Η Νέα Φιλαδέλφεια «έδειξε» στον Μπενίτεθ πως αδίκησε επί μήνες το ρόστερ του Παναθηναϊκού

Γυρίζεις το μυαλό μόλις ένα χρόνο πίσω και φέρνεις σε αντιπαραβολή την προηγούμενη επίσκεψη του Παναθηναϊκού στη Νέα Φιλαδέλφεια σε αγώνα playoffs με ΑΕΚ. Και το μόνο που βλέπεις είναι τη... μέρα με τη νύχτα στη σύγκριση και της μίας και της άλλης ομάδας.

Η ημί-διαλυμένη του Ματίας Αλμέιδα και των έξι ηττών σε έξι ματς στα playoffs, έχει δώσει πλέον τη θέση της σε μία καλοδουλεμένη «μηχανή» επί ημερών Μάρκο Νίκολιτς, ο οποίος διατήρησε την ομάδα του αήττητη απ’ τις 26 Οκτωβρίου μέχρι σήμερα στην Stoiximan Super League και την οδήγησε σε ένα απολύτως δίκαιο πρωτάθλημα, νικώντας όλο τον εγχώριο ανταγωνισμό της.

Κι ο Παναθηναϊκός που στις 5 Μαΐου 2025, έφευγε με «διπλό» απ’ τη Νέα Φιλαδέλφεια (2-1) με το πέναλτι του Κάρολ Σφιντέρσκι και τη «ζωγραφιά» του Αζεντίν Ουναΐ εξασφαλίζοντας τη 2η θέση και τα προκριματικά του Champions League, όχι μόνο έκανε βήματα πίσω, όχι μόνο δεν βρήκε τρόπο να πλησιάσει την κορυφή και τη διεκδίκηση του τίτλου, αλλά είδε τους δύο απ’ τους τρεις ανταγωνιστές του να τον προσπερνούν και να τερματίζει τέταρτος και καταϊδρωμένος και να βρίσκεται αυτή την στιγμή στο -19 απ’ το ρετιρέ.

Σε μία σεζόν που ξόδεψε πάρα πολλά χρήματα και είχε το πιο «βαρύ» μπάτζετ μετά την εποχή της πολυμετοχικότητας, απέτυχε παταγωδώς εντός των συνόρων και βρίσκεται ακριβώς στο σημείο που βρισκόταν η ΑΕΚ πριν από ένα χρόνο: «Βυθισμένος» στην εσωστρέφειά του, με πολύ θολό το τοπίο της επόμενης μέρας και με μηδενικά κουράγια και υπομονή απ’ τον κόσμο του, έχοντας ακόμη μεγαλύτερο βάρος απ’ τα 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα.

Το παιχνίδι των αντιθέσεων ανάμεσα σε μία ομάδα η οποία βρήκε την ποδοσφαιρική λογική μέσα απ’ την επιλογή του ιδιοκτήτη της να αφήσει την μπάλα αποκλειστικά στα πόδια εκείνων που την «ξέρουν» καλά και σε μία ομάδα, η οποία κράτησε τον προπονητή της το περασμένο καλοκαίρι χωρίς να είναι «σίγουρος» και «μπετόν αρμέ» όλος ο οργανισμός στο πρόσωπό του, που άλλαξε δύο φορές «οδηγό» μέσα στη σεζόν, δομή, οργανόγραμμα και πρότζεκτ.

Στο ποδόσφαιρο στο τέλος της ημέρας, 99 στις 100 φορές κοιμάσαι όπως έχεις στρώσει κι ο Παναθηναϊκός παράτησε το δικό του κρεβάτι «κακοστρωμένο», με αποτέλεσμα η τελική επιθεώρηση να τον οδηγήσει στον... τάκο που λέγαμε και στο στρατό.

