Ο Μάριος και ο Μάκης
Δύο άνθρωποι. Βαδίζουν σε παράλληλους δρόμους, με κοινά ιδανικά, αλλά με εκ διαμέτρου αντίθετους προορισμούς και εφόδια. Η ΑΕΚ πήρε το πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ είναι απίθανο να το καταφέρει. Έστω κι αν ο Μάκης ξεπερνάει σχεδόν τον εαυτό του.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Με διαφορά μόλις 24 ωρών καταγράφηκε στα κιτάπια της ιστορίας ολόκληρη η φυσιογνωμία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός ολόκληρου οργανισμού και των υποστηρικτών της…
Περίπου στις δέκα και μισή το βράδυ του Σαββάτου, με ρώτησε ο Χρήστος Τσάλτας, με τον οποίο καθόμασταν δίπλα στις εξέδρες της Olympic Arena της Μπανταλόνα…
«Τι λες, γυρνάει;»… Η διαφορά ήταν στους 18 πόντους…
«Με τίποτα» του απάντησα, κάνοντας ένα λάθος που έχω διδαχθεί δεκάδες, εκατοντάδες φορές να μην κάνω
Οχι λόγω επιχειρημάτων, που ταιριάζουν περισσότερο στο «wishfull thinking» κι έναν παντελώς λανθάνων μεγαλοιδεατισμό. Οχi! Καμία σχέση. Η ίδια η εικόνα της ΑΕΚ, το σκορ, η προετοιμασία της για το παιχνίδι που ήταν φανερό ότι είχε κλειδώσει τους Λιθουανούς, δεν επέτρεπε οποιαδήποτε άλλη σκέψη.
Το αποτέλεσμα το ξέρετε… Η ΑΕΚ, που είχε διανύσει μία ολόκληρη σεζόν χωρίς καν να θεωρείται αουτσάιντερ για το Φάιναλ Φορ, ή πολύ περισσότερο για τον τίτλο, είχε μετατραπεί στο ασυναγώνιστο φαβορί (με το σπαθί της φυσικά, βάσει της παρουσίας της μέχρι και 10 λεπτά πριν πέσει η αυλαία). Και έχασε…
Δεν είχαν περάσει 24 ώρες και η ΑΕΚ χρειαζόταν συνδυασμό αποτελεσμάτων και δική της νίκη φυσικά, για να πανηγυρίσει το πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο.
Επί εβδομάδες, για τους περισσότερους, η Ένωση μοιάζει να είναι το ασυναγώνιστο φαβορί για το τρόπαιο. Μόνο οι ΑΕΚτζήδες ξέρουν ότι η ΑΕΚ δεν μπορεί να αναπνεύσει όταν μοιάζει, ή θεωρείται φαβορί για αυτό και αποστρέφονται κάθε έννοια φαβοριτισμού.
Το γκολ του Τετέι σε συνδυασμό με το σκοράρισμα του Ροντινέι έφερνε τη διαφορά στους 3 πόντους. Με δυο ματς φωτιά να υπολείπονται.
Πριν λίγο, ένας αγαπημένος μου άνθρωπος, μου εξομολογήθηκε:
«Σκεφτόμουν και παρακαλούσα να βάλουμε απλά ένα γκολ για να ισοφαρίσουμε».
Με τη διαφορά στους 4β. θα ήταν αλλιώς. Η ΑΕΚ ξαφνικά είχε μπει στο ρόλο του αουτσάιντερ. Τη συνέχεια την ξέρετε.
Ως αουτσάιντερ πια, κατέκτησε το πρωτάθλημα. Πανάξια...
Ο ίδιος άνθρωπος μου είπε: «Μόνο έτσι γίνεται για την ΑΕΚ».
