Θρίαμβος κόντρα στη λογική
Ο Στέφανος Τάτσιος γράφει για το θρίαμβο του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ με βάση τα δεδομένα που είχαν διαμορφωθεί και για την επόμενη μέρα.
Ο Ολυμπιακός σε μία βραδιά που αναμενόταν δύσκολη και αποδείχθηκε έτσι πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες φετινές του εμφανίσεις κόντρα στον Παναθηναϊκό και όχι απλά επέκτεινε το νικηφόρο σερί του στη Euroleague, αλλά πανηγύρισε μία νίκη με πολύπλευρη αξία.
Οι Πρωταθλητές Ελλάδας αγωνίστηκαν χωρίς τους βασικούς αγωνιστικούς τους πυλώνες Βεζένκοφ και Ουόκαπ και έναν συμπληρωματικό γκαρντ τον Μόρις, είχαν κακή ψυχολογία μετά από ότι έγινε στο Κύπελλο και στο Κάουνας και έπρεπε να υπερβούν τον εαυτό τους για να τα καταφέρουν.
Στο τέλος της βραδιάς η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα με εξαιρετικό αμυντικό πλάνο στο πρώτο μέρος, ένταση, πάθος και πολλούς πρωταγωνιστές θριάμβευσε απέναντι σε έναν σπουδαίο και με πιο ποιοτικές μονάδες αντίπαλο.
Ο Ολυμπιακός ξεπέρασε τον εαυτό του και κέρδισε ένα απίστευτα απαιτητικό ντέρμπι κόντρα στη λογική του αθλήματος και των συνθηκών που είχαν διαμορφωθεί.
Πλέον ατενίζει με μεγάλη αισιοδοξία τη συνέχεια της σεζόν, είναι κοντά στο πλεονέκτημα έδρας και κέρδισε πολύτιμο χρόνο ώστε να παρουσιαστεί και πάλι πλήρης όπως πριν το Final-8 της Κρήτης.
Οι πολλοί πρωταγωνιστές και οι νίκες στον «άσσο» και στο «πέντε»
Για το μπάσκετ του Γιώργου Μπαρτζώκα και γενικά στην μπασκετική του κοσμοθεωρία οι πιο σημαντικές θέσεις είναι του πλέιμεϊκερ και του σέντερ.
Εκεί η ομάδα του στο ντέρμπι, παρότι δεν είχε τον Ουόκαπ διαθέσιμο, έκανε θραύση και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Νιλικίνα και Τζόζεφ είχαν μαζί 20 πόντους και πολύτιμη προσφορά στο να έρθει αυτό το αποτέλεσμα την ώρα που μαζί οι Σλούκας, Σορτς και Γκραντ είχαν 11 πόντους με 0/5 τρίποντα.
Η άμυνα του Ολυμπιακού ανεξαρτήτως του ποια χρησιμοποιήθηκε (αλλαγές, φλατ) στους αντιπάλους χειριστές ήταν τόσο σκληρή -με εξαίρεση το τρίτο δεκάλεπτο- που τους έθεσε όλους εκτός ρυθμού.
Ακόμα και ο Ναν με 18 πόντους και 6 ασίστ δεν είχε ενέργεια και καθαρό μυαλό στο τέλος και ήταν επιζήμιος για την ομάδα του.
Πέρα από τον «άσσο» και στη θέση του σέντερ οι Μιλουτίνοφ - Τζόουνς κυριάρχησαν απέναντι στους Χολμς, Φαρίντ και Μήτογλου.
Οι δύο ψηλοί των Πρωταθλητών ήταν παντού κέρδισαν όλες τις μάχες και πρόσφεραν μαζί 10 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα.
Αυτό όμως που θεωρώ ότι έκρινε το ντέρμπι δεν είναι οι 46 πόντοι στην «ερυθρόλευκη» επίθεση του δεύτερου μέρους ή οι 29 του Παναθηναϊκού στο πρώτο, αλλά ότι ο Ολυμπιακός πήρε πράγματα από κάθε παίκτη που πάτησε παρκέ.
Τζόζεφ και Νιλικίνα ήταν εκ των διακριθέντων, όπως και ο Ντόρσεϊ που ήταν πιο ώριμος από ποτέ και αν δεν είχε αποβληθεί θα είχε αναδειχθεί ΜVP.
Ο Τάιλερ σε κρίσιμο σημείο στο τέταρτο δεκάλεπτο πέτυχε 2/2 τρίποντα και έδωσε ασίστ στον Γουόρντ και καθόρισε εν πολλοίς το ντέρμπι.
Στους φόργουορντ ο Αμερικανός και Παπανικολάου ήταν οι «glue guys» της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα παίζοντας ο πρώτος κυρίως στο «4» αντί του Πίτερς και ο αρχηγός κυρίως στο «3» όπου πέτυχε και σημαντικά σουτ σε δύσκολα σημεία.
Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στον Σακίλ ΜακΚίσικ που με την ενέργεια, το διάβασμα και την αποφασιστικότητά του ήταν ίσως ο «κρυφός» MVP, αφού πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση σε μία περίεργη και δύσκολη σεζόν για τον ίδιο.
Τέλος Φουρνιέ και Πίτερς είχαν τις στιγμές τους με τον Γάλλο σταρ να είναι άστοχος με 1/7 τρίποντα, αλλά και στην άμυνα πίεσε όσο μπορούσε και δημιούργησε.
Ο Ολυμπιακός θα πανηγυρίσει για μία βραδιά, όμως από εδώ και πέρα πρέπει να ξεχάσει τι έγινε στο ντέρμπι του ΣΕΦ.
Ήταν καλύτερος στα 30' από τα 40' λεπτά, κέρδισε δίκαια, επιβεβαίωσε πως μπορεί να ξεπεράσει τις δύσκολες στιγμές μίας σεζόν γιατί έχει στέρεες βάσεις και κορμό, αλλά η σεζόν από εδώ και πέρα θα κριθεί.
Ο οργανισμός όλος αντέδρασε, πήρε ένα σπουδαίο αποτέλεσμα που με βάση την μπασκετική λογική δεν θα ερχόταν και πρέπει να «χτίσει» πάνω σε αυτό.
Η «διαβολοβδομάδα» στη Γαλλία με Παρί και Μονακό «κρύβει» κινδύνους και «πρέπει» για τους Πρωταθλητές, αλλά ξέρουν πως μπορούν να τα καταφέρουν και πάλι...
Υ.Γ. Ο MVP του Ολυμπιακού για μένα είναι ξεκάθαρα ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Άψογη προετοιμασία και διαχείριση του ματς και μεγάλη νίκη στη μάχη των πάγκων.
Υ.Γ. 2) Ότι θα κέρδισε ο Ολυμπιακός ντέρμπι κόντρα σε αυτόν τον Παναθηναϊκό με διακριθέντες Νιλικίνα και Τζόζεφ δεν το περίμενα και ίσως κανείς. Όμως εκεί που σταματάει η λογική αρχίζει ο μπασκετικός Ολυμπιακός.
Υ.Γ. 3) Τουλάχιστον μία νίκη στη Γαλλία και όλα καλά βαθμολογικά, αφού η τετράδα θα αργήσει να κριθεί απλά η ομάδα έχει προβάδισμα πλέον.
Υ.Γ. 4) Τίποτα και για κανέναν δεν κρίθηκε αρχές Μαρτίου. Υπομονή, επιμονή και πίστη.