Στο μοναδικό ανταγωνιστικό παιχνίδι του

Το πλέον... οξύμωρο της υπόθεσης, είναι το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός βίωσε το αποκορύφωμα αυτής της αντίθεσης, βλέποντας την ΑΕΚ να «σηκώνει» το πρωτάθλημα μπροστά του με ένα γκολ στο 3ο λεπτό των καθυστερήσεων, στο μοναδικό έως τώρα παιχνίδι του στα playoffs, όπου έδειξε ένα σαφώς πιο ανταγωνιστικό πρόσωπο. Αλλά για άλλη μία φορά «πλήρωσε» πανάκριβα όλα τα λάθη του και τις επιλογές του στο γήπεδο και απ’ τον πάγκο.

Αν «έδειξε» κάτι η Νέα Φιλαδέλφεια στον Ράφα Μπενίτεθ λίγες ημέρες πριν ολοκληρώσει την παρουσία του στον πάγκο του Παναθηναϊκού, είναι το γεγονός πως αφενός σ’ όλη αυτή τη διαδρομή των τελευταίων 6,5 μηνών δεν «ζύγισε» καλά το ρόστερ του (κι αυτό που παρέλαβε τον Οκτώβριο του 2025 κι αυτό που αναδιαμορφώθηκε μετά το χειμερινό «παράθυρο») κι αφετέρου το «αδίκησε». Και το «αδίκησε» πολύ...

Η τετράδα πίσω που ήρθε... αναγκαστικά

Λίγες ώρες πριν απ’ τον αγώνα με την ΑΕΚ, μιλώντας στην Cosmote TV, ο 66χρονος τεχνικός είχε πει σε ερώτηση γύρω απ’ την περίφημη πλέον κουβέντα ανάμεσα σε τριάδα ή τετράδα στην άμυνα πως «...όταν ήρθαμε εδώ η ομάδα έπαιζε με τέσσερις στην άμυνα. Προσπαθήσαμε να συνεχίσουμε με αυτή την ιδέα γιατί προφανώς ήμασταν στον Οκτώβριο. Αργότερα αντιληφθήκαμε ότι δεν ήταν αρκετό για να μειώσουμε την απόσταση και να βρεθούμε πιο κοντά στις ομάδες που είναι στην κορυφή. Όταν παίξαμε με τρεις κεντρικούς αμυντικούς αποκτήσαμε περισσότερο έλεγχο στην άμυνα και δημιουργήσαμε περισσότερες ευκαιρίες. Αυτά είναι στατιστικά. Τώρα έχουμε περισσότερα σουτ με τους τρεις στην άμυνα, έχουμε κερδίσει περισσότερους βαθμούς και έχουμε δεχθεί λιγότερα γκολ, ενώ παράλληλα σκοράρουμε περισσότερο. Οπότε έχουμε βελτιωθεί περίπου 20% στην απόδοση μας, έχοντας άμυνα των τριών».

Η επιλογή του Ισπανού τεχνικού να «γυρίσει» τη διάταξη σε τετράδα και σε καθαρό 4-2-3-1 λόγω του τραυματισμού του Ίνγκι Ίνγκασον και των λειψών λύσεών του στους στόπερ, ήταν πέρα για πέρα «αναγκαστική» στο δικό του μυαλό. Κι αν δεν πάθαινε το διάστρεμμα ο Ισλανδός ή είχε διαθέσιμο άλλον έναν στόπερ -μη γελιόμαστε- πάλι τριάδα θα βλέπαμε στα μετόπισθεν για 22ο σερί παιχνίδι σε Ελλάδα κι Ευρώπη.

Ένιωσαν πιο άνετα παίζοντας στις θέσεις τους

Η εικόνα του Παναθηναϊκού στην «Allwyn Arena», ωστόσο, έδειξε στον Ράφα Μπενίτεθ πως έσφαλλε που έβγαζε τόσο μεγάλη ανασφάλεια και δεν εμπιστευόταν το ρόστερ του κι αυτά που θα μπορούσε να του προσφέρει μέσα στο γήπεδο.

Σύμφωνοι, το «τριφύλλι» δεν έβγαλε δα και... μάτια στο ματς με την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, όμως αυτό που παρουσίασε ως το 70ό λεπτό (μέχρι δηλαδή να αρχίσουν οι αλλαγές που έφεραν την ομάδα πολλά μέτρα πίσω κι έκαναν πολύ πιο ακίνδυνους και δυσλειτουργικούς τους «πράσινους») ήταν πολύ πιο ορθολογικό.

