, χαμήλωνε αρκετά για να υποδεχθεί μπάλες και να βοηθήσει τα 4 χαφ. Προσέφερε έτσι την έξτρα πάσα-ανάσα. Αυτό που ζητούσε ήταν καλύτερη τοποθέτηση από τους 5 που έπαιρναν την πρώτη μπάλα. Δεν ήθελε να χάνονται μπάλες και μαζί να δίνονται χώροι στον ΠΑΟ που αναζητούσε τρόπο να πετάξει στον χώρο την μπάλα στον Τεττέη και τους υπόλοιπους γρήγορους επιθετικούς. Δεν τον άφησε ποτέ να τρέξει. Και αν έγινε, είχαν μπροστά τους κιτρινόμαυρους. Σπανίως έναν. Με ηγέτη τον Άρολντ Μουκουντί.
Στο 15’ η υπομονή και το σχέδιο του δικαιώθηκαν σε πρώτο βαθμό. Η ΑΕΚ πήρε την μπάλα στα πόδια της, μετέφερε δεξιά το παιχνίδι με τον Μουκουντί, την ώρα που οι δύο επιθετικοί έφερναν ανισορροπία στην πράσινη άμυνα. Σε βαθμό που κοντά στον Λιούμπιτσιτς να έρχονται Μαρίν-Ρότα και στην περιοχή να βρίσκονται τρεις επιθετικοί εναντίον δύο αμυντικών. Το γκολ για το 1-0 βάλσαμο. Μέχρι το ημίχρονο όλα κύλησαν όπως τα υπολόγιζε. Ηρεμία σε όλα, υπό έλεγχο.
Επενέβη πριν τον Μπενίτεθ
Στο δεύτερο 45λεπτο η ΑΕΚ έπαιξε με περισσότερη ηρεμία και ασφάλεια στο παιχνίδι της. Πριν παρέμβει ο Ράφα Μπενίτεθ που κέρδιζε, το έκανε αυτός. Έβλεπε ότι χρειαζόταν κάτι άλλο εδώ η ΑΕΚ. Ζοάο Μάριο για ποιότητα και κρατήματα μπάλας, Κοϊτά για ταχύτητα. Πριν καν δει ο αντίπαλος που παίζει ποιος, πήρε το φάουλ ο Κοϊτά από τον Τουμπά και ήρθε το 2-0. Μετά το παιχνίδι ήταν πια… διαφορετικό. Υπό έλεγχο. Ο ΠΑΟ απενεργοποιήθηκε εντελώς αποκαμωμένος πια σε φυσική κατάσταση και ψυχολογία. Η Νέα Φιλαδέλφεια είχε ενέργεια, οι παίκτες είχαν συγκέντρωση και σοβαρότητα και η ΑΕΚ έφτασε στο 4-0 με καρέ τερμάτων του... παιδιού του, Λούκα Γιόβιτς.
Καταλαβαίνει τι χρειάζεται, πότε το χρειάζεται
Η πίεση μετά τον αποκλεισμό «απορροφήθηκε» μέσα σε 90 λεπτά. Ο Νίκολιτς είχε υπό τον έλεγχο του τα πάντα. Βοηθά τους παίκτες του να ξεπερνούν τις δυσκολίες. Η πρώτη (μεγάλη) αποτυχία της σεζόν για τον Νίκολιτς, έμεινε πίσω γρήγορα. Λειτουργεί ο Σέρβος με ξένη νοοτροπία για την Ελλάδα και γενικότερα τα Βαλκάνια. Σοβαρός, αυστηρός, καταλαβαίνει τι χρειάζεται και πότε. Πάντα πάνω σε συγκεκριμένο πλάνο, φέρει αποτέλεσμα ή όχι. Όλα έχουν εξήγηση και φροντίζει να την δίνει δημοσίως και ο ίδιος. Κάθε τοποθέτηση του είναι χρήσιμη στη δημόσια σφαίρα της ΑΕΚ. Δίνει απαντήσεις, εξηγήσεις, αναλύσεις, συμφωνείς ή όχι. Το σχέδιο του έχει στόχευση.
Κατάφερε πολλά, πολύ γρήγορα. Η δική του ΑΕΚ είναι ένα πολύ ενδιαφέρον project να παρακολουθεί τι παρέλαβε, πως το εξελίσσει και πως παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει. Ένα project που είναι σε εξέλιξη και δικαιούται να έχει σκαμπανεβάσματα. Και μετά από τέτοια όμως ο Νίκολιτς τα έχει όλα… under control.