Ζβέρεφ: «Είμαι λίγο μεθυσμένος, αλλά είμαι πολύ χαρούμενος που κάθομαι δίπλα σε αυτό το τρόπαιο»

Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ κατέκτησε το πρώτο του Grand Slam στο Roland Garros και έγινε ο πρώτος Γερμανός τενίστας που κερδίζει το Roland Garros.

Ο Νο.3 του κόσμου επικράτησε με 3-2 σετ του Φλάβιο Κομπόλι μετά από μία μάχη τεσσάρων ωρών και 16 λεπτών και κατάφερε να σηκώσει τον πρώτο major τίτλο του για πρώτη φορά μετά από τρεις χαμένους τελικούς, σε Australian Open το 2025, Roland Garros το 2024 και US Open το 2020.

Ο Ζβέρεφ μετά τη νίκη του παρουσιάστηκε στη καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου πάρα πολύ χαρούμενος για αυτό το επίτευγμά του -όπως είναι και λογικό άλλωστε- και μαζί με το τρόπαιο απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις ενώ αφιέρωσε στην ομάδα του τη νίκη, με την οποία συνεργάζεται 12 χρόνια.

Οι δηλώσεις του Αλεξάντερ Ζβέρεφ

Για τις κράμπες που είχε από το τέταρτο σετ: «Ναι, είχα κράμπες, αν και δε νομίζω ότι είχαν να κάνουν με το σώμα μου, ήταν περισσότερο ψυχολογικό. Υπήρξε πίεση. Αλλά νομίζω πως οι κράμπες με βοήθησαν βασικά, με έκαναν να ρισκάρω και να παίξω πιο ελεύθερα. Μετά βεβαίως το 5ο σετ πήγε με το μέρος μου και είμαι πολύ χαρούμενος που κάθομαι τώρα εδώ δίπλα σ' αυτό το πανέμορφο τρόπαιο για πρώτη φορά».

Για τον τρόπο που κατάφερε να ανακάμψει μετά τον χαμένο τελικό του Roland Garros το 2025: «Άρχισα να παίζω ξανά καλά στη Βιέννη πέρσι. Πριν απ' αυτό δεν είχα καλή σεζόν, δεν έπαιζα καλά. Αντιμετώπιζα και πολλά προβλήματα με το σώμα μου, δεν έπαιζα καλά. Τώρα είμαι πολύ μακριά απ' αυτό, πέρσι αυτή την εποχή είχα μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της καριέρας μου».

Για το γεγονός ότι είναι ο πρώτος Γερμανός που το πετυχαίνει: «Είναι η πρώτη φορά που κάποιος Γερμανός κερδίζει το Roland Garros. Στους άνδρες τουλάχιστον, γιατί στις γυναίκες είχαμε τη Steffi (Graf). Είμαι ο πρώτος που τα καταφέρνει στους άνδρες και... για να είμαι ειλικρινής, είμαι λίγο μεθυσμένος τώρα οπότε μπορεί να επαναλαμβάνομαι, αλλά θα πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος που κάθομαι δίπλα σ' αυτό το τρόπαιο».

Σχετικά με το αν τώρα θα «απελευθερωθεί» για να κατακτήσει κι άλλα Grand Slams: «Στα Masters συνέβη πολύ γρήγορα για μένα, γιατί κέρδισα το πρώτο όταν ήμουν 20 χρονών και μετά κέρδισα πολλά Masters, κατά κάποιο τρόπο απελευθερώθηκα μ' αυτό το πρώτο Masters. Το Grand Slam μου πήρε πολύ περισσότερο, αλλά ό,τι και να γίνει από δω και πέρα θα είμαι για πάντα πρωταθλητής Grand Slam, κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει αυτό. Αυτό μου δίνει μια ελευθερία, ίσως να είμαι πιο ήρεμος στον επόμενο τελικό. Ακόμα και αν τον χάσω, θα είμαι πρωταθλητής Grand Slam. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό τρόπο, αν το έχανα αυτό θα έπεφτε πολύ η αυτοπεποίθησή μου. Τώρα που το κέρδισα, πιστεύω ότι μπορώ να το κάνω ξανά».

Για τα συναισθήματα που ένιωσε όταν τελείωσε ο τελικός: «Ήταν ένας συνδυασμός πραγμάτων. Στην αρχή δεν το πίστευα, αλλά μετά κοίταξα το box μου και ειδικά βλέποντας τον πατέρα μου να σηκώνει τα χέρια του ψηλά, συνειδητοποίησα ότι κέρδισα! Και μετά έπεσα στο έδαφος και άφησα όλα μου τα συναισθήματα. Αυτό το γήπεδο είναι ιδιαίτερο για μένα, αλλά είναι ιδιαίτερο με θετικό και με αρνητικό τρόπο. Πέρασα τις δυσκολότερες στιγμές της καριέρας μου εδώ. Είχα έναν τραυματισμό από τον οποίο δεν ήξερα αν θα επιστρέψω και έναν χαμένο τελικό εδώ. Αυτές οι αναμνήσεις δεν χάνονται, ακόμα υπάρχουν, αλλά η φετινή τις κερδίζει».

Για το άγχος και τις κράμπες: «Ήμουν σφιγμένος σήμερα. Θεωρώ πως έκανα πολύ καλή δουλειά στο να το διαχειριστώ αυτές τις δύο εβδομάδες, γιατί με όλα όσα συνέβαιναν, με τον Γιανίκ και τον Νόβακ να χάνουν νωρίς, θεωρώ ότι ήμουν πολύ ήρεμος και έπαιζα πολύ καλό τένις. Αλλά σήμερα δεν τα κατάφερα τόσο καλά σ' αυτον τον τομέα, το επίπεδό μου δεν ήταν τόσο σταθερό όσο στα προηγούμενα ματς. Είχα νευρικότητα. Αυτό είναι και ανθρώπινο βέβαια, αλλά όπως είπα οι κράμπες που προκάλεσε όλο αυτό με βοήθησαν, γιατί αφέθηκα ελεύθερος και έπαιξα πιο επιθετικά στο 5ο σετ».

Για το που αφιερώνει τον τίτλο: «Για μένα είναι μια οικογενειακή προσπάθεια, μια ομαδική προσπάθεια. Έχω την ίδια ομάδα εδώ και 12 χρόνια, τον ίδιο γυμναστή, τους προπονητές μου ακόμα περισσότερο καιρό, οπότε όλοι τους αξίζουν αυτό το τρόπαιο το ίδιο».