Γιατί; Μα γιατί οι ίδιοι οι παίκτες, ιδίως απ’ τη μέση και μπροστά ένιωθαν πιο άνετα παίζοντας στις «σωστές» θέσεις και σε ζώνες του γηπέδου που ταίριαζαν με τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά τους. Κι ο Σαντίνο Αντίνο που μετά από καιρό έκανε αισθητή την παρουσία του κι ο Παύλος Παντελίδης που βγήκε απ’ τη «ναφθαλίνη» κι απέδειξε πως έχει αδικηθεί συνολικά απ’ τον Ισπανό τεχνικό και οι κεντρικοί χαφ (πολύ καλοί έως το 70’ οι Τσέριν, Κοντούρης), ακόμη κι ο Ανδρέας Τεττέη που έπαιρνε την μπάλα με πολύ πιο ορθό τρόπο στα πόδια του, «έδειξαν» στον Μπενίτεθ πως υπήρχε κι άλλος «δρόμος» πέρα απ’ αυτόν στον οποίο επέμεινε επί μήνες.

Ο εδώ και μήνες προβληματικός Παναθηναϊκός δεν «κρύφτηκε» μέσα στο γήπεδο μέχρι την ώρα των αλλαγών, διεκδίκησε με πολύ πιο σωστό τρόπο για να πάρει αποτέλεσμα, το οποίο βάσει εικόνας θα το άξιζε. Όμως στο τέλος «πληγώθηκε» από δύο στιγμές αδράνειας απέναντι σε μία ομάδα η οποία πολεμούσε για τον τίτλο και στο φινάλε πήρε όλα τα ρίσκα που μπορούσε για να φτάσει σε μία νίκη πρωταθληματική.

Θέλει «ενέσεις», αλλά δεν είναι για... πέταμα

Ακούω και διαβάζω πάρα πολλά για το δυναμικό του Παναθηναϊκού. Υπάρχει η κριτική, υπάρχει και η «ισοπέδωση» που σε μία κατάσταση σαν κι αυτή που βρίσκεται εδώ και καιρό το «τριφύλλι», δεν έχουν πολύ ευδιάκριτα όρια.

Όχι, σαφώς και δεν αρκεί το συγκεκριμένο ρόστερ στον Παναθηναϊκό για να διεκδικήσει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα κι απαιτούνται ισχυρές «ενέσεις» ποιότητες και προσωπικότητας στις μεταγραφές που θα γίνουν. Όμως απ’ την άλλη δεν είναι όλοι του... πεταματού, όπως συνηθίζεται να «δείχνει» η περιρρέουσα ατμόσφαιρα μετά από σεζόν πλήρως αποτυχημένες όπως είναι η εφετινή για τον Παναθηναϊκό.

Τα 2/3 του ρόστερ της ΑΕΚ που κατέκτησε το εφετινό πρωτάθλημα, ήταν και πέρσι «εκεί», στην απόλυτα αποτυχημένη σεζόν των «κιτρινόμαυρων». Και το ίδιο ρόστερ, μαζί με πολύ προσεκτικές και ποιοτικές κινήσεις, την οδήγησαν φέτος στον τίτλο. Γιατί; Μα διότι είχε ξεκάθαρο πλάνο, πρόσθεσε όλα τα χαρακτηριστικά που της έλειπαν για να παίξει το ποδόσφαιρο που είχε στο μυαλό του ο προπονητής της και να «μακιγιάρει» τα όποια κενά είχε (που είχε...). Και βρήκε τον κατάλληλο άνθρωπο (Νίκολιτς) για να βάλει τα κομμάτια στη θέση τους και να μεταδώσει πίστη -ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες- πάνω σ’ αυτό που «χτιζόταν».

Αυτό δηλαδή που ψάχνει και δεν βρίσκει ο Παναθηναϊκός εδώ και χρόνια. Και καλείται να το βρει μετά το βράδυ της 17ης Μαΐου, για να προσπαθήσει μετά από καιρό να πάει σε μία πολύ πιο ορθολογική «επόμενη μέρα», σταματώντας το κυνηγητό της ουράς του...