Σε αυτόν τον οργανισμό, υπάρχουν δύο άνθρωποι, που με τεράστιες προσωπικές στερήσεις έχουν αποφασίσει να ηγηθούν μέχρις …όπου πάει.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος, μετά την πρώτη χρονιά της θητείας του, είχε το θάρρος να παραδεχτεί βουβά τα λάθη που δικαίως του είχαν καταλογιστεί. Και επένδυσε χρήματα σε πρόσωπα με τεχνογνωσία. Το μεγάλο κέρδος κάθε «τρελού» που ξοδεύει καραβιές χρημάτων στον αθλητισμό (πέραν του έμμεσου της προβολής του ίδιου και των επιχειρήσεών του, που έχει πολύ αμφίβολη επιρροή τελικά) είναι η αυτονομία και η αυτοσυντήρηση… Το break even ή έστω το μικρότερο δυνατό κόστος. Που κι αυτό είναι σχεδόν αδύνατον να επιτευχθεί, καθώς όσο πιο μεγάλες είναι οι επιτυχίες, τόσο περισσότερες είναι οι απαιτήσεις για την επόμενη σεζόν.
Σήμερα, 11/5, μετά το θρίαμβο της ΑΕΚ στο ποδόσφαιρο έχετε παρατηρήσει ότι όλα τα ενημερωτικά sites στις πρώτες σελίδες τους, αφιερώνουν μία σειρά από τίτλους όπως:
- Τι χρειάζεται η ΑΕΚ για να μπει στους ισχυρούς τους Τσάμπιονς Λιγκ
- Πόσες δεκάδες εκατομμύρια έχει εξασφαλίσει από την ευρωπαϊκή συμμετοχή της την επόμενη σεζόν και πόσα περισσότερα θα είναι εγγυημένα αν μπει στη League Phase.
- Το περίφημο value pillar…
Κάθε αγωνιστική αναγνώριση και αποθέωση, συντροφεύεται και από μία, ή περισσότερες κουβέντες για το χρήμα, την επένδυση, το κέρδος. Που ασυνείδητα ή ευθέως περνάει το μήνυμα ότι ο πρωταθλητής της Ελλάδας έχει δικαίωμα και τα εφόδια να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο.
Το χρήμα δε θα κάνει τον Μάριο Ηλιόπουλο πιο πλούσιο φυσικά, αλλά θα του δώσει την ευκαιρία, χωρίς να αιμορραγήσει προσωπικά, να κάνει την ΑΕΚ ακόμα μεγαλύτερη και πιο ανταγωνιστική.
Ο Μάκης Αγγελόπουλος, διαπνέεται από τα ίδια ακριβώς ιδανικά. Λατρεύει την ΑΕΚ και τον κόσμο της. Έχει όραμα όπως ακριβώς και ο Μάριος Ηλιόπουλος. Αυτό που δεν έχει είναι …κάτι να περιμένει για οποιαδήποτε επιτυχία της μπασκετικής ΑΕΚ, πέραν των μπράβο, των συγχαρητηρίων και της αναγνώρισης. Που ως γνωστόν, δεν πληρώνουν κανέναν μισθό στο τέλος του μήνα.
Ο Μάκης Αγγελόπουλος είναι ένας από τους Μοϊκανούς που έχουν αποφασίσει να τα βάλουν με ένα ολόκληρο σύστημα. Πανευρωπαϊκό σύστημα, που απαγορεύει κάθε έννοια επιχειρηματικότητας στον αθλητισμό. Με ένα σύστημα που επιβάλλει την ρίψη δεκάδων εκατομυρίων σε ένα κουβά χωρίς πάτο, προκειμένου να «αγοράσει» κάποιος την τιμή να παίξει με τους κορυφαίους. Για μία χρονιά. Και αν καταφέρει, να διακριθεί, για ακόμα μία. Έτσι επιβάλλει. Το σύστημα. Ενα σύστημα που ανταμείβει με ψίχουλα την επιτυχία της συμμετοχής στην πιο λαμπερή πλατφόρμα (Ευρωλίγκα) και υποχρεώνει τον κάθε ιδιοκτήτη να πετάξει ακόμα περισσότερα εκατομμύρια χωρίς αντίκρισμα. Αυτό θα γινόταν αν η ΑΕΚ έπαιζε στο Eurocup και το κατακτούσε.
Πριν από δύο χρόνια ο Γκραν Κανάρια αρνήθηκε να παίξει στην Ευρωλίγκα παρότι κατέκτησε το Eurocup. Φέτος, η Μπουργκ είναι πολύ πιθανό να κάνει το ίδιο.
Κι όμως… Ο Μάκης, με όλα τα λάθη που έχει κάνει λόγω του ενθουσιασμού και της αγάπης του για την ΑΕΚ, είναι ακόμα εκεί. Παλεύοντας με ένα κατεστημένο, ένα ολιγοπώλιο, που του απαγορεύει να ονειρεύεται. Έχοντας επιλέξει συνειδητά να παίζει στο BCL (και το 1εκ. που προσφέρει στον νικητή του) και όχι να συνταχθεί με ένα σύστημα που του επιβάλει να διαλύει προσωπική περιουσία, χωρίς να του εγγυάται παρά μόνο δύο φέτες ψωμί αν κι εφόσον τα καταφέρει κάποια στιγμή να βρεθεί εκεί. Για μία χρονιά και μόνο!
Ο Μάριος Ηλιόπουλος «επαναστάτησε» και τα κατάφερε. Το ευρωπαϊκό σύστημα θα του το αναγνωρίσει και θα βοηθήσει να αναπτύξει το πάθος του, επενδύοντας περισσότερα, χωρίς να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή και τις επιχειρήσεις του. Και η ΑΕΚ θα μπορεί να οραματίζεται ότι θα γίνει ακόμα πιο μεγάλη.
Ο Μάκης Αγγελόπουλος ξοδεύει πολλά για την ΑΕΚ, για την οποία έχει κάνει τεράστιες προσωπικές θυσίες και ταυτόχρονα επαναστατεί: Αποζητώντας το αυτονόητο: Συμπερίληψη, ίση αντιμετώπιση. Για αυτό και έχει ταχθεί τόσο ανοιχτά υπέρ του ΝΒΑ Europe. Γιατί θα του προσφέρει όλα όσα διεκδικεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι συμβαίνει σήμερα. Εν τω μεταξύ, όμως, δεν έχει αφήσει την ΑΕΚ μόνη της, ούτε πρόκειται να το κάνει τώρα. Έστω κι αν οι οικονομικές συνθήκες του ευρωπαϊκού μπάσκετ όπως είναι σήμερα, πιθανώς δε θα του επιτρέψει ποτέ να διεκδικήσει ένα πρωτάθλημα. Που ακόμα κι αν τα κατάφερνε τα site και οι εφημερίδες δε θα αφιέρωναν ούτε μισό τίτλο για μελλοντικά έσοδά της. Διότι ακόμα κι αν στεφόταν πρωταθλήτρια, δεν θα ανέβαινε ποτέ στην πλατφόρμα της δόξας και της λάμψης της Ευρωλίγκας. Αυτό το σύστημα με το οποίο έχει αντιπαρατεθεί πολλές φορές ο Μάκης Αγγελόπουλος δε θα του επέτρεπε. Αλλά ακόμα κι αν του το επέτρεπε, αντί για πενιχρά έσοδα θα είχε μόνο άγχος και υψηλές απαιτήσεις από τους γύρω του.
Κι αυτό είναι όλα όσα πρέπει να ξέρεις για το ευρωπαϊκό μπάσκετ σήμερα.
Η ΑΕΚ του ποδοσφαίρου πέτυχε φέτος ένα θαύμα, το οποίο στην αρχή της σεζόν, ουδείς μπορούσε να διανοηθεί (ας είμαστε ειλικρινείς). Η ΑΕΚ του μπάσκετ, ήξερε ότι χρειάζεται ένα θαύμα και το κατάφερε. Λυγίζοντας μόνο στα τελευταία 10 λεπτά της διαδρομής. Ενώ τα είχε κάνει όλα σχεδόν τέλεια μέχρι τότε.
Και οι δύο πήγαν κόντρα σε όλους…
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Σάκοτα για την ποδοσφαιρική ΑΕΚ: «Δεν θυμάμαι τα τελευταία χρόνια τόσο πανάξια κατάκτηση»
Ο ύμνος της ΑΕΚ ταξιδεύει σήμερα σε όλη την Ελλάδα μέσω Seajets (